​ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เรามีเเฟนที่คบกันมา2ปี เป็นคู่รักธรรมดาที่คบกันมาตั้งเเต่เรียนมอปลาย(ตอนนี้เเฟนอยู่ม.6 ส่วนเราเรียนปี3)​ เเต่คู่ของเรามีปัญหากันบ่อยมากด้วยความที่มายเซ็ตเเละความคิดเราไม่เหมือนกัน เเฟนเราเขาเป็นคนที่เอาความคิดตัวเองเป็นหลักค่ะเป็นคนมีอีโก้สูง เวลาทะเลาะกันเขาจะไม่ค่อยรับฟังความเห็นหรือเหตุผลเลย เป็นคนที่ติดเกมติดเพื่อนมากเหมือนเขาให้เพื่อนมาก่อนเป็นอันดับเเรก ซึ่งในจุดนี้บอกตามตรงคือเราไม่มีปัญหาเพราะเราเข้าใจ เเต่มันจะมีปัญหาหยุมหยิมเช่น เราขอให้เขาเเบ่งเวลามาอยู่กับเราบ้าง กลับกลายเป็นเขาโกรธเราหาว่าเรางี่เง่า เราก็พยายามเข้าใจเขาเเละคิดว่าเราอาจจะงี่เง่าเกินไปจริงๆ​ เราคบๆเลิกๆกันประมาณ3ครั้ง​ ครั้งเเรก เขาจะบอกเลิกเราโดยให้เหตุผลกับเราว่า เขารู้สึกเบื่อเรา เราน่าเบื่อ ตอนนั้นเราตกใจพยายามหาเหตุผลพยายามเคลียร์กับเขา ​เขาบอกว่าเราชอบมากวนเขาเวลาเล่นเกม ชอบงี่เง่า อยาก ให้เขามีเวลาให้เเต่เขาไม่ชอบมันน่ารำคาญ ตอนนั้นเรา ร้องไห้หนักมาก คือเราไม่อยากให้เขาไปเราพยายามยื้อไว้เพราะตอนนั้นยังรักเขาอยู่มาก ตอนนั้นเวลาผ่านไปอาทิตย์นึงก็กลับมาคบกันใหม่เพราะเราขอโอกาสปรับปรุงตัว ครั้งที่สอง เราเปลี่ยนไปค่อนข้างเยอะเราพยายามไม่งี่เง่าไม่ไปก้าวก่ายชีวิตเขา เขาก็ดูโอเคขึ้น เเต่ตอนนั้นเราก็ทะเลาะกันอีกเพราะเรื่องผู้หญิง คือพูดกับเราประมาณว่า รู้สึกชอบผู้หญิงคนอื่นที่มาชอบมาเเซวเขานิดหน่อย เราก็บอกไปว่าเราไม่โอเคเพราะ เขาก็มีเราอยู่ เเล้ว ทำไมต้องรู้สึกเเบบนั้น​เราพยายามหาเหตุผลร้อยเเปดมาอธิบายความคิดความรู้สึกของเราให้เขาฟัง เขาตอบกับเราเเต่ไม่รู้ ไม่อยากรู้ เเล้วก็บอกเลิกเรา เหตุผลเพราะอยากอยู่คนเดียวมากกว่า มีเราเเล้วมันทำให้เขาไม่มีความสุขเขาบอกเเบบนี้ เราก็ตื้อยื้อสุดชีวิตไม่อยากเสียเขาไปเขาก็ไล่เราบอกให้เราไปเจอคนที่ เเต่ผ่านไป1อาทิตย์เราก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม โดยเเลกกับการที่เราต้องให้เวลาเขาอยู่คนเดียว เขาก็รับปากว่าจะไม่พูดเรื่องผู้หญิงคนนั้น ส่วนครั้งสุดท้าย คือเราทะเลาะกันเรื่องนิสัยของเขาที่ทำให้เราเหนื่อยเพราะต้งเเต่ที่คบกันมาเราพยายามปรับตัวเข้าหาเขาตลอดเเต่เขาไม่ปรับตัวเลย เขาก็บอกว่าเขาเคยปรับเเล้วมันยากไง ก็เลยเลิกทำไป เเล้วก็พูดต่อว่า ขนาดเธอยังเอาเเต่ใจ ขี้ร้องไห้เขายังไม่ว่าอะไรเธอเลย ตอนเเรกก็เเค่เรารู้สึกเหนื่อยน้อยใจเขาเรื่องเล็กๆน้อยๆ จนเรามาสะดุด กับ คำพูดนึงของเขา เขาพูดกับเราว่า  รับไม่ได้ก็ไม่ต้องรับเขาก็เป็นคนเเบบนี้เเหละ รับไม่ได้ก็ไปเเค่นั้น ตอนนั้นเราโกรธมาก็เลยตัดสินใจเดินออกมาจากเขา คือช่วงเเรกทำใจลำบากเพราะเป็นรักครั้งเเรก เเต่เราก็มีคนเข้ามาจีบก็เริ่มดีขึ้น เราคุยกับคนที่มาชอบได้ได้ประมาณเดือนนึง เขาก็ทักเรามา ว่ามีคนคุยใหม่เเล้วหรอ ตอนเเรกเราไม่ตอบเราดองเเชทเขาไว้ประมาณ2วัน เขาก็ทักมาว่าขอโอกาสได้มั้ย เขาคิดถึงเธอเธอคือความสุขของเขา คือตอนนั้นเราลังเลมากเเต่ก็รู้ตัวว่ายังรักเขาอยู่ เราเลยตัดสินใจให้โอกาสเขาไป ช่วงเเรกๆ เขาดูเเลเอาใจใส่ดีมาก จนเราคิดว่าเนี่ยเขาเปลี่ยนเเปลงตัวเองได้จริงๆ​ มันดีขึ้นได้ประมาณ2เดือนสุดท้ายเขาก็กลับทำเหมือนเดิไม่ใส่ใจเราเหมือนเดิมพอเราขอเวลาเขาก็จะพูดขอเล่นเกมก่อนตลอด จนมันมีครั้งนึง เขาบอกว่าเขาง่วงขอไปนอนเราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เเต่เราไปเห็นเเต้งเตือนเด้งว่าเขาเเอบเล่นเกมกับเพื่อน เราก็เลยส่งข้อความไปถามว่าทำไมบอกไปนอนเเต่เห็นคอลเกมกับเพื่อน เขาก็โมโหเราทั้งๆที่เรายังไม่ว่าเเต่เราเเต่ถาม พอเราพูดอธิบายเหตุ ผลเขาก็ไม่สนใจเเละโกรธเราไปเลย เขาบอกว่าเราไม่มีสิทธิ์ถามถ้าตอนนั้น เขาไม่บอก ตอนนั้นเราเสียใจมากก็เลยพูดไปว่า เธอไม่เคยชอบในสิ่งที่เราเป็นอยู่เเล้วนิ เราไม่มีสิทธิ์พูดไม่มีสิทธิ์ออกความเห็น เธอไม่ชอบให้เราเป็นตัวเอง ไม่ชอบที่เราหยอก ไม่ชอบให้เราร◌้องไห◌้ เธอไม่ชอบเราที่เป็นเรา จนเขาเงียบลงเเล้วบอกขอโทษเราเเละบอกจะทำตัวเป็นเเฟนที่ดีขึ้น จากตอนนั้นเขาก็ดูเเลดีมากขึ้นก็จริงเเต่ความรู้สึกเราไม่เหมือนเดิม เวลาอยู่กับเขาเรารู้สึกเบื่อ รู้สึกอึดอัด ไม่มีความรู้สึกรักเลยเเต่เขาก็พยายามทำดีอย่างที่เขาพูดก็จริง เเต่เราไม่ได้ดีใจเลย เราไม่มีความรู้สึกอะไรเเล้ว เราควรทำไงดีคะ เพราะเรารู้สึกไม่เป็นตัวเองเลยเพราะเปลี่ยนให้เขามาเยอะมาก เเต่ให้พูดตามตรงเรายังไม่อยากไปจากเขาหรอกค่ะ เราก็สับสนในตัวเองเหมือนกัน เพราะเป็นรักครั้งเเรก เราไม่รู้ว่าที่เหลืออยู่มันเป็นความรักหรือความผูกพันธ์กันเเน่