เมื่อเสียงปืนสงบลงแล้ว... หลายคนถามว่า อาจารย์ลองวิเคราะห์สงครามครั้งนี้ให้ฟังหน่อยว่า กัมพูชาสูญเสียอลังการขนาดไหน?"

ในฐานะผู้ติดตามสถานการณ์นี้มาตลอด ผมบอกได้เลยว่านี่ไม่ใช่แค่การรบแพ้ แต่มันคือการ "ล่มสลายเชิงโครงสร้าง" ที่จะถูกจารึกไปอีกนานแสนนาน นี่คือ 4 มิติแห่งความพินาศที่กัมพูชาต้องแบกรับ:

1. ยุทธการ "เหนือเมฆ": กองทัพไร้สภาพ

ในการรบสมัยใหม่ เราไม่ได้วัดกันที่จำนวนทหาร แต่เราวัดกันที่ "ใครเห็นก่อน ยิงก่อน"

* Shock and Awe: กองทัพกัมพูชาไม่ได้แพ้เพราะใจไม่สู้ แต่แพ้เพราะ "มองไม่เห็นศัตรู" ระบบ Network-Centric ของไทยล็อกเป้าพิกัด GPS ตั้งแต่กองบังคับการไปจนถึงคลังเสบียง

* Combat Ineffective: ข้อมูลวงในชี้ชัดว่า หน่วยรบหลักตามแนวชายแดน "ละลายพฤติกรรม" ในเวลาไม่กี่ชั่วโมง เกิดภาวะแตกทัพอย่างไม่เป็นระบบ เพราะทหารทนแรงกดดันจากการถูกถล่มด้วยอาวุธแม่นยำสูงจากระยะที่มองไม่เห็นไม่ได้!

2. "The Blackout Effect": ตัดท่อน้ำเลี้ยงเศรษฐกิจ

ไทยไม่ได้ใช้แค่ปืน แต่เราใช้ "โครงสร้างพื้นฐาน" เป็นอาวุธ

* Darkness Descends: การยุติส่งไฟฟ้าข้ามพรมแดน ทำให้ปอยเปตและเขตเศรษฐกิจชายแดนดับวูบ ธุรกิจกาสิโนและศูนย์การเงิน ซึ่งเป็นแหล่งเงินสดของกลุ่มอำนาจเก่า "พังพินาศในชั่วข้ามคืน"

* แรงงาน 5 แสนชีวิต: การส่งกลับแรงงานกัมพูชาคือการโยน "ระเบิดเวลาทางสังคม" กลับไปพนมเปญ เปลี่ยนจากคนส่งเงินเข้าประเทศ กลายเป็นคนว่างงานมหาศาลที่เป็นภาระของรัฐในทันที

3. ภูมิรัฐศาสตร์: "หมากที่ถูกทิ้งให้โดดเดี่ยว"

กัมพูชาเดินเกมนี้ด้วยความหวังว่าจะมี "พี่ใหญ่" เข้ามาช่วยประคอง แต่โลกยุค 2026 เปลี่ยนไปแล้ว

* No Side Support: มหาอำนาจเลือกสงวนท่าที เพราะผลประโยชน์ในไทยมีมูลค่าสูงกว่า กัมพูชาจึงถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวบนเวทีโลก

* อำนาจต่อรองเป็นศูนย์: เมื่อกองทัพไร้สภาพและเศรษฐกิจพัง การเดินขึ้นโต๊ะเจรจาจึงไม่ใช่การ "ต่อรอง" แต่เป็นการ "เซ็นรับสภาพ" ตามเงื่อนไขที่ไทยขีดเส้นไว้ให้ทั้งหมด!

4. จิตวิทยา: ศรัทธาที่พังทลาย

ความสูญเสียที่แพงที่สุดคือ "อนาคต"

* จากชาตินิยมที่เคยถูกปลุกปั่น กลับกลายเป็นความสิ้นหวัง ประชาชนเริ่มตั้งคำถามถึงความผิดพลาดของผู้นำที่พาชาติไปสู่สงครามที่ไม่มีวันชนะ บทเรียนนี้ฉุดให้กัมพูชาถอยหลังไปนับ 10-20 ปี

   สรุปหมัดฮุค:

สงครามปี 2568 สอนให้รู้ว่า "ความกล้าที่ปราศจากขีดความสามารถ คือหนทางสู่หายนะ" ในวันที่โลกวิ่งด้วยเทคโนโลยี การประเมินสถานการณ์พลาดเพียงครั้งเดียว อาจหมายถึงการทำลายอนาคตของคนทั้งชาติ... และกัมพูชาได้เรียนรู้บทเรียนนี้ด้วยน้ำตาแล้วครับ