อยากรู้วิธีปรับอารมณ์กับความคิดของตัวเองเกี่ยวกับเรื่องแฟนที่เคยนอกใจเรามาก่อนและได้กลับมาคบกัน

สวัสดีครับ ปัญหาของผมคือว่า ตั้งแต่สมัยม.1เลย สมัยช่วงเเรกๆแน่นอนครับว่าเด็กก็อยากลองมีความรัก การคบกันสมัยนั้นก็คงเป็นรักกันเเบบเด็กๆ ไม่รู้เรื่องเบื่อกันก็เลิกก็คงเป็นเรื่องปกติของวัยนั้น ใช่ครับคู่ของเราก็เคยเลิกกันตอนคบกันได้แค่2อาทิตย์ เลิกกันเพราะไม่เบ้าใจกันขัดกันนิดๆหน่อยๆก็เลิกกันแล้ว แต่หลายวันต่อมาก็กลับมาคุยกันคบกันใหม่อีก เเล้วมันก็เป็นแบบนี้อยู่อีกประมาณ2ครั้ง แต่ครั้งสุดท้ายเราอยู่ม.3กันแล้วครับ ความคิดของเราทั้งคู่อารมณ์ต่างๆก็โตขึ้น ช่วงนั้นคู่ของเราเป็นไปได้สวยมากครับ แทบไม่มีปัญหาอะไรเลย เป็นคู่ที่น่ารักคู่นึงเลยครับ เช้าโทรปลุกกันให้กำลังใจก่อนจะอาบน้ำในหน้าหนาว บางวันว่างแฟนก็จะทำข้าวกล่องมาให้นั่งกินข้าวกันที่โรงเรียนตอนเที่ยง ตกเย็นก็ออกไปเดินเล่นหาของอร่อยๆกิน และช่วยกันเก็บเงินวันนึงเราต้องเก็บคนละ50บาททุกวัน เวลาได้เงินเยอะๆก็ไปหาซื้อของขวัญหาเอาเงินไปเที่ยวกันจะได้ไม่ต้องขอเงินพ่อแม่เยอะ ช่วงนี้ก็เป็นช่วงที่ผมรักเขามากปล่อยใจให้เขาเลยไม่ระเเวงอะไรทั้งวิ้นเลบครับ จนพอมีช่วงเวลานึงครับ เขามาบอกกับผมว่า มีรุ่นพี่มาชอบเขา ผมก็รับรู้ครับ แต่ผมก็มั่นใจอยู่แล้วว่าแฟนผมไม่หวั่นไหวหรือจะไปจากผมแน่นอนเพราะคู่เราดีมาก จนพอมีช่วงอาทิตย์นึงครับ เขาเหมือนได้เข้าร่วมทำโครงงานชิ้นนึงเป็นงานกลุ่ม เขาต้องทำงานตกดึกกลับบ้านก็ต้องกลับมาทำในคอมอีกนอนตี2-3แทบทั้งอาทิตย์ ผมช่วฃนั้นก็ติดเล่นกีฬา หลังจากกลับมาบ้านผมก็โทรหาคุยกับเขาปกติแล้วก็ปล่อยให้เขาทำงานไป แต่ช่วงนั้นผมเหมือนจะเป็นไช้หนักทั้งปวดหัวทั้งเพลีย ผมก็เผลหลับไปก่อนเขาตั้งเเต่3ทุ่ม4ทุ่ม ผมเป็นแบบนี้ประมาณ3คืนครับ ผมก็เริ่มเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของเขาเเล้ว เข้าวันที่4เบาเริ่มหาเรื่องทะเลาะ ทะเลาะแบบไม่หยอกอ่ะครับ ทะเลาะแบบจริงจังมากๆ คือก่ะอยากให้เลิกกันเลย หาเรื่องทุกอย่างที่ผมผิดมายำๆรวมกันแล้วเอามาพูดให้ผมเป็นฝ่ายผิด จนตอนนั้นผมก็เผลอหลับอีกเพราะเงียบใส่กัน พอผมหลับเขาก็วางสายไปเลย พอเข้าวันที่5เราเริ่มไม่คุยกันตอนอยู่โรงเรียน เจอกันตอนเย็นเลย เขานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ พอผมเดินเข้าไปนั่งด้วยเขาก็ปิดโทรศัพท์แล้วฟุบลงนอนครับ ผมเลยบอกว่าขอเล่นโทรศัพท์หน่อยเขาก็ไม่ให้จับโทรแน่นเลย จนผมก็เริ่มโกรธเพราะเอาเเต่นอนฟุบไม่ขึ้นมาคุย ผมก็เลยเดินจะไปที่รถเพิ่อกลับบ้าน เขาก็ลุกเดินมาส่งแต่ไม่พูดอะไรสักคำ เเล้วเราก็แยกกันกลับ พอตกกลางคืนสุดท้ายก็กลับมาทะเลาะกันจนถึงขั้นต้องเลิกกันจริงๆ ผมเสียใจมากตอนนั้นผมร้องไห้ฟุ้งซ่าน ไม่อยากให้ไปแต่เขากลับเฉยชามาก พอเลิกกันไป2วันเพื่อนผมก็ได้มาบอกว่า เขามีแฟนใหม่แล้ว และคนใหม่เขาคือพี่ผู้ชายที่เคยชอบนั่นแหละ ทีนี้ผมก็หปรู้มาอีกว่าเขาคุยกันมาจะเป็นเดือนแล้ว หลังเลิกกับผมวันเดียวเขาก็ไปห้างด้วยกันเลย พอผมรู้เรื่องผมไม่โกรธเขาเลย ผมแค่โกรธตัวเองว่าทำไมเราไม่ดีตรงไหน เขาขาดอะไร ทำไมเราให้เขาไม่ได้ ผมมัวคิดเป็นเดือนๆจนผ่านไปผมก็เริ่มมีคนคุยใหม่เริ่มมีคนมาชอบมาจีบ พอสักพักผมก็ได้มีแฟนใหม่ครับเป็นช่วงม.4เทอม2 กบคนนี้ผมจะลัดๆไปนะครับ ก็คือกับคนนี้ผมคบกันประมาณปีนึงพอดี กับคนนี้ถือว่าโอเคครับมีทะเลาะกันปกติแต่ไม่เคยมีเรื่องมือที่3 จนกลายเป็นผมแฃ้วทีนี้ที่ผิด เพราะผมฝันถึงแฟนเก่าครับ กับแฟนเก่าผมจำได้ว่าเคยซื้อกระเป๋าตังให้เขา แล้วผมก็เขียนข้อความยาวๆใส่ในกระเป๋าเขาไว้ด้วยครับ
ผมคิดไม่ออกมันจำไม่ได้ว่าเขียนอะไรไว้ ผมอยากรู้เลยแอบไปทักหาแฟนเก่าว่ายังเก็บไว้อยู่ไหม ถ่ายส่งมาดูได้มั้ย เขาก็เลิกบอกว่าเก็บไว้อยู่จะให้อ่านให้หรือจะให้ถ่ายให้ แค่นั้นแหละ ผมบอกเขาเลยว่ากล้าอ่านให้ฟังหรอ เขาก็บอกก็แค่อ่านมันยากตรงไหน ผมก็เลยบอกเขาไปว่าได้จะโทรมาตอนไหนก็โทรมาเเล้วกัน เขาก็โทรมาช่วงดึกๆ ตอนนั้นก็เป็นครั้งเเรกในรอบ1ปีที่ไม่ได้คุยกันเลบครับ เขาก็อ่านจนจบผมก็ได้มีเรื่องพูดคุยกันถามกันว่าเป็นยังไงบ้างกับคนใหม่นู่นนี่นั่น คุยอะไรกันก็ไม่รู้ครับรู้ตัวอีกทีคือสว่างแล้วยังไม่ได้นอนเลย แต่รู้แค่ว่าคุยเข้าขากันมากครับสนุกขำหัวเราะกัน ผมก็เริ่มเห็นว่าคู่ของเขาก็เริ่มทะเลาะกัน จนได้เลิกกัน ผมก็เหมือนกันเลยครับทะเลาะเหมือนกันจนได้เลิกกันเหมือนกัน โดยที่ไม่ได้มีเรื่องเกี่ยวกับแฟนเก่าผมเลยนะครับ อยู่ๆทะเลาะเรื่องอื่นจนเขาบอกว่าเลิกกัน ทีนี้ผมกับแฟนเก่าก็ทักหากันบ่อยขึ้นบอกกับเขาว่าเราเลิกกับแฟนแล้วเขาก็บอกผมเหมือนกัน อยู่ๆก็เริ่มคุยกันเริ่มทักหากันเริ่มดีกันขึ้นเรื่อยๆ จนผมก็บอกไปตรงๆเลยว้า ผมลืมเขาคนนี้ไม่ได้ ยังรู้สึกดีที่ได้อยู่ด้วยกันนะ เขาก็บอกเหมือนกันว่าเขาพลาดเอง ความคิดยังไม่โตคิดแค่ว่าคบเล่นๆไป เขาบอกพอหลังจากเลิกกับผม พี่ผู้ชายคนนั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่าผมเลย เขาก็ยังนึกถึงผมยังรู้สึกกับผมเหมือนกันครับ หลังจากนั้นเราก็กลับมาคบกัน ผมให้อภัยเขาเพราะคิดว่า เขาพลาดไปเเล้วกลัลมาคบกันครั้งนี้เขาน่าจะคิดได้แล้วไม่น่าจะทำแบบนั้นอีก จนคบกันมาถึงตอนนี้ก้1ปี3-4เดือนแล้วครับ ชีวิตคู่ของเราก็เริ่มกลับมามีไฟเริ่ม ดีขึ้นกว่าเก่าเยอะเลยครับ แต่ก็ใช้เวลาปรับนัวมากเลย กว่าเพื่อนๆจะยอมรับกว่าเพื่อนๆจะเห็นว่ามันปกติ ปัญหาก็คืออยืที่ผมแล้วครับ คือจะมีบางช่วงผมก็แอบคิดไม่ได้ว่าเขาจะทำอีกใหม่ระแวงไปหมดกลัวเขาจะทำแบบนั้นอีก และอีกอย่างผมแค้นไอผู้ชายคนนั้นที่แย่งแฟนของผมไป พอเริ่มรู้ว่าเขาเคยทำอะไรไปกินข้าวด้วยกันตรงไหน ผมก็จะคิดมากจนแบบโกรธใส่เเฟนว่า ทำไมต้องทิ้งเค้าไปด้วยะถ่ไม่ทิ้งไม่ยอมไปกับมันเค้าคงไม่คิดมากแบบนี้ เขาก็บอกขอโทษเขาผิดไปจริงๆ เขาจะไม่ทำอีกจริงๆ แต่ถึงยังไงตอนนี้ผมก็ยังวางใจไม่ได้100%ขนาดนั้น ผมแค่อยากรู้วิธีที่จะทำยังไงให้ไม่คิดมากเรื่องที่เขาเคยทำอะไรมาก่อนผมทั้งๆที่แย่งผมไป แล้วก็ทำยังไงให้เลิกระแวงว่าเขาจะทิ้งไปอีก ขอบคุณที่อ่านและขอบคุณทุกความคิดเห็นครับ