เรารู้สึกเหนื่อยนอยกับชีวิตทั้งครอบครัวพ่อแม่แตกแยกแตกสลายไปหมด น้องติดยา พ่อติดเหล้าแม่ชอบบ้าน ยายติดเตียง เพื่อนไม่มีคนคบ เพื่อนบ้านในหมู่บ้านก็ไม่คบครอบครัวเรา เขาทำงานบุญในหมู่บ้านคาอบครัวเราไม่เคยถูกชวนไปร่วมงาน วันนี้ทำให้เราฉุดคิดและรู้สึกนอยๆ ทำไมชีวิตต้องดิ้นสลายลงขนาดนี้ ทำไมครอบครัวเราต้องเป็นแบบนี้ เราไม่อยากอยู่ในหมู่บ้านนี้ ไม่อยากปฎิสัมพันธ์กับใครเลยทั้งสิ้น ไม่มีญาติ ไม่มีคนสนิทในหมู่บ้าน ไม่มีใครคบค้าสมาคมกับครอบครัวเราเลย รู้สึกโดดดี่ยว ไม่มีใครเลย เราต้องฝึกจิตใจแบบไหนกันนะ