เรื่องจากรุ่นน้อง....
ก่อนหน้านี้หนูทำงานอยู่จังหวัดแห่งหนึ่งทางอีสาน จะเรียกว่าชนบทก็ไม่เชิง อยู่ในตัวเมืองมีห้างให้เดิน มีร้านเหล้าให้เที่ยวมากมาย
ด้วยความอยากเก็บเงินให้ได้มากกว่านี้คิดจะเปลี่ยนงาน คนแถวบ้านชอบคุยโม้กันว่าลูกหลานไปทำงานเมืองใหญ่กลับมารวยทุกคน
หนูเลยย้ายมาอยู่ที่จังหวัดท่องเที่ยวทางภาคใต้หวังว่าจะเก็บเงินได้มากขึ้น

ได้งานทำแล้ว ได้เดือนเยอะกว่าที่ชนบทเป็นเท่าตัว
แต่ตอนอยู่อีสานมีเงินเก็บต่อเดือนพอประมาณ กินข้าววันนึงไม่ถึงร้อย อยู่ที่นี่รู้สึกว่าตัวเองใช้เงินเปลืองมาก
แค่ออกจากบ้านก็เสียเงินแล้ว  กลายเป็นว่าลำบากกว่าเดิม จากเคยมีเงินเก็บตอนนี้ใช้ชีวิตเดือนชนเดือน ได้เงินมาไม่รู้หายไปไหนหมด
เดือนไหนขาดรายได้คือตุยย ไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า ได้โทรไปขอที่บ้านแน่นอน จับต้นชนปลายไม่ถูก ตอนนี้มาทำงานได้ 3 ปี เงินเก็บมีแค่นิดเดียวเอง
จนบางทีก็คิดอยากจะกลับบ้านนอก

ทำไมมันแตกต่างกันขนาดนี้คะ ออกมาหางานทำในเมืองใหญ่ทำไมชีวิตจริงไม่เหมือนที่เขาคุยกันเลย
พี่ๆที่เขาจากบ้านมาไกล มาทำงานเก็บเงินที่นี่เขาทำกันยังไง ถึงมีเงินส่งที่บ้านได้
เห็นป้าข้างบ้านโม้ว่าลูกสาวเข้าเมืองใหญ่ทำงานปีเดียว ซื้อรถ สร้างบ้านหลังใหญ่ให้พ่อแม่ เขาทำงานอะไรกันคะ