TITLE: อินเดอะเนมออฟเดอะฟาเธอร์ (1993) - หนังดีที่ต้องดูอีกครั้ง ความจริงที่เจ็บปวดแต่ทรงพลัง
สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาว Pantip ทุกท่าน วันนี้ผมมีหนังดีเก่าคลาสสิกเรื่องหนึ่งที่ผมเพิ่งมีโอกาสกลับมาดูอีกครั้งแล้วประทับใจมากๆ มาแนะนำให้ฟังกันครับ ชื่อเรื่องคือ "In the Name of the Father" หรือชื่อไทยที่คุ้นเคยกันก็คือ "ในนามของพระบิดา" หนังเรื่องนี้ออกฉายตั้งแต่ปี 1993 แต่เนื้อหาและประเด็นที่หนังนำเสนอ ยังคงความสดใหม่และทรงพลังไม่เสื่อมคลายเลยครับ
สำหรับใครที่ไม่เคยดูมาก่อน หนังเรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงของ Gerry Conlon ชายหนุ่มชาวไอริชที่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตพร้อมกับพ่อและญาติๆ ในข้อหาเป็นผู้ก่อการร้ายจากเหตุระเบิดในผับของทหารอังกฤษที่กรุงลอนดอนเมื่อปี 1974 ซึ่งจริงๆ แล้วพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับการก่อวินาศกรรมครั้งนั้นเลย แต่ถูกใส่ร้ายป้ายสีและถูกบังคับให้รับสารภาพภายใต้การซ้อมทรมาน
สิ่งที่ผมประทับใจมากๆ ตั้งแต่ต้นจนจบของหนังเรื่องนี้คือ การถ่ายทอดเรื่องราวที่เข้มข้น หนังพาเราดำดิ่งไปกับชีวิตของ Gerry ที่เป็นวัยรุ่นสำมะเลเทเมา ค่อนข้างหัวแข็ง ไม่เอาไหน แต่ก็มีความกวนๆ เป็นตัวของตัวเองสูง พ่อของเขา Guiseppe Conlon เป็นคนขรึมๆ เป็นที่เคารพนับถือในชุมชน พ่อลูกคู่นี้มีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างห่างเหินกันในช่วงแรกๆ ของเรื่อง จนกระทั่งเหตุการณ์เลวร้ายเข้ามาพรากอิสรภาพของพวกเขาไป
ช่วงเวลาที่ Gerry และพ่อถูกจับกุมและดำเนินคดี เป็นอะไรที่บีบคั้นหัวใจมากๆ ครับ เราจะได้เห็นกระบวนการยุติธรรมที่บิดเบี้ยว การใส่ร้ายคนบริสุทธิ์ การสร้างหลักฐานปลอม การใช้การซ้อมทรมานเพื่อให้ได้คำสารภาพ หนังทำให้เราเห็นถึงความโหดร้ายของระบบที่พร้อมจะเหยียบย่ำความยุติธรรมเพื่อปิดคดีให้ได้ การที่ Gerry ถูกบังคับให้รับสารภาพแทนที่จะเปิดเผยความจริง เป็นจุดที่สะเทือนใจมากครับ
อีกหนึ่งประเด็นที่ผมชอบมากๆ คือ ความสัมพันธ์ของพ่อลูกคู่นี้ที่ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปเมื่อต้องมาติดคุกด้วยกัน จากที่เคยห่างเหินกัน ก็ต้องมาเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกันในสภาพที่ยากลำบากที่สุด ในคุก Guiseppe ผู้เป็นพ่อ พยายามที่จะสอน Gerry ให้รู้จักความอดทน ความเข้มแข็ง และต่อสู้เพื่อความจริง แม้จะอยู่ในกำแพงคุกที่มืดมิด แต่ความรักและความผูกพันของพวกเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ฉากที่พ่อลูกนั่งคุยกันในห้องขัง หรือฉากที่ Gerry พยายามปกป้องพ่อ เป็นอะไรที่กินใจมากๆ ครับ
Daniel Day-Lewis ในบท Gerry Conlon แสดงได้สุดยอดมากๆ ครับ เขาถ่ายทอดอารมณ์ความโกรธ ความสิ้นหวัง ความทรมาน และความมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้อย่างแนบเนียน ส่วน Pete Postlethwaite ในบท Guiseppe Conlon ก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กันครับ เขาแสดงถึงความเป็นพ่อที่เข้มแข็ง อดทน และมีความหวังอยู่เสมอ เคมีระหว่างนักแสดงทั้งสองคนเข้ากันได้ดีมากๆ จนทำให้เราเชื่อในตัวละครเหล่านี้จริงๆ
หนังเรื่องนี้ไม่ได้เล่าแค่เรื่องของ Gerry และพ่อ แต่ยังพาเราไปเห็นถึงครอบครัวที่ต้องเผชิญกับความสูญเสียและความเจ็บปวดจากการถูกใส่ร้าย การที่พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อความยุติธรรมยาวนานถึง 15 ปี เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเขาบริสุทธิ์ เป็นเรื่องราวที่แสดงให้เห็นถึงความทรหดอดทนของมนุษย์และความสำคัญของการไม่ยอมแพ้ต่อความอยุติธรรม
ฉากที่ผมจำได้แม่นเลยคือ ฉากที่ Gerry และเพื่อนๆ ที่ถูกตัดสินจำคุกในคดีเดียวกัน พยายามจะเขียนจดหมายถึงศาลเพื่อขอให้พิจารณาคดีใหม่ หรือฉากที่พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่ใส่ร้ายพวกเขา เป็นฉากที่แสดงถึงความกล้าหาญและความเด็ดเดี่ยวในการต่อสู้เพื่อความจริง
"In the Name of the Father" เป็นหนังที่ครบเครื่องจริงๆ ครับ ทั้งการแสดงที่ทรงพลัง บทที่เขียนมาอย่างเฉียบคม การกำกับที่ทำให้เราอินไปกับทุกช่วงเวลาของเรื่องราว หนังทำให้เราได้คิดถึงระบบยุติธรรม ความอยุติธรรม การเมือง และที่สำคัญคือ ความรักของครอบครัว
ผมอยากจะแนะนำให้เพื่อนๆ ที่ยังไม่เคยดู ลองหามาดูกันนะครับ อาจจะดูแล้วหดหู่ เศร้าใจบ้าง แต่รับรองว่ามันเป็นหนังที่จะตราตรึงอยู่ในใจไปอีกนาน เป็นหนังที่ทำให้เราได้เห็นถึงพลังของความจริง และความสำคัญของการต่อสู้เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง แม้จะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม
บางครั้งการกลับมาดูหนังเก่าๆ ที่เคยประทับใจ ก็เหมือนกับการได้ย้อนกลับไปสัมผัสความรู้สึกเดิมๆ แต่ก็ยังค้นพบอะไรใหม่ๆ ในมุมมองของเราเอง หนังเรื่องนี้ก็เช่นกันครับ ผมดูแล้วก็ได้ข้อคิดอะไรดีๆ กลับมาเยอะเลย
โดยสรุปแล้ว "In the Name of the Father" เป็นหนังที่ผมยกให้เป็นหนังคลาสสิกที่ควรค่าแก่การรับชมครับ เป็นหนังที่ให้ทั้งความบันเทิง ความสะเทือนใจ และข้อคิดดีๆ ไปพร้อมๆ กัน หวังว่ารีวิวของผมจะเป็นประโยชน์นะครับ ใครดูแล้วเป็นยังไง มาแชร์กันได้นะครับผม
ขอบคุณที่อ่านจนจบครับผม
อินเดอะเนมออฟเดอะฟาเธอร์ (1993) - หนังดีที่ต้องดูอีกครั้ง ความจริงที่เจ็บปวดแต่ทรงพลัง
TITLE: อินเดอะเนมออฟเดอะฟาเธอร์ (1993) - หนังดีที่ต้องดูอีกครั้ง ความจริงที่เจ็บปวดแต่ทรงพลัง
สวัสดีครับเพื่อนๆ ชาว Pantip ทุกท่าน วันนี้ผมมีหนังดีเก่าคลาสสิกเรื่องหนึ่งที่ผมเพิ่งมีโอกาสกลับมาดูอีกครั้งแล้วประทับใจมากๆ มาแนะนำให้ฟังกันครับ ชื่อเรื่องคือ "In the Name of the Father" หรือชื่อไทยที่คุ้นเคยกันก็คือ "ในนามของพระบิดา" หนังเรื่องนี้ออกฉายตั้งแต่ปี 1993 แต่เนื้อหาและประเด็นที่หนังนำเสนอ ยังคงความสดใหม่และทรงพลังไม่เสื่อมคลายเลยครับ
สำหรับใครที่ไม่เคยดูมาก่อน หนังเรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงของ Gerry Conlon ชายหนุ่มชาวไอริชที่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตพร้อมกับพ่อและญาติๆ ในข้อหาเป็นผู้ก่อการร้ายจากเหตุระเบิดในผับของทหารอังกฤษที่กรุงลอนดอนเมื่อปี 1974 ซึ่งจริงๆ แล้วพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับการก่อวินาศกรรมครั้งนั้นเลย แต่ถูกใส่ร้ายป้ายสีและถูกบังคับให้รับสารภาพภายใต้การซ้อมทรมาน
สิ่งที่ผมประทับใจมากๆ ตั้งแต่ต้นจนจบของหนังเรื่องนี้คือ การถ่ายทอดเรื่องราวที่เข้มข้น หนังพาเราดำดิ่งไปกับชีวิตของ Gerry ที่เป็นวัยรุ่นสำมะเลเทเมา ค่อนข้างหัวแข็ง ไม่เอาไหน แต่ก็มีความกวนๆ เป็นตัวของตัวเองสูง พ่อของเขา Guiseppe Conlon เป็นคนขรึมๆ เป็นที่เคารพนับถือในชุมชน พ่อลูกคู่นี้มีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างห่างเหินกันในช่วงแรกๆ ของเรื่อง จนกระทั่งเหตุการณ์เลวร้ายเข้ามาพรากอิสรภาพของพวกเขาไป
ช่วงเวลาที่ Gerry และพ่อถูกจับกุมและดำเนินคดี เป็นอะไรที่บีบคั้นหัวใจมากๆ ครับ เราจะได้เห็นกระบวนการยุติธรรมที่บิดเบี้ยว การใส่ร้ายคนบริสุทธิ์ การสร้างหลักฐานปลอม การใช้การซ้อมทรมานเพื่อให้ได้คำสารภาพ หนังทำให้เราเห็นถึงความโหดร้ายของระบบที่พร้อมจะเหยียบย่ำความยุติธรรมเพื่อปิดคดีให้ได้ การที่ Gerry ถูกบังคับให้รับสารภาพแทนที่จะเปิดเผยความจริง เป็นจุดที่สะเทือนใจมากครับ
อีกหนึ่งประเด็นที่ผมชอบมากๆ คือ ความสัมพันธ์ของพ่อลูกคู่นี้ที่ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปเมื่อต้องมาติดคุกด้วยกัน จากที่เคยห่างเหินกัน ก็ต้องมาเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกันในสภาพที่ยากลำบากที่สุด ในคุก Guiseppe ผู้เป็นพ่อ พยายามที่จะสอน Gerry ให้รู้จักความอดทน ความเข้มแข็ง และต่อสู้เพื่อความจริง แม้จะอยู่ในกำแพงคุกที่มืดมิด แต่ความรักและความผูกพันของพวกเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ฉากที่พ่อลูกนั่งคุยกันในห้องขัง หรือฉากที่ Gerry พยายามปกป้องพ่อ เป็นอะไรที่กินใจมากๆ ครับ
Daniel Day-Lewis ในบท Gerry Conlon แสดงได้สุดยอดมากๆ ครับ เขาถ่ายทอดอารมณ์ความโกรธ ความสิ้นหวัง ความทรมาน และความมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้อย่างแนบเนียน ส่วน Pete Postlethwaite ในบท Guiseppe Conlon ก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กันครับ เขาแสดงถึงความเป็นพ่อที่เข้มแข็ง อดทน และมีความหวังอยู่เสมอ เคมีระหว่างนักแสดงทั้งสองคนเข้ากันได้ดีมากๆ จนทำให้เราเชื่อในตัวละครเหล่านี้จริงๆ
หนังเรื่องนี้ไม่ได้เล่าแค่เรื่องของ Gerry และพ่อ แต่ยังพาเราไปเห็นถึงครอบครัวที่ต้องเผชิญกับความสูญเสียและความเจ็บปวดจากการถูกใส่ร้าย การที่พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อความยุติธรรมยาวนานถึง 15 ปี เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเขาบริสุทธิ์ เป็นเรื่องราวที่แสดงให้เห็นถึงความทรหดอดทนของมนุษย์และความสำคัญของการไม่ยอมแพ้ต่อความอยุติธรรม
ฉากที่ผมจำได้แม่นเลยคือ ฉากที่ Gerry และเพื่อนๆ ที่ถูกตัดสินจำคุกในคดีเดียวกัน พยายามจะเขียนจดหมายถึงศาลเพื่อขอให้พิจารณาคดีใหม่ หรือฉากที่พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่ใส่ร้ายพวกเขา เป็นฉากที่แสดงถึงความกล้าหาญและความเด็ดเดี่ยวในการต่อสู้เพื่อความจริง
"In the Name of the Father" เป็นหนังที่ครบเครื่องจริงๆ ครับ ทั้งการแสดงที่ทรงพลัง บทที่เขียนมาอย่างเฉียบคม การกำกับที่ทำให้เราอินไปกับทุกช่วงเวลาของเรื่องราว หนังทำให้เราได้คิดถึงระบบยุติธรรม ความอยุติธรรม การเมือง และที่สำคัญคือ ความรักของครอบครัว
ผมอยากจะแนะนำให้เพื่อนๆ ที่ยังไม่เคยดู ลองหามาดูกันนะครับ อาจจะดูแล้วหดหู่ เศร้าใจบ้าง แต่รับรองว่ามันเป็นหนังที่จะตราตรึงอยู่ในใจไปอีกนาน เป็นหนังที่ทำให้เราได้เห็นถึงพลังของความจริง และความสำคัญของการต่อสู้เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง แม้จะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม
บางครั้งการกลับมาดูหนังเก่าๆ ที่เคยประทับใจ ก็เหมือนกับการได้ย้อนกลับไปสัมผัสความรู้สึกเดิมๆ แต่ก็ยังค้นพบอะไรใหม่ๆ ในมุมมองของเราเอง หนังเรื่องนี้ก็เช่นกันครับ ผมดูแล้วก็ได้ข้อคิดอะไรดีๆ กลับมาเยอะเลย
โดยสรุปแล้ว "In the Name of the Father" เป็นหนังที่ผมยกให้เป็นหนังคลาสสิกที่ควรค่าแก่การรับชมครับ เป็นหนังที่ให้ทั้งความบันเทิง ความสะเทือนใจ และข้อคิดดีๆ ไปพร้อมๆ กัน หวังว่ารีวิวของผมจะเป็นประโยชน์นะครับ ใครดูแล้วเป็นยังไง มาแชร์กันได้นะครับผม
ขอบคุณที่อ่านจนจบครับผม