ภาษาอังกฤษง่าย ๆ ไม่กี่คำ เอามาเรียงกัน ฉันแปลไม่เป็น แปลไม่ถูกนะ (จะต่อ ป.เอก ไหวไหม) ต้องโยนเข้ากูเกิล ทรานสเลต สรุปว่า ในฝันของฉัน ยังมีเธอต่อนะ
บั้นปลาย ฉันอยากกลับไปอยู่พะเยาอยู่นะ แม้คนพะเยาจะเกลียด + รังเกียจ ฉันเยอะ แต่ญาติโก โหติกา เพื่อนฝูง คนรู้จัก ที่พะเยา ก็ยังมีอยู่
เราสองคนจำเป็นกับพะเยามากกว่า เชียงใหม่เป็นเมืองที่คนระดับโลก ระดับประเทศ มาอยู่เยอะ บางคนไม่ได้มาตอนหนุ่มสาว ก็มาในสถานะคนเกษียณ retire มาอยู่ มาพัฒนา
หลายปีก่อน เห็นกระทู้เปรียบเทียบเงินเดือนอาจารย์มหา'ลัยต่าง ๆ ของ มพ. เงินเดือนสูง แต่พอมานึกถึงคำว่า "เบี้ยกันดาร" ก็เลย อ๋อ! เงินเดือนสูงเพราะอะไร แต่ก็เป็นข้อดี จะได้จูงใจอาจารย์เก่ง ๆ มาสอน ฉันเห็นอาจารย์ มพ. ขับเบนซ์กันหลายท่านเลย
คนพะเยาหลายคน (หรือพื้นเพเดิมเป็นคนต่างถิ่น) ที่เกษียณแล้ว ย้ายไปอยู่เมืองใหญ่ อาจจะกับลูก ๆ หลาน ๆ ไปช่วยลูกเลี้ยงหลาน เห็นแม่บอกว่า บางคนเลือกไปป่วย ไปรักษา ไปเสียชีวิต ไปฌาปนกิจ ที่ กทม. เลย ของพ่อกับแม่ฉัน ก็เป็นเชียงใหม่แหละ อย่างที่เคยบอกเธอ ว่าบริจาคร่าง บริจาคศพ กันให้โรงยาสวนดอก เสียชีวิตที่พะเยา เขาก็จะไปเอาร่างมา บางทีฉันก็แอบอยากให้ มพ. เก็บร่างแทน ไปนอนเป็นอาจารย์ใหญ่ให้แพทย์ มพ.
พอผ่านขั้นตอนการชำแหละโดย นศ.พ. แล้ว เดี๋ยวนี้ไปเจอมาว่า เขาทำพิธีกันที่วัดสวนดอกเลย ไม่ไปวัดที่ไกลกว่านั้นแล้ว เสร็จงานศพพ่อแม่ ฉันก็จะกลับไปอยู่พะเยา แต่ 20% ที่อยากอยู่เชียงใหม่ต่อ ก็ทำเป็น station เกี่ยวกับพะเยา - ดอกคำใต้
จำไม่ได้ว่าจะพูดอะไรอีก อันนี้ฉันร่างเอาไว้ในโน้ตแพ็ดตั้งแต่เมื่อคืน กันลืม พอตั้งกระทู้บอกเธอ ก็ก็อปมาวาง มาจัด มาเพิ่มเติม แต่เหมือนจะมีที่หลงลืมไป ว่าจะพูดอะไร จดไม่ทัน เมื่อกี้ ตื่นนอน ขี้เกียจลุกจากเตียง ว่าจะตั้งอีก 1 กระทู้ ก็ลืมแล้วว่าเรื่องอะไร ภาคบ่าย ภาคค่ำ อาจมีต่ออีก
สรุปก็คือ ฉันจะเอาเธอไปพัฒนาพะเยานะ ไปเป็น Great Artist, Great Engineer ที่โน่น อยากกิน อยากซื้ออะไร หรืออย่างท่องเที่ยว เปลี่ยนบรรยากาศ ก็ค่อยเดินทางไปเชียงราย เชียงใหม่ ลำปาง
ฉันยังอยากให้พะเยา shine ในด้าน IT อย่างน้อย 4 ปี อยู่นะ หลังจากนั้น จุดจบจะเหมือนเมืองดีทรอยต์ ก็ไม่เป็นไรอะ ฉันอยากไปชุบชีวิตเวียงเก่า 2 เวียง ด้วย มันร้างไปเยอะละ มีแต่รุ่นลูก รุ่นหลาน รุ่นเหลน ถือครองที่ดิน คนก็ไม่ค่อยทำมา ค้าขึ้น เพราะประชากรเบาบาง
รายงานความคืบอยู่กับที่ เสาร์ ที่ 3 ม.ค. 2569 (อ๋อ ๆ เข้าใจละ เก็ตละ) 🤍
บั้นปลาย ฉันอยากกลับไปอยู่พะเยาอยู่นะ แม้คนพะเยาจะเกลียด + รังเกียจ ฉันเยอะ แต่ญาติโก โหติกา เพื่อนฝูง คนรู้จัก ที่พะเยา ก็ยังมีอยู่
เราสองคนจำเป็นกับพะเยามากกว่า เชียงใหม่เป็นเมืองที่คนระดับโลก ระดับประเทศ มาอยู่เยอะ บางคนไม่ได้มาตอนหนุ่มสาว ก็มาในสถานะคนเกษียณ retire มาอยู่ มาพัฒนา
หลายปีก่อน เห็นกระทู้เปรียบเทียบเงินเดือนอาจารย์มหา'ลัยต่าง ๆ ของ มพ. เงินเดือนสูง แต่พอมานึกถึงคำว่า "เบี้ยกันดาร" ก็เลย อ๋อ! เงินเดือนสูงเพราะอะไร แต่ก็เป็นข้อดี จะได้จูงใจอาจารย์เก่ง ๆ มาสอน ฉันเห็นอาจารย์ มพ. ขับเบนซ์กันหลายท่านเลย
คนพะเยาหลายคน (หรือพื้นเพเดิมเป็นคนต่างถิ่น) ที่เกษียณแล้ว ย้ายไปอยู่เมืองใหญ่ อาจจะกับลูก ๆ หลาน ๆ ไปช่วยลูกเลี้ยงหลาน เห็นแม่บอกว่า บางคนเลือกไปป่วย ไปรักษา ไปเสียชีวิต ไปฌาปนกิจ ที่ กทม. เลย ของพ่อกับแม่ฉัน ก็เป็นเชียงใหม่แหละ อย่างที่เคยบอกเธอ ว่าบริจาคร่าง บริจาคศพ กันให้โรงยาสวนดอก เสียชีวิตที่พะเยา เขาก็จะไปเอาร่างมา บางทีฉันก็แอบอยากให้ มพ. เก็บร่างแทน ไปนอนเป็นอาจารย์ใหญ่ให้แพทย์ มพ.
พอผ่านขั้นตอนการชำแหละโดย นศ.พ. แล้ว เดี๋ยวนี้ไปเจอมาว่า เขาทำพิธีกันที่วัดสวนดอกเลย ไม่ไปวัดที่ไกลกว่านั้นแล้ว เสร็จงานศพพ่อแม่ ฉันก็จะกลับไปอยู่พะเยา แต่ 20% ที่อยากอยู่เชียงใหม่ต่อ ก็ทำเป็น station เกี่ยวกับพะเยา - ดอกคำใต้
จำไม่ได้ว่าจะพูดอะไรอีก อันนี้ฉันร่างเอาไว้ในโน้ตแพ็ดตั้งแต่เมื่อคืน กันลืม พอตั้งกระทู้บอกเธอ ก็ก็อปมาวาง มาจัด มาเพิ่มเติม แต่เหมือนจะมีที่หลงลืมไป ว่าจะพูดอะไร จดไม่ทัน เมื่อกี้ ตื่นนอน ขี้เกียจลุกจากเตียง ว่าจะตั้งอีก 1 กระทู้ ก็ลืมแล้วว่าเรื่องอะไร ภาคบ่าย ภาคค่ำ อาจมีต่ออีก
สรุปก็คือ ฉันจะเอาเธอไปพัฒนาพะเยานะ ไปเป็น Great Artist, Great Engineer ที่โน่น อยากกิน อยากซื้ออะไร หรืออย่างท่องเที่ยว เปลี่ยนบรรยากาศ ก็ค่อยเดินทางไปเชียงราย เชียงใหม่ ลำปาง
ฉันยังอยากให้พะเยา shine ในด้าน IT อย่างน้อย 4 ปี อยู่นะ หลังจากนั้น จุดจบจะเหมือนเมืองดีทรอยต์ ก็ไม่เป็นไรอะ ฉันอยากไปชุบชีวิตเวียงเก่า 2 เวียง ด้วย มันร้างไปเยอะละ มีแต่รุ่นลูก รุ่นหลาน รุ่นเหลน ถือครองที่ดิน คนก็ไม่ค่อยทำมา ค้าขึ้น เพราะประชากรเบาบาง