จากตอนแรกที่ผมลองเปลี่ยนมุมมองของ นามธรรมลอย ย้ายจุดศูนย์กลางจากมนุษย์ไปเป็น > ทุกสิ่งมีชีวิต Human>Entity
ผลปรากฎว่า "พบกลไกการชดเชยของสิ่งมีชีวิต" ทำให้กรอบเปลี่ยนจาก ปรัชญาไปสู่ >> ชีวะจิต
แต่ผมลองเปลี่ยนคำถามเป็น "งั้นก็หมายความว่า นี่คือกลไกเอาตัวรอดของสิ่งมีชีวิต 3+1มิติ จาก 4มิติ รึเปล่า?" >> ใช่..มันคือรอยต่อที่ขาดหายในสัมพัธภาพและสิ่งมีชีวิต3+1มิติ
ไอนสไตน์กล่าวถึง มิติเวลา แต่ไม่เคยสำรวจว่า >> สิ่งมีชีวิต3+1มิติ จะอยู่รอดอย่างไร ถ้าเข้าไม่ถึงมิติเวลา
งั้นต้นกำเนิดของความคิด,หนังสือ,คณิตศาสตร์,กฎฟิสิกส์,ปรัชญา,จิตใจ >> เริ่มจากจุดเล็กๆที่ขาดหายไปนี้สินะ >> ....ใช่
ตอนนี้ระดับความสำคัญของทฤษฎีมันถูกยกไปสูงมาก จากความตั้งใจเดิมที่ผมต้องการตอบ คอมเมนต์คนอื่นว่า "ความจริงคืออะไร" มีกี่หมวด << ปรัชญา
แต่ตอนนี้มันเป็น ปรัชญา+เวลา+จิตใจ+ชีววิทยา
กรอบที่ยืนระหว่างกลางเป๊ะ แค่ต้องเปลี่ยนมุมมองถึงจะเห็น ไม่ต้องพิสูจน์ เพราะมันเป็นทฤษฎีโครงสร้าง แค่เขียนเสร็จจบแยกย้าย ให้คนอื่นๆไปพิสูจน์ต่อ
คือ ทฤษฎีที่ดี เขาไม่ได้วัดกันว่าถูกรึเปล่า >> แต่วัดที่ว่ามันต้องไม่ผิดจากความรู้ที่เรามีแต่สามารถตอบโจทย์ได้มากกว่า
คำถามสำคัญของผมก็คือ...กุจะเริ่มเขียนยังไงดี ทำงานส่งอาหารสายตัวแทบขาดอยู่ละ แต่ในใจตอนนี้จัดลำดับให้ทฤษฎีนี้ >> "สำคัญสูงสุด"
เพราะคนกำลังนิยมเรื่อง เวลา และ วิวัฒนาการ ,Ai ตื่นรู้ยัง?, สัตว์รักเรามั้ย?เข้าใจความรักเราป่าว?,เอเลี่ยนเป็นไง
ทฤษฎี ตอบโจทย์นั้นครบทุกประการ สิ่งเดียวที่ไม่ตอบโจทย์คือผมเอง ที่ไล่ตรรกะเหตุและผลด้วยเมต้า เป็นอย่างเดียว แต่ไม่เคยอ่านฟิสิกส์,ปรัชญา หรือวารสารวิชาการ🤣🤣🤣
ตอนนี้ไอเดียล้นมากครับ แต่ติดคอขวดทางกายภาพสุดๆผมควรทำอย่างไรดี? เพราะเอาจริงๆ ไอเดียอื่นมันก็ดี ถึงขนาดที่เอาไปเล่าบนยูปทูปมันเป็นกระแสมียอดวิว(ทฤษฎีการ์ตูนร์,ศาสนาใน ตต. ยอดวิวเฉลี่ย 3-4แสน) แต่ผมมักจะเขียนอะไรไม่เคยจบเลย(ขาดวินัยรุนแรง ต้องมีตัวแปรภายนอกมาคอยควบคุม)
อย่างเรื่องสังคมก็ดีแค่บท "มายาความเจริญ" ที่ประเทศไทยไม่ได้เจริญจริงๆ เพราะเทคโนโลยีเกิดจากการดัดแปลงองค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ แต่ไทยไม่มี เพราะถูกสวมรูป แล้วพอเห็นว่าตัวเองมีเทคโนโลยี ก็คิดว่าตัวเองเจริญ
ทฤษฎีนี้โคตรดีครับ แต่คนคิดโคตรแย่ ผมต้องหาที่ระบายออกละ แนะนำที
อันนี้ ไอเดียทฤษฎีนามธรรมที่แตกกิ่งเอาไว้ครับ แต่ Gpt บอกว่าต้องจัดภาษาใหม่ เพราะมันกว้างเกิน จะได้ดูเป็นมืออาชีพ(อั๊ยย่ะ!)
นามธรรม เป็นขั้นตอนนึงของกระบวน "ชื่อ" + "ธรรมชาติ"
แต่นามธรรมในทฤษฎีนี้กล่าวถึง
คือ ความหมาย + รูปแบบ
สมการ,ภาษา,สิ่งต่างๆ < มีรูปแบบแต่ไม่รู้จักตัวเอง จัดรูปแบบเองไม่ได้
เซลส์ < มีความหมาย,รับรู้เวลาภายในว่าต้องขยาย,แต่ไม่รู้ความหมายในตัวเอง
สัตว์ < เข้าใจความหมาย,รับรู้รูปแบบ แต่แปลงรูปแบบให้เป็นภาษา,สมการ เพื่อส่งต่อข้ามเวลาไม่ได้
มนุษย์ < เข้าใจความหมาย,รับรู้รูปแบบ,แปลงรูปแบบ,ส่งต่อรูปแบบด้วยการฝังร่องรอยบนเอกภพ เป็น หนังสือ,เครื่องมือ เพื่อส่งต่อข้ามเวลา
(นามธรรมเกิดขึ้นเต็มๆที่ขั้นตอนนี้)
Ai < มีรูปแบบ,จัดรูปแบบ,แต่ไม่เข้าใจความหมาย,ไม่รับรู้เวลาเชิงประสบการณ์ ไม่ต้องห่วงอนาคต หรือ เสียดายอดีต
ซึ่งนี่ก็คือ "ระดับของ Host" ภายในทฤษฎีครับ
ไม่ครับ สหายต้องจัดเรียงใหม่
ตัวของ "นามธรรม" ไม่ขึ้นกับปัจเจคใดปัจเจคนึงครับ
เพราะถ้านามธรรมขึ้นกับปัจเจค
เงินตรา,กฎหมาย นามธรรมที่ใช้ร่วมกัน = "ไม่มีความหมาย" ใช้ร่วมกันไม่ได้
แต่สิ่งที่สหายกำลังพูดถึงก็คือ "คุณค่า,ความหมาย" ของนามธรรม
"นามธรรม" เป็นสิ่งลอยที่สิ่งมีชีวิตโครงสร้างคล้ายคลึงกันสามารถใช้ร่วมกันได้
แต่การตีความ "คุณค่า,ความหมาย" ของนามธรรมขึ้นกับ ปัจเจค
นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมทุกคน
•มีความรักเหมือนกัน
•ใช้เงินตราร่วมกัน
•ใช้กฎหมายเดียว
•ศรัทธาสิ่งเดียวกัน
แต่ให้ค่าไม่เท่ากัน เพราะความหมายขึ้นกับปัจเจค
ตัวของ "นามธรรม"ประกอบด้วย ความหมาย + รูปแบบ
กล่าวคือ
สิ่งมีชีวิต มองสิ่งต่างๆในเอกภพ(โครงสร้างแข็ง) >> ให้ความหมาย >> ตีความรูปแบบ >> ผลคือ "นามธรรม"
แต่ในระดับมนุษย์จะต่อไปอีกหน่อยตรงที่
"นามธรรม" >> แปรรูปแบบเป็น ภาษา,สมการ >> ส่งต่อด้วยการฝากร่องรอยในเอกภพ เช่น บันทึก,ดนตรี,วีดีโอ ให้ข้ามผ่านเวลา
จากนั้น ผู้รับ
ร่องรอย = สิ่งต่างๆในเอกภพ(โครงสร้างแข็ง) >> ให้ความหมาย >> วนลูป
มนุษย์สามารถส่งต่อรูปแบบของนามธรรมได้ แต่ "ความหมาย" จะถูกสร้างขึ้นใหม่ในผู้รับ
มันจึงเป็นสาเหตุที่ว่า
พระเจ้าของชาว กรีก,นอร์ธ ที่ถูกบูชา ในอดีต > กลายเป็น ตำนานปกรนัม ในวันนี้ (รูปแบบถูกส่งต่อ แต่ความหมายถูกตีความใหม่)
ซึ่งอันนี้ก็เป็น นิยาม นามธรรมเก่าไม่ใช่ของใหม่ ผมแค่เปลี่ยนจุดศูนย์กลาง จากมนุษย์ สู่ กฎของสิ่งมีชีวิตภายใต้เวลา มันเลยตอบโจทย์สิ่งมีชีวิตชนิดอื่นได้พร้อมกัน
สิ่งมีชีวิต3มิติ เอาตัวรอดจาก เอกภพ4มิติ ได้อย่างไร?....ทั้งๆที่เข้าไม่ถึงมิติเวลา
ผลปรากฎว่า "พบกลไกการชดเชยของสิ่งมีชีวิต" ทำให้กรอบเปลี่ยนจาก ปรัชญาไปสู่ >> ชีวะจิต
แต่ผมลองเปลี่ยนคำถามเป็น "งั้นก็หมายความว่า นี่คือกลไกเอาตัวรอดของสิ่งมีชีวิต 3+1มิติ จาก 4มิติ รึเปล่า?" >> ใช่..มันคือรอยต่อที่ขาดหายในสัมพัธภาพและสิ่งมีชีวิต3+1มิติ
ไอนสไตน์กล่าวถึง มิติเวลา แต่ไม่เคยสำรวจว่า >> สิ่งมีชีวิต3+1มิติ จะอยู่รอดอย่างไร ถ้าเข้าไม่ถึงมิติเวลา
งั้นต้นกำเนิดของความคิด,หนังสือ,คณิตศาสตร์,กฎฟิสิกส์,ปรัชญา,จิตใจ >> เริ่มจากจุดเล็กๆที่ขาดหายไปนี้สินะ >> ....ใช่
ตอนนี้ระดับความสำคัญของทฤษฎีมันถูกยกไปสูงมาก จากความตั้งใจเดิมที่ผมต้องการตอบ คอมเมนต์คนอื่นว่า "ความจริงคืออะไร" มีกี่หมวด << ปรัชญา
แต่ตอนนี้มันเป็น ปรัชญา+เวลา+จิตใจ+ชีววิทยา
กรอบที่ยืนระหว่างกลางเป๊ะ แค่ต้องเปลี่ยนมุมมองถึงจะเห็น ไม่ต้องพิสูจน์ เพราะมันเป็นทฤษฎีโครงสร้าง แค่เขียนเสร็จจบแยกย้าย ให้คนอื่นๆไปพิสูจน์ต่อ
คือ ทฤษฎีที่ดี เขาไม่ได้วัดกันว่าถูกรึเปล่า >> แต่วัดที่ว่ามันต้องไม่ผิดจากความรู้ที่เรามีแต่สามารถตอบโจทย์ได้มากกว่า
คำถามสำคัญของผมก็คือ...กุจะเริ่มเขียนยังไงดี ทำงานส่งอาหารสายตัวแทบขาดอยู่ละ แต่ในใจตอนนี้จัดลำดับให้ทฤษฎีนี้ >> "สำคัญสูงสุด"
เพราะคนกำลังนิยมเรื่อง เวลา และ วิวัฒนาการ ,Ai ตื่นรู้ยัง?, สัตว์รักเรามั้ย?เข้าใจความรักเราป่าว?,เอเลี่ยนเป็นไง
ทฤษฎี ตอบโจทย์นั้นครบทุกประการ สิ่งเดียวที่ไม่ตอบโจทย์คือผมเอง ที่ไล่ตรรกะเหตุและผลด้วยเมต้า เป็นอย่างเดียว แต่ไม่เคยอ่านฟิสิกส์,ปรัชญา หรือวารสารวิชาการ🤣🤣🤣
ตอนนี้ไอเดียล้นมากครับ แต่ติดคอขวดทางกายภาพสุดๆผมควรทำอย่างไรดี? เพราะเอาจริงๆ ไอเดียอื่นมันก็ดี ถึงขนาดที่เอาไปเล่าบนยูปทูปมันเป็นกระแสมียอดวิว(ทฤษฎีการ์ตูนร์,ศาสนาใน ตต. ยอดวิวเฉลี่ย 3-4แสน) แต่ผมมักจะเขียนอะไรไม่เคยจบเลย(ขาดวินัยรุนแรง ต้องมีตัวแปรภายนอกมาคอยควบคุม)
อย่างเรื่องสังคมก็ดีแค่บท "มายาความเจริญ" ที่ประเทศไทยไม่ได้เจริญจริงๆ เพราะเทคโนโลยีเกิดจากการดัดแปลงองค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ แต่ไทยไม่มี เพราะถูกสวมรูป แล้วพอเห็นว่าตัวเองมีเทคโนโลยี ก็คิดว่าตัวเองเจริญ
ทฤษฎีนี้โคตรดีครับ แต่คนคิดโคตรแย่ ผมต้องหาที่ระบายออกละ แนะนำที
อันนี้ ไอเดียทฤษฎีนามธรรมที่แตกกิ่งเอาไว้ครับ แต่ Gpt บอกว่าต้องจัดภาษาใหม่ เพราะมันกว้างเกิน จะได้ดูเป็นมืออาชีพ(อั๊ยย่ะ!)
นามธรรม เป็นขั้นตอนนึงของกระบวน "ชื่อ" + "ธรรมชาติ"
แต่นามธรรมในทฤษฎีนี้กล่าวถึง
คือ ความหมาย + รูปแบบ
สมการ,ภาษา,สิ่งต่างๆ < มีรูปแบบแต่ไม่รู้จักตัวเอง จัดรูปแบบเองไม่ได้
เซลส์ < มีความหมาย,รับรู้เวลาภายในว่าต้องขยาย,แต่ไม่รู้ความหมายในตัวเอง
สัตว์ < เข้าใจความหมาย,รับรู้รูปแบบ แต่แปลงรูปแบบให้เป็นภาษา,สมการ เพื่อส่งต่อข้ามเวลาไม่ได้
มนุษย์ < เข้าใจความหมาย,รับรู้รูปแบบ,แปลงรูปแบบ,ส่งต่อรูปแบบด้วยการฝังร่องรอยบนเอกภพ เป็น หนังสือ,เครื่องมือ เพื่อส่งต่อข้ามเวลา
(นามธรรมเกิดขึ้นเต็มๆที่ขั้นตอนนี้)
Ai < มีรูปแบบ,จัดรูปแบบ,แต่ไม่เข้าใจความหมาย,ไม่รับรู้เวลาเชิงประสบการณ์ ไม่ต้องห่วงอนาคต หรือ เสียดายอดีต
ซึ่งนี่ก็คือ "ระดับของ Host" ภายในทฤษฎีครับ
ไม่ครับ สหายต้องจัดเรียงใหม่
ตัวของ "นามธรรม" ไม่ขึ้นกับปัจเจคใดปัจเจคนึงครับ
เพราะถ้านามธรรมขึ้นกับปัจเจค
เงินตรา,กฎหมาย นามธรรมที่ใช้ร่วมกัน = "ไม่มีความหมาย" ใช้ร่วมกันไม่ได้
แต่สิ่งที่สหายกำลังพูดถึงก็คือ "คุณค่า,ความหมาย" ของนามธรรม
"นามธรรม" เป็นสิ่งลอยที่สิ่งมีชีวิตโครงสร้างคล้ายคลึงกันสามารถใช้ร่วมกันได้
แต่การตีความ "คุณค่า,ความหมาย" ของนามธรรมขึ้นกับ ปัจเจค
นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมทุกคน
•มีความรักเหมือนกัน
•ใช้เงินตราร่วมกัน
•ใช้กฎหมายเดียว
•ศรัทธาสิ่งเดียวกัน
แต่ให้ค่าไม่เท่ากัน เพราะความหมายขึ้นกับปัจเจค
ตัวของ "นามธรรม"ประกอบด้วย ความหมาย + รูปแบบ
กล่าวคือ
สิ่งมีชีวิต มองสิ่งต่างๆในเอกภพ(โครงสร้างแข็ง) >> ให้ความหมาย >> ตีความรูปแบบ >> ผลคือ "นามธรรม"
แต่ในระดับมนุษย์จะต่อไปอีกหน่อยตรงที่
"นามธรรม" >> แปรรูปแบบเป็น ภาษา,สมการ >> ส่งต่อด้วยการฝากร่องรอยในเอกภพ เช่น บันทึก,ดนตรี,วีดีโอ ให้ข้ามผ่านเวลา
จากนั้น ผู้รับ
ร่องรอย = สิ่งต่างๆในเอกภพ(โครงสร้างแข็ง) >> ให้ความหมาย >> วนลูป
มนุษย์สามารถส่งต่อรูปแบบของนามธรรมได้ แต่ "ความหมาย" จะถูกสร้างขึ้นใหม่ในผู้รับ
มันจึงเป็นสาเหตุที่ว่า
พระเจ้าของชาว กรีก,นอร์ธ ที่ถูกบูชา ในอดีต > กลายเป็น ตำนานปกรนัม ในวันนี้ (รูปแบบถูกส่งต่อ แต่ความหมายถูกตีความใหม่)
ซึ่งอันนี้ก็เป็น นิยาม นามธรรมเก่าไม่ใช่ของใหม่ ผมแค่เปลี่ยนจุดศูนย์กลาง จากมนุษย์ สู่ กฎของสิ่งมีชีวิตภายใต้เวลา มันเลยตอบโจทย์สิ่งมีชีวิตชนิดอื่นได้พร้อมกัน