มีจิตใจเพราะเห็นการดับคือนามรูปดับ มโนวิญญาน สังขาร เวทนา สัญญาดับ ดับอย่างไรต้องเห็นได้จริง

อสัญญสัตตาพรหม (พรหมรูปฟัก) มี “ทิฏฐิผิด” แทรก เจตนาอธิษฐาน “ไม่เอาจิต” ขณะทำสมาธิหรือใกล้ตาย มีเจตนาชัดว่า ขอไม่มีจิต ขอไม่รู้สึกอะไร ขออยู่ในสภาพว่างเปล่า บุคคลนั้นเชื่อ

1.แยกรูปนามเป็นสภาวะ ไม่ใช่เอาจิตไปง้าง ไปงัดจิตให้เห็นนามให้เห็นรูป 2.แยกรูปนามเป็นปัญญาเห็นการแตกกระจายของรูปนามว่า มันไม่เชื่อมติดต่อกัน เป็นแท่ง เป็นก้อน ความเป็นบัญญัติทำให้เกิดตัวตนได้ง่าย 3.แยก

ปรมัตถธรรม ดูอารมณ์อย่างไม่มีตัวตน (ไม่ใช่ไม่มีใคร) อันมีแต่สติกับอารมณ์ทางขันธ์5 1.ผู้ดูคือจิตหรือสติ สติคือความรู้สึกดีๆ เช่น ปิติ สุข สงบ ตั้งมั่น สว่าง มั่นคง 2.การดูเป็นการดูแต่ละขณะทางขันธ์5