พี่สาวของฉันกล่าวประโยคนั้นอยู่ 2-3 ครั้งแล้ว
..ไม่เฉพาะพี่แต่ทั้งครอบครัว
ที่งุนงงกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตฉัน
ฟังแล้วก็ได้แต่บอกพี่ว่าฉันกำลังเผชิญกับวิบากกรรมอยู่
และมันเริ่มหนักขึ้นตั้งแต่วันแรกที่ฉันเริ่มปฏิบัติธรรม
เมื่อ 10 กว่าปีก่อน
ถ้าไม่เคยปฏิบัติมาเลยก็ไม่รู้ว่าจิตใจจะตกอยู่ในสภาพใด

ฉันไม่อยากให้ใครมาโฟกัสในสถานภาพฉัน
หรือในเส้นทางที่เลือกเดิน
เพราะนั่นจะทำให้พวกเขาต้องกังวล
และคิดว่าจะต้องทำอะไรซักอย่างเรื่อยๆ
ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือคอยแก้ไขในแบบของตน

การตอบโต้จึงไม่เพียงแต่ทำให้ฉันยิ่งพัง
แต่คนที่เข้ามาเกี่ยวข้องไม่ว่าใคร
ก็มักจะได้รับความเดือดร้อนไปด้วย
หรือไม่ก็ต้องเหน็ดเหนื่อยไม่จบสิ้น

จริงๆแล้วฉันพิมพ์ไปเยอะกว่านี้
แต่ก็ลบออกไปเพราะไม่อยากต่อความยาวกับใครอีก
ฉันมีความสุขในแบบของฉัน
และจะทำในสิ่งที่ชอบต่อไป

ฉันทนมือตีนวิบากกรรมได้ดีเกิน
ส่วนหนึ่งมาจากผลของการปฏิบัติธรรม
และอีกส่วนหนึ่งจากปัญหาทางมันสมอง
แต่ความอดทนก็มีไม่เท่าไหร่ในบางเรื่องอยู่ดี

ในเมื่อลองมาแล้วเท่าไหร่
และความพยายามก็ไม่เป็นผล
ก็ควรวางมันลงเรื่องฉันได้แล้ว
ยังคงเห็นแก่ความดีของใครๆ
และยังเหลือความรู้สึกดีอยู่ในส่วนลึก
แค่อย่าทำให้ลืมมันจนสิ้นเลย
ฉันไม่เคยจะไปอะไรกับชีวิตใคร
แล้วจะมาอะไรกับชีวิตกันนัก

เรื่องไหนฉันเคยพูดไว้
ได้โปรดอย่าแตะ
แม้ฉันแพ้มาตลอดและยังจะแพ้ต่อไป
แต่การเอาพิมเสนมาแลกกับเกลือ
ตนก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร
รังจะเกิดความยุ่งยาก

ฉันอาจจะต้องพึ่งพาใครๆมากมายในวันที่ล้ม
และมีการนำมาตอกย้ำ
…ในความหมาย “ขอเขากิน“
ที่เคยพูดมานานแล้ว
ก็เลิกซะเถอะ
มีคนอีกมากมายที่ “ลักเขากิน“
แล้วอวยตนเป็นผู้มาโปรด
ยังไม่เห็นจะแต๋วแตกอะไร