ตามหัวข้อเลยค่ะ
เราโดนแฟนที่คบกันมา 5ปี บอกเลิกตอนหลังเคาท์ดาวน์ได้ 1นาที เค้ามาอวยพรปีใหม่ให้เราเป็นปีแรกและปีสุดท้าย (เพราะปีก่อนๆ เค้าหลับก่อนตลอด) เพื่อมาทิ้งข้อความยาวเหยียดเพื่อบอกลากัน
จากข้อความที่พิมพ์มาดูเหมือนเค้าได้ไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว เหลือแต่เราที่ไม่รู้อะไรเลย ได้แต่นั่งอ่านทั้งน้ำตาและคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาได้อย่างเดียว
เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด จนปีหลังๆ มีเหตุการณ์หลายๆอย่างที่ทำให้เราต้องห่างกัน ต้องอยู่กันคนละที่บ้าง เราไปต่างประเทศบ่อยเพราะมีเหตุจำเป็นต้องไป และนั่นแหละน่าจะเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เค้าได้อยู่กับตัวเองและคิดทบทวนเรื่องราวมาก่อนหน้านี้แล้ว
เรารักกันมากค่ะ ไปเที่ยว ทำไรด้วยกันตลอด เป็นคู่รักที่มีแต่เพื่อนอิจฉา หลายคนบอกคู่เราน่ารักค่ะ และใช่ค่ะ รักเค้ามากจริงๆ
เรามีเพื่อนสนิทไม่กี่คน แต่ก็ไม่ได้เจอกันบ่อยหรอกค่ะ นานๆทีจะได้เจอได้คุย นอกจากนั้นก็ยกให้เค้านี่แหละที่เป็นทั้งเพื่อน เป็นคู่คิด เป็นที่ปรึกษามาตลอด มีเรื่องราวดีๆก็เอามาแชร์ มีเรื่องแย่ๆก็คอยซัพพอร์ตกันอย่างดี เราไม่ค่อยทะเลาะกันเลยค่ะ มีแค่นับครั้งได้ เป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกันซะส่วนใหญ่ค่ะ
ตอนนี้เค้าก็เลยเรียกได้ว่าเป็นเซฟโซนไปแล้ว เราตัวติดกันมาก แบบว่ามีเราไปไหนก็ต้องเจอเค้าที่นั่น
แต่ก็นั่นแหละค่ะ งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา มีพบ มีรัก มีจากก็คงจะจริงค่ะ เวลาของเราสองคนอาจจะมีแค่นี้... ให้มาพบเจอกัน รักกัน เลิกกัน...
วันแรกยอมรับเลยว่าทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะทำตัวไง ที่สำคัญคือ... รู้ว่าตัวเองเสียใจจนแทบอยากจะร้องไห้ออกมาจนสุดตัว แต่ก็ทำได้แค่กั้นไว้ เพราะมาเที่ยวปีใหม่กับครอบครัว ไม่อยากให้ทุกคนมากังวลและคิดมากกับเรื่องของเรา
ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คือยอมรับ ยอมรับ และอยู่กับปัจจุบันให้ได้มากที่สุด แม้ใจบอกว่ายอมรับได้ แต่ความเสียใจยังไม่หายไปไหนเลยค่ะ มันเหมือนมีภาพแฟลชแบ็คกลับมาในหัวให้คิดถึงตลอด วันคริสมาสเราถ่ายรูปคู่กัน ในรูปเราทั้งคู่ยิ้มกันอย่างมีความสุขกันอยู่เลย
เราถามเค้ากลับไปว่า... เราไม่รักกันแล้วตอนไหนเหรอ? เค้าตอบว่า เค้าก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าเวลาเจอเรื่องดีๆหรือเรื่องแย่ๆมาก็ไม่ได้อยากเล่าให้ใครฟังแล้ว ตอนนั้นสิ่งต่างๆก็ลอยเข้าหัวมารัวๆเลยค่ะ ใช่ค่ะ... รักมันมีวันจืดจางจริงๆ
ตอนนี้ไปต่อไม่ถูกเลยค่ะ ระยะเวลา 5ปีเรามีเค้าอยู่ในทุกเรื่องราวเสมอ คนเรากว่าจะได้เจอกันกว่าจะได้คบกันมารักกันมาตั้งกี่ปี แต่เค้าเลือกที่จะใช้วันที่เราทั้งคู่ควรจะมีความสุขมาบอกเลิกกันไปง่ายๆเลย ตอนนี้ยังหน่วงและทำตัวไม่ถูกเลยค่ะ
อยากรู้ว่าทุกคนจะฮีลตัวเองกันยังไง และทำใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นกันได้ไง ใครมีปสก. แบบนี้มาคุยกันหน่อยนะคะ ไม่รู้จะทำไงแล้ว กลับบ้านไปกลัวดิ่งเวลาอยู่คนเดียวมากค่ะ
ยาวหน่อยนะคะ เพราะไม่รู้จะไปลงที่ไหนแล้วค่ะ 🥺
โดนบอกเลิกตอนปีใหม่ แผลสดมาก เซฟโซนคนเดียวที่ไม่มีอีกแล้ว...
เราโดนแฟนที่คบกันมา 5ปี บอกเลิกตอนหลังเคาท์ดาวน์ได้ 1นาที เค้ามาอวยพรปีใหม่ให้เราเป็นปีแรกและปีสุดท้าย (เพราะปีก่อนๆ เค้าหลับก่อนตลอด) เพื่อมาทิ้งข้อความยาวเหยียดเพื่อบอกลากัน
จากข้อความที่พิมพ์มาดูเหมือนเค้าได้ไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว เหลือแต่เราที่ไม่รู้อะไรเลย ได้แต่นั่งอ่านทั้งน้ำตาและคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาได้อย่างเดียว
เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด จนปีหลังๆ มีเหตุการณ์หลายๆอย่างที่ทำให้เราต้องห่างกัน ต้องอยู่กันคนละที่บ้าง เราไปต่างประเทศบ่อยเพราะมีเหตุจำเป็นต้องไป และนั่นแหละน่าจะเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เค้าได้อยู่กับตัวเองและคิดทบทวนเรื่องราวมาก่อนหน้านี้แล้ว
เรารักกันมากค่ะ ไปเที่ยว ทำไรด้วยกันตลอด เป็นคู่รักที่มีแต่เพื่อนอิจฉา หลายคนบอกคู่เราน่ารักค่ะ และใช่ค่ะ รักเค้ามากจริงๆ
เรามีเพื่อนสนิทไม่กี่คน แต่ก็ไม่ได้เจอกันบ่อยหรอกค่ะ นานๆทีจะได้เจอได้คุย นอกจากนั้นก็ยกให้เค้านี่แหละที่เป็นทั้งเพื่อน เป็นคู่คิด เป็นที่ปรึกษามาตลอด มีเรื่องราวดีๆก็เอามาแชร์ มีเรื่องแย่ๆก็คอยซัพพอร์ตกันอย่างดี เราไม่ค่อยทะเลาะกันเลยค่ะ มีแค่นับครั้งได้ เป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกันซะส่วนใหญ่ค่ะ
ตอนนี้เค้าก็เลยเรียกได้ว่าเป็นเซฟโซนไปแล้ว เราตัวติดกันมาก แบบว่ามีเราไปไหนก็ต้องเจอเค้าที่นั่น
แต่ก็นั่นแหละค่ะ งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา มีพบ มีรัก มีจากก็คงจะจริงค่ะ เวลาของเราสองคนอาจจะมีแค่นี้... ให้มาพบเจอกัน รักกัน เลิกกัน...
วันแรกยอมรับเลยว่าทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะทำตัวไง ที่สำคัญคือ... รู้ว่าตัวเองเสียใจจนแทบอยากจะร้องไห้ออกมาจนสุดตัว แต่ก็ทำได้แค่กั้นไว้ เพราะมาเที่ยวปีใหม่กับครอบครัว ไม่อยากให้ทุกคนมากังวลและคิดมากกับเรื่องของเรา
ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คือยอมรับ ยอมรับ และอยู่กับปัจจุบันให้ได้มากที่สุด แม้ใจบอกว่ายอมรับได้ แต่ความเสียใจยังไม่หายไปไหนเลยค่ะ มันเหมือนมีภาพแฟลชแบ็คกลับมาในหัวให้คิดถึงตลอด วันคริสมาสเราถ่ายรูปคู่กัน ในรูปเราทั้งคู่ยิ้มกันอย่างมีความสุขกันอยู่เลย
เราถามเค้ากลับไปว่า... เราไม่รักกันแล้วตอนไหนเหรอ? เค้าตอบว่า เค้าก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าเวลาเจอเรื่องดีๆหรือเรื่องแย่ๆมาก็ไม่ได้อยากเล่าให้ใครฟังแล้ว ตอนนั้นสิ่งต่างๆก็ลอยเข้าหัวมารัวๆเลยค่ะ ใช่ค่ะ... รักมันมีวันจืดจางจริงๆ
ตอนนี้ไปต่อไม่ถูกเลยค่ะ ระยะเวลา 5ปีเรามีเค้าอยู่ในทุกเรื่องราวเสมอ คนเรากว่าจะได้เจอกันกว่าจะได้คบกันมารักกันมาตั้งกี่ปี แต่เค้าเลือกที่จะใช้วันที่เราทั้งคู่ควรจะมีความสุขมาบอกเลิกกันไปง่ายๆเลย ตอนนี้ยังหน่วงและทำตัวไม่ถูกเลยค่ะ
อยากรู้ว่าทุกคนจะฮีลตัวเองกันยังไง และทำใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นกันได้ไง ใครมีปสก. แบบนี้มาคุยกันหน่อยนะคะ ไม่รู้จะทำไงแล้ว กลับบ้านไปกลัวดิ่งเวลาอยู่คนเดียวมากค่ะ
ยาวหน่อยนะคะ เพราะไม่รู้จะไปลงที่ไหนแล้วค่ะ 🥺