Fiction หรรษา เสนอตอน : สาวน้อยเวทมนต์ หอคอยเกลียว เพื่อนร่วมทาง ผู้เฝ้าเพชรมรกต

กำหนดแนวโดย : คุกกี้คามุอิ
กำหนดตัวละคร(มีการไปเอามาจากบางเรื่อง) โดย : คุกกี้คามุอิ
คิดแต่งโดย : gemini AI


ในโลกที่เวทมนตร์และตำนานยังคงโลดแล่น “เอรีส” สาวน้อยผู้มีเรือนผมสีชมพูอ่อนราวกลีบซากุระและนัยน์ตาสีฟ้าใสปานน้ำทะเลลึก กำลังยืนอยู่เบื้องหน้า “หอคอยเกลียวมรกต” หอคอยเก่าแก่ที่สูงเสียดฟ้า ปลายยอดหอคอยนั้นเรืองรองด้วยแสงสีเขียวมรกตจางๆ ซึ่งเป็นที่ตั้งของ "เพชรนิรันดร์สีมรกต" ในตำนาน

เรื่องเล่าขานว่า เส้นทางภายในหอคอยแห่งนี้ไม่ได้ตรงไปข้างหน้า หากแต่วนเวียนเป็นเกลียวก้นหอยไม่มีที่สิ้นสุด ผู้ที่เข้าไปต้องใช้ทั้งพลังกาย พลังใจ และพลังเวทมนตร์ในการฝ่าฟันขึ้นไปให้ถึงยอด เอรีสกระชับไม้เท้าเวทมนตร์ในมือเล็กน้อย เธอมีภารกิจสำคัญที่ต้องนำเพชรเม็ดนั้นกลับไปช่วยอาณาจักรของเธอที่กำลังร่วงโรย

"เอาล่ะ... เริ่มกันเลย!"

ก้าวแรกของเอรีสเข้าสู่ภายในหอคอย บันไดหินโบราณทอดตัวเป็นเกลียวสูงชันขึ้นไปเบื้องบน แสงอาทิตย์ส่องลงมาเพียงรำไร เผยให้เห็นเถาวัลย์เรืองแสงที่เลื้อยพันตามกำแพง เอรีสเริ่มก้าวเดินอย่างมุ่งมั่น หนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว... บันไดแต่ละขั้นดูเหมือนจะยาวนานกว่าปกติ ความเงียบงันภายในหอคอยช่างวังเวงเสียจนเธอรู้สึกเหงาแปลกๆ

ในขณะที่เธอเดินวนขึ้นไปเรื่อยๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจ

'ถ้ามีเพื่อนร่วมทางสักคนก็คงจะดีไม่น้อยเลยนะ...' เธออธิษฐานในใจเบาๆ 'ไม่ว่าจะคนแบบไหนก็ได้ ขอแค่มีใครอยู่ตรงนี้ด้วยกัน...'

ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นพร้อมกับเสียงหัวเราะร่าเริงก็ดังขึ้นจากด้านล่างของบันได!

"โย่วววว! เดี๋ยวก็ถึงแล้ว!" เสียงนั้นตะโกนอย่างกระตือรือร้น "เพชรมรกตน่ะฉันจะต้องได้มันเป็นคนแรกเลยเฟ้ย! ฮ่าๆๆ"

เอรีสเบิกตากว้าง หันไปมองตามเสียงอย่างไม่เชื่อสายตา ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังวิ่งขึ้นบันไดมาอย่างรวดเร็ว เขาสวมหมวกฟางอันเป็นเอกลักษณ์ เสื้อกั๊กสีแดง และกางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน รูปร่างของเขาดูผอมเพรียวแต่เต็มไปด้วยพลังงานที่ล้นเหลือ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มกว้างและแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น

เขาคือ "มังกี้ ดี. ลูฟี่" โจรสลัดหมวกฟางผู้โด่งดังจากโลกอื่น!

ลูฟี่วิ่งแซงเอรีสไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่ทันสังเกตว่าเธอมีตัวตนอยู่ตรงนั้น เขาไม่หยุดพัก ไม่เหนื่อยหอบแม้แต่น้อย ราวกับว่าการวิ่งขึ้นบันไดวนก้นหอยนี้เป็นเพียงเรื่องขี้ปะติ๋วสำหรับเขา

"นี่! เดี๋ยวก่อนสิคะ!" เอรีสร้องเรียกด้วยความตกใจและประหลาดใจระคนกันไป

ลูฟี่ชะงักฝีเท้า หันกลับมามองเอรีสด้วยท่าทางงงงวย เขายกนิ้วชี้ขึ้นมาเกาแก้มเล็กน้อย

"หา? เธอเป็นใครเนี่ย? มาทำอะไรอยู่ตรงนี้คนเดียวเหรอ?" ลูฟี่ถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ "เธอเป็นขุมทรัพย์ด้วยรึเปล่า? หรือว่าเป็นอาหาร? ฉันหิวจะแย่แล้ว!"

เอรีสแทบจะล้มทั้งยืนกับความไร้เดียงสาของชายหนุ่มตรงหน้า แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาบางๆ 'นี่สินะ... เพื่อนร่วมทางที่ฉันอธิษฐานขอไป'

"ฉันชื่อเอรีสค่ะ และฉันกำลังจะไปที่ยอดหอคอยเพื่อตามหาเพชรนิรันดร์สีมรกต" เอรีสอธิบาย "คุณล่ะคะ... คุณมาทำอะไรที่นี่?"

ลูฟี่หัวเราะกว้างอีกครั้ง

"ฮ่าๆๆ! เพชรมรกตน่ะเหรอ?! ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน! มันคือสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในหอคอยนี่ใช่ไหมล่ะ? ฉันก็จะไปเอาเหมือนกันนั่นแหละ! ฉันจะต้องเป็นราชาโจรสลัดไง!"

เอรีสมองลูฟี่อย่างพินิจพิเคราะห์ แม้จะดูแปลกประหลาดและมาจากไหนก็ไม่รู้ แต่พลังงานบวกและความมุ่งมั่นของเขานั้นช่างน่าทึ่ง

"งั้นเราก็มีเป้าหมายเดียวกันสินะคะ" เอรีสกล่าว "แต่ว่า... คุณมาจากไหนกันแน่คะ? ฉันไม่เคยเห็นคนแบบคุณมาก่อนเลย"

ลูฟี่ก้มลงมามองหน้าเอรีสใกล้ๆ ดวงตาของเขาเป็นประกายระยิบระยับ

"หือ? ฉันมาจากทะเลสีครามไงล่ะ! ฉันคือมังกี้ ดี. ลูฟี่! แล้วก็จะเป็นราชาโจรสลัด!" เขายืดอกอย่างภาคภูมิใจ

เอรีสพยักหน้าอย่างงงๆ 'ทะเลสีครามงั้นเหรอ? เอาเถอะ อย่างน้อยฉันก็มีเพื่อนร่วมทางแล้วจริงๆ'

"ถ้าอย่างนั้น... คุณลูฟี่" เอรีสยิ้ม "เรามาตะลุยหอคอยนี้ไปด้วยกันไหมคะ? ฉันอาจจะใช้เวทมนตร์ช่วยคุณได้บ้าง"

ลูฟี่ตาโตเป็นประกาย เขากระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ

"เยสสสส! มีคนร่วมทางแล้ว! ถ้ามีเพื่อนลุยด้วยก็ยิ่งสนุกใช่ไหมล่ะ! เอาเลย! ลุยกันเลยยยยย!"

และแล้ว การเดินทางที่แปลกประหลาดแต่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาของสาวน้อยพลังเวทและโจรสลัดหมวกฟางก็ได้เริ่มต้นขึ้นบนเส้นทางเกลียวก้นหอยแห่งหอคอยมรกต เสียงหัวเราะของลูฟี่ดังก้องไปทั่วหอคอย ทำให้ความเงียบเหงาที่เคยปกคลุมหายไปสิ้น เหลือไว้เพียงความตื่นเต้นและการผจญภัยที่รออยู่เบื้องหน้า


การเดินทางที่ดูเหมือนจะต้องใช้เวลาหลายวันกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อลูฟี่ที่กำลังวิ่งพล่านดันไปชนเข้ากับผนังส่วนหนึ่ง จนกลไกปริศนาทำงาน เผยให้เห็น "ลิฟต์เวทมนตร์" ที่ซ่อนอยู่หลังเถาวัลย์

"โอ้วววว! มีของเจ๋งๆ แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย!" ลูฟี่กระโดดเข้าไปข้างในทันที เอรีสเดินตามเข้าไปอย่างงงๆ ก่อนจะกดปุ่มที่สลักว่า 'ชั้นบนสุด' เพียงชั่วอึดใจ ลิฟต์ก็พาพวกเขาทะยานผ่านเกลียวก้นหอยขึ้นมาถึงยอดหอคอย

การเผชิญหน้าบนยอดหอคอย

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ทั้งสองก็พบกับห้องโถงกว้างขวางที่ประดับด้วยกระจกสี รอบด้านเป็นระเบียงที่มองเห็นหมู่เมฆ ตรงกลางห้องมีแท่นหินอ่อนเปล่งประกายสีเขียวมรกต ซึ่งมี "เพชรนิรันดร์สีมรกต" วางตระหง่านอยู่

แต่ทว่า... มีร่างยักษ์ร่างหนึ่งยืนขวางทางอยู่ เขาคือชายในชุดเสื้อลายขวางส้มน้ำตาล ใบหน้าดุดันและกล้ามเนื้อแขนที่บึกบึน

"ใครกล้ามาบุกรุกพื้นที่ของข้า! เพชรนี่น่ะเป็นของข้า พ่อรูปหล่อคนนี้นี่เอง!" ยักษ์ใหญ่คนนั้นตะโกนก้อง เสียงของเขาดังจนกระจกสั่นสะเทือน

"เอ๊ะ? นั่นมัน... ไจแอ้น นี่นา!" เอรีสอุทานอย่างตกใจ "เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน!"

การต่อสู้ที่ดุเดือด

ไจแอ้นไม่รอช้า เขาหยิบไมโครโฟนทองคำออกมาจากข้างเอว "พวกแกเตรียมตัวฟังเพลงสุดไพเราะของข้าได้เลย!"

"แย่แล้ว! ทุกคนปิดหูเร็ว!" เอรีสรีบชูไม้เท้าขึ้น สร้างบาเรียเวทมนตร์รูปโดมครอบตัวเธอและลูฟี่ไว้ทันทีที่เสียงเพลงอันโหยหวนหลุดออกมาจากปากไจแอ้น

"ฉันน่ะคือไจแอ้นนนนน... ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในหอคอยยยยย!"

พลังเสียงของไจแอ้นรุนแรงจนบาเรียของเอรีสเริ่มร้าว ลูฟี่ที่ตอนแรกดูงงๆ เริ่มทนไม่ไหว "หนวกหูเฟ้ยยย! ไอ้เพลงประหลาดนี่มันอะไรกัน!"

ลูฟี่สูดลมหายใจเข้าลึก ยืดแขนไปข้างหลังจนสุด "หมัดยางยืดดดด... ปืนกล!" หมัดนับร้อยพุ่งเข้าใส่ไจแอ้น แต่ไจแอ้นกลับใช้พละกำลังมหาศาลปัดหมัดของลูฟี่ทิ้ง และพุ่งเข้ามาชาร์จด้วยแรงกระแทกจากไหล่จนลูฟี่กระเด็นไปติดผนัง

"พลังของเขามันมหาศาลเกินไปแล้ว!" เอรีสเหงื่อซึม เธอรีบร่ายเวทมนตร์บทใหม่ "พันธนาการแสงสีเงิน!" โซ่เวทมนตร์พุ่งออกไปมัดขาไจแอ้นไว้ชั่วคราว

"ตอนนี้แหละค่ะคุณลูฟี่! ปิดบัญชีเลย!"

ชัยชนะที่ฉิวเฉียด

ลูฟี่กัดฟันสู้ เขาเป่าลมเข้าที่กระดูกนิ้วโป้งจนแขนขยายใหญ่ยักษ์ "เกียร์ 3! หมัดปืนยักษ์ยางยืด!"

ขณะเดียวกัน ไจแอ้นที่หลุดจากโซ่ก็ง้างหมัดที่ใหญ่พอกันพุ่งเข้าใส่ลูฟี่ หมัดทั้งสองปะทะกันจนเกิดคลื่นกระแทกขนาดใหญ่ทำเอาเอรีสเกือบกระเด็นตกหอคอย แสงสว่างจ้าปกคลุมไปทั่วห้อง

โครมมมม!

เมื่อฝุ่นจางลง ไจแอ้นนอนหมดสติอยู่ข้างแท่นวางเพชร พร้อมกับเสียงกรนที่ดังสนั่นพอๆ กับตอนร้องเพลง ส่วนลูฟี่ก็นั่งหอบอยู่ข้างๆ หมวกฟางเกือบหลุดจากศีรษะ

"เกือบไปแล้ว... เจ้านี่หมัดหนักชะมัด" ลูฟี่พูดยิ้มๆ ทั้งที่หน้ายังมีรอยช้ำ

เอรีสเดินเข้าไปหาเพชรมรกตด้วยมือที่สั่นเทา เธอหยิบมันขึ้นมา แสงสีเขียวอบอุ่นอาบไปทั่วร่างกายของเธอและลูฟี่ บาดแผลจากการต่อสู้เริ่มเยียวยาตัวเอง

"เราทำได้แล้วค่ะคุณลูฟี่! ขอบคุณจริงๆ ที่คุณมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน" เอรีสหันไปส่งยิ้มกว้างให้เพื่อนใหม่

"ฮ่าๆๆ! บอกแล้วไงว่าถ้าไปด้วยกันมันสนุกกว่า!" ลูฟี่หัวเราะร่าพลางท้องร้องจ๊อกๆ "เอาล่ะ... ได้เพชรแล้ว มีเนื้อให้กินบ้างไหมเนี่ย!"


==============

คือ AI รู้จักตัวละครการ์ตูนแล้วข้อมูลที่ AI แต่งนั้นแทบไม่น่าเชื่อว่ามันจะเหมือนเจ้าตัวจริงๆจากเรื่องของตัวละครการ์ตูน

ไปเอาการ์ตูนมายำเล่นสนุกๆ