พอปีใหม่มาถึง เราเพิ่งรู้ว่าความสุขของเราในตอนนี้ ไม่ได้ต้องการอะไรยิ่งใหญ่เลย
แค่ได้ตื่นเช้ามาพร้อมกัน ได้กินข้าวมื้อเดิมๆ ได้บ่นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในแต่ละวัน
ความรักที่ไม่ได้หวือหวา ไม่มีดอกไม้ช่อใหญ่ ไม่มีเซอร์ไพรส์อลังการ
แต่เป็นความสบายใจที่เกิดขึ้นทุกครั้งที่หันไปแล้วเจอเขายังอยู่ตรงนั้น
ปีที่ผ่านมาเราโตขึ้น เหนื่อยขึ้น และเรียนรู้ว่าความรักไม่ใช่การคาดหวัง
แต่คือการยอมรับกันในวันที่อีกฝ่ายไม่สมบูรณ์แบบ
บางวันก็มีงอแง มีเงียบใส่กันบ้าง แต่สุดท้ายก็ยังเลือกจับมือกันเหมือนเดิม
เราเริ่มเข้าใจว่า ความสุขไม่จำเป็นต้องดัง แค่เงียบๆ แต่มั่นคงก็พอ
ปีใหม่ 2569 นี้ เราไม่ได้ขอให้ความรักดีขึ้นกว่าใคร
แค่ขอให้ยังหัวเราะเรื่องเดิมๆ ได้ และยังอยากเดินไปข้างๆ กัน
ถ้าวันไหนเหนื่อย ก็ขอให้มีใครสักคนที่เรียกว่า “บ้าน”
สำหรับเรา แค่นี้ก็ถือว่าเป็นของขวัญปีใหม่ที่ดีที่สุดแล้ว