วิปัสสนาเป็นโสดาบัน กับ วิปัสสนาเป็นพระอรหันต์ ทำแบบเดียวกันหรือต่างกัน

อยากถามผู้รู้ทุกท่านว่าตามประวัติศาสตร์ศาสนานี่แนวทางการปฏิบัติกรรมฐานภาวนาโดยเฉพาะวิปัสสนาสายธรรมยุติกับสายหลวงปู่มั่นเรียนมาจากพระมอญใช่ไหมครับเริ่มต้นสายมาจากทางพระมอญในพม่าที่สืบทอดพุทธเถรวาทบริสุ

อ่านตำราแปลผิด แล้วดันไปรู้เรื่องฉันทะพระอรหันต์ พระโสดาบัน ถึงอนาคามี มีธรรมฉันทะ พระอรหันต์ จบกิจแล้วจะแบกฉันทะไปทำไม

ปุถุชนรู้แต่อนัตตาในสมมุติบัญญัติ แต่ไม่รู้ปรมัติบัญญัติ โสดาบันก็มีอัตตา แบบโสดาบัน สกิทาคาก็มีอัตตาแบบสกิทาคา อนาคาก็มีอัตตาแบบอนาคา อรหันต์ก็มีอัตตาแบบอรหันต์ พระพุทธเจ้าก็มีอัตตาแบบพระพุทธเจ้า การ

วิปัสสนาเพื่อสำเร็จพระโสดาบัน ใช้แค่พิจารณาขันธ์๕(ร่างกาย)เป็นพระไตรลักษณ์(อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา) พอใช่มั๊ยครับ หรือต้องทำมากกว่านี้

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า" ************* จิตมีอารมณ์เป็นหนึ่งเกิดกับสมาธิระดับได้บ้างครับ?

จขทก.สงสัยทำไมมีคนนึงหรือบางคนเชื่อว่าไม่ต้องมีสติในกายเวทนาจิตธรรมหรือไม่ต้องมีสติกำหนดรู้หรือพิจารณาในสภาวะจริงของกายและใจจะเรียกสติปัฏฐาน4หรืออะไรก็แล้วมันจริงเหรอแม้แต่สมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสั

อันนี้จขกทเพิ่งสังเกตเลยสงว่าที่หลวงวงงตามหาบัวและศิษย์ท่านอย่างหลวงพ่ออินทร์ถวายไม่ค่อยสอนฆราวาสปฏิบัติภาวนาตรงๆเป็นเพราะท่านถนัดสอนพิจารณากายซึฆราวาสไม่ถนัดไม่ถูกจริตหรือเปล่าครับขณะเดียวกับศิษยหลวง