ขอเล่าเรื่องหนึ่งที่เก็บไว้ในใจมานาน ไม่เคยกล้าบอกใครจริง ๆ เพราะกลัวคนจะคิดว่าบ้า แต่ช่วงนี้นึกขึ้นมาได้ เลยอยากเอามาเล่าและถามความเห็นจากคนอื่นดูว่า มีใครเคยเจออะไรคล้าย ๆ กันไหม
ตอนนั้นน่าจะเป็นช่วง ม.ต้น จำไม่ได้ว่ามออะไร เรารู้สึกว่าตัวเองสามารถ “ถอดจิต” ได้ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าคำนี้ถูกไหม หรือจริง ๆ แล้วมันคือความฝันกันแน่ เพราะมันเหมือนฝัน แต่เป็นฝันที่เรารู้วิธีจะเข้าไป และรู้วิธีกลับออกมา
ครั้งแรกที่ฝันแบบนี้ เรารู้สึกเหมือนตัวเองยืนอยู่ในห้อง แล้วมองเห็นตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียง ความรู้สึกตอนนั้นคืออยากหนีเที่ยว เลยออกไปข้างนอก ไปอยู่บนหลังคา แล้วเริ่มเคลื่อนไหวด้วยการ “กระโดด” จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง เหมือนจัมเปอร์ อยากไปไหนก็กระโดดไปได้
บางครั้งเราจะอยากกระโดดให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็กลัวมาก เพราะข้างบนมันโล่ง ว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย มีแค่ความมืดกับดวงดาว
นอกจากกระโดดได้ เรายัง “บินได้” ด้วย วิธีบินของเราไม่ใช่ลอยเฉย ๆ แต่เป็นการโบกแขนเหมือนนก คล้าย ๆ ว่ายน้ำในอากาศ พอโบกแขนไปข้างหน้า ตัวก็จะพุ่งไปข้างหน้าเรื่อย ๆ และที่จำได้ชัดมากคือ มันสนุกมาก
พอถึงจุดหนึ่งจะเริ่มรู้สึกเองว่าออกมานานแล้ว ควรกลับบ้าน ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าต้องกลับยังไง แค่รู้สึกอยากกลับ แล้วสุดท้ายก็กลับมาได้เอง
หลังจากตื่น เราสังเกตว่าตัวเองมักจะนอนทับมือตัวเอง และต่อมาค้นพบว่า วันไหนที่อยากฝันแบบนี้อีก แค่เรานอนทับมือตัวเองแล้วตั้งใจอยากไป เราก็จะฝันแบบเดิมได้อีก เหมือนรู้วิธีเข้าไป แต่ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
แต่พอโตขึ้นมาอีกนิด เรื่องแปลกก็คือ เราไม่ฝันแบบนี้อีกเลย
ลองทำเหมือนเดิมก็ไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว ถึงอย่างนั้นเรายังจำความรู้สึกทั้งหมดได้ชัดมาก ว่าตอนนั้นมันเป็นยังไง สนุกแค่ไหน โล่ง กลัว และอิสระพร้อม ๆ กัน เหมือนเป็นความทรงจำจริง ไม่ใช่แค่ฝันลาง ๆ
เพิ่ง มาขึ้นได้ตอนดู หนังไทยบ้าน3มั้งนะที่เซียง ถอดจิตไปหาแฟนเค้าที่ตายนอนทับมือหรือนอนไหว้นี่แหละแต่เราไม่ได้ทำพิธีนะเราแค่นอนทับมือแบมือไว้เฉยๆ
เรื่องนี้ไม่เคยเล่าให้ใครฟังจริง ๆ เพราะกลัวคนจะคิดว่าบ้า แต่ตอนนี้อยากรู้มากว่า
สิ่งที่เราเจอ มันเป็นไปได้ไหม หรือจริง ๆ แล้วมันก็แค่ความฝันธรรมดา แค่เป็นฝันที่สมจริงและควบคุมได้
มีใครเคยฝันเห็นตัวเองนอนอยู่ บินได้ กระโดดได้ หรือรู้ตัวว่ากำลังฝันแล้วควบคุมมันได้บ้างไหม
อยากอ่านประสบการณ์ของคนอื่นมาก ๆ ค่ะ
เคยมีใครฝันแบบนี้บ้างไหม เหมือนถอดจิต บินได้ ควบคุมได้ ตั้งแต่ตอนเด็ก
ตอนนั้นน่าจะเป็นช่วง ม.ต้น จำไม่ได้ว่ามออะไร เรารู้สึกว่าตัวเองสามารถ “ถอดจิต” ได้ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าคำนี้ถูกไหม หรือจริง ๆ แล้วมันคือความฝันกันแน่ เพราะมันเหมือนฝัน แต่เป็นฝันที่เรารู้วิธีจะเข้าไป และรู้วิธีกลับออกมา
ครั้งแรกที่ฝันแบบนี้ เรารู้สึกเหมือนตัวเองยืนอยู่ในห้อง แล้วมองเห็นตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียง ความรู้สึกตอนนั้นคืออยากหนีเที่ยว เลยออกไปข้างนอก ไปอยู่บนหลังคา แล้วเริ่มเคลื่อนไหวด้วยการ “กระโดด” จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง เหมือนจัมเปอร์ อยากไปไหนก็กระโดดไปได้
บางครั้งเราจะอยากกระโดดให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็กลัวมาก เพราะข้างบนมันโล่ง ว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย มีแค่ความมืดกับดวงดาว
นอกจากกระโดดได้ เรายัง “บินได้” ด้วย วิธีบินของเราไม่ใช่ลอยเฉย ๆ แต่เป็นการโบกแขนเหมือนนก คล้าย ๆ ว่ายน้ำในอากาศ พอโบกแขนไปข้างหน้า ตัวก็จะพุ่งไปข้างหน้าเรื่อย ๆ และที่จำได้ชัดมากคือ มันสนุกมาก
พอถึงจุดหนึ่งจะเริ่มรู้สึกเองว่าออกมานานแล้ว ควรกลับบ้าน ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าต้องกลับยังไง แค่รู้สึกอยากกลับ แล้วสุดท้ายก็กลับมาได้เอง
หลังจากตื่น เราสังเกตว่าตัวเองมักจะนอนทับมือตัวเอง และต่อมาค้นพบว่า วันไหนที่อยากฝันแบบนี้อีก แค่เรานอนทับมือตัวเองแล้วตั้งใจอยากไป เราก็จะฝันแบบเดิมได้อีก เหมือนรู้วิธีเข้าไป แต่ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
แต่พอโตขึ้นมาอีกนิด เรื่องแปลกก็คือ เราไม่ฝันแบบนี้อีกเลย
ลองทำเหมือนเดิมก็ไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว ถึงอย่างนั้นเรายังจำความรู้สึกทั้งหมดได้ชัดมาก ว่าตอนนั้นมันเป็นยังไง สนุกแค่ไหน โล่ง กลัว และอิสระพร้อม ๆ กัน เหมือนเป็นความทรงจำจริง ไม่ใช่แค่ฝันลาง ๆ
เพิ่ง มาขึ้นได้ตอนดู หนังไทยบ้าน3มั้งนะที่เซียง ถอดจิตไปหาแฟนเค้าที่ตายนอนทับมือหรือนอนไหว้นี่แหละแต่เราไม่ได้ทำพิธีนะเราแค่นอนทับมือแบมือไว้เฉยๆ
เรื่องนี้ไม่เคยเล่าให้ใครฟังจริง ๆ เพราะกลัวคนจะคิดว่าบ้า แต่ตอนนี้อยากรู้มากว่า
สิ่งที่เราเจอ มันเป็นไปได้ไหม หรือจริง ๆ แล้วมันก็แค่ความฝันธรรมดา แค่เป็นฝันที่สมจริงและควบคุมได้
มีใครเคยฝันเห็นตัวเองนอนอยู่ บินได้ กระโดดได้ หรือรู้ตัวว่ากำลังฝันแล้วควบคุมมันได้บ้างไหม
อยากอ่านประสบการณ์ของคนอื่นมาก ๆ ค่ะ