ความเข้าใจ จิตอนัตตาและการย้อนกลับไป

1.จิตเป็นอนัตตาไม่มีตัวตน

แต่ละขณะ จิตมีอยู่จริง และเกิดดับอยู่ แต่เราไม่เห็นถึงความเป็นอนัตตาของมัน ด้วยการเห็นจิตของเรา ถูกปิดบัง ซ่อนเร้น ด้วย“อวิชชา”

2.ดังนั้น อวิชาชา จึงทำให้ความเห็นเราผิดไป  ทุกขณะที่เรารู้สึกอะไร ตัดสินอะไร จึงไม่ใช่การเห็นด้วยความเป็นจรืง

3.เมื่อทุกทิฐิความเห็น ความรู้สึกของของคนเรา เป็นความเห็นผิด เพราะมีอวิชชาปิดบัง ดังนั้นความเห็นถูกมันคววรจะเป็นอย่างไร

“นี่คือโจทย์ใหญ่”