สวัสดีครับ ผมอายุ31ปี มีแฟนแล้วครับ คบกันได้6ปี แฟนเป็นมะเร็งมา5ปี หลังคบกันได้1ปีก็เป็น ผมก็ดูแลมาตลอด เท่าที่เราไหว แต่ช่วงหลังอาการไม่ดีขึ้น ตอนนี้ หมอแจ้งว่ารักษาตามอาการ ทำไมถึงบอกมาตั้งกระทู้ ในระยะเวลา 5-6ปีที่ผ่านมา ผมไม่มีเรื่องนอกใจหรือผู้หญิง แต่ช่วง2เดือนที่ผ่านมาได้มีการรู้จักผู้หญิงคนนึง ก็ได้มีกันได้คุยกันนัดกินข้าว กินเหล้ากันมมันทำให้ผมกลับมายิ้ม เหมือนมีความสุข มันไปไกลกว่าแค่คนรู้จักลผมแค่รู้สึกว่าทำไมตัวเองยิ้มมีความสุข ไม่ได้รู้สึกดีแบบนี้นานมากแล้ว ทำไมผมถึงคิดแบบนั้น เพราะชีวิตผมพังมาก ผมหาเงินคนเดียว ดูแลแฟนป่วยเป็นมะเร็ง พ่อที่ต่างจังหวัด แมวอีก2ตัว รายจ่ายเยอะมาก เป็นแบบนี้มา ผมเคยคิดว่าทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ ผมเหนื่อยเคยมีความคิดว่า ถ้เราตานยทุกคนก็จะสบายมั้ยนะเพราะเงินประกันที่ทำไว้ ก็คิดแบบนั้นมาตลอดปรึกษาใครก็พูดยาก แฟนผมไม่มีญาติพี่น้อง ตัวคนเดียว ผมเลยต้องรับหน้าที่ตรงนั้นเองทั้งหมด กลับมาเรื่องผู้หญิงที่พึ่งรู้จัก เขาก็ถามเราเป็นแฟนกันได้ยัง ผมไม่ได้บอกนะครับว่ามีแฟน ก็แอบเห็นแก่ตัว จนผมต้องกลับต่างจังหวัดกับแฟนเมืออาทิตก่อน แล้วเขาวีดีโอคอลมา อยากคุยเป็นเพื่อนขับรถ ผมรับไม่ได้ครับ เพราะอยู่กับแฟน ก็หายไป ผมเลยทักเขาระเจาถามมีอะไรจะบอกมั้ย ผมก็ยอมรับว่ามีแฟนแล้ว แต่ผมไม่ได้บอกว่าแฟนผมเป็นอะไร และก็ขอโทษเขาไป มันก็ไม่เหมือนเดิม เหมือนความสุขผมหายไปเพราะสิ่งที่มีอยู่

ผมรู้ครับว่าผมเห็นแกตัวที่ทำตัวแบบนั้น แต่ผมคิดถึงเขา รอยยิ้ม เวลาที่อยู่ด้วยกันมันทำให้ผมรู้สึกว่าผมมีชีวิตมากขึ้น
อยากข่วยออกความคิดเห็นกับเรื่องวุ่นวายในชีวิตผมหน่อย คนที่ไม่รู้จัก อ่านแล้วยังไงมั้งครับ