สวัสดีค่ะ ที่ตั้งกระทู้นี้เกิดจากการอยากทราบว่าพี่ๆมีความเห็นว่าอย่างไร หนูควรปรับปรุงตนเองด้านไหนบ้าง หากพิมพ์ไม่เข้าใจอย่างไร ขอโทษด้วยค่ะ
หนูคบกับแฟนมาเข้าปีที่ 5 เราคบกันตั้งแต่มัธยม และตอนนี้เราสองคนใกล้จะจบมหาลัยแล้ว ทางฝั่งครอบครัวของหนูรับรู้และเราก็อยู่ในลู่ในทางตลอด และเราสองคนก็พยายามเติบโตไปพร้อมๆกันเสมอ ทั้งการเรียน ความคิดและการใช้ชีวิต แต่อุปสรรคเดียวตอนนี้ในความสัมพันธ์เลยคือ ครอบครัว ครอบครัวฝั่งเขาดูไม่ชอบหนูสักเท่าไหร่ ตอนแรกหนูคิดว่าอาจจะเพราะยังเด็ก แต่พอมีหลายๆเหตุการณ์ก็ยิ่งทำให้หนูคิดว่า หรือเป็นหนูกันแน่ ครั้งแรกคือพ่อหนูไปบ้านเขาเพื่อไปส่งเขากลับจากที่เรียนพิเศษ และได้เจอกับญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่งที่มีความอาวุโสกว่า แต่พอพ่อได้เรียกชื่อเขาและยกมือไหว้ เขากลับทำเปไม่เห็นและเรียกหลานเขาอยู่อย่างนั้น และใช่ค่ะ พ่อหนูและหนพยายามเท่าไหร่ เขาก็ไม่รับไหว้ขนาดที่เขามองและทำเปไม่สนใจ ครั้งนี้ครั้งแรก ไม่ให้เกียรติกันเลย เราเป็นผู้หญิงด้วยกันทั้งคู่ และมาทำงี้กับพ่อเราอีก สองคือ ตอนนั้นวันสงกรานต์ แฟนหนูจะรีบเก็บเสื้อผ้า หนูเลยอาสาไปช่วย แต่การขึ้นบ้านเขาหนูไปพร้อมกับคุณแม่ และอยู่ในสายตาตลอด ไม่อยู่กันสองต่อสอง และอยู่ไม่เกิน 30 นาทีแน่นอน พอหลายอาทิตย์ผ่านไป ได้รับสารมาว่า ทางญาติผู้ใหญ่ท่านนั้นบอกมาว่า ไม่อนุญาตให้ผู้หญิงเข้าบ้าน และต่อจากนั้นก็มีหลายๆเหตุการณ์เรื่อยมา หนูเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาแม่ แม่บอกว่า เขาเลี้ยงกันมา ก็ต้องหวงกันเป็นธรรมดา เหมือนกับยายหนูแรกๆ หนูก็เข้าใจนะคะ แต่ก็มีความคิดอีกด้านว่าหนูก็เด็กคนหนึ่ง ไม่เคยหวังร้ายกับบ้านเขาเลย ไม่เคยคิดว่าจะอยากได้อะไรจากลูกหลานเขาเลย หนูพยายามโตขึ้น และบอกแฟนเสมอว่าช่วงวัยนี้หน้าที่เราสองคนคืออะไร แฟนไปเวิร์คหนูก็ช่วยเขาเสมอไม่เคยคัดขวางเลย เขาอยากทำอะที่เป็นประโยชน์ทำเลย แล้วหนูต้องทำยังไง พิสูจน์ตัวตนขนาดไหนถึงจะเอ็นดูหนูสักนิด หรือหนูควรคิดอย่างไรดีคะ
ครอบครัวแฟนไม่ชอบ ทำอย่างไรดี
หนูคบกับแฟนมาเข้าปีที่ 5 เราคบกันตั้งแต่มัธยม และตอนนี้เราสองคนใกล้จะจบมหาลัยแล้ว ทางฝั่งครอบครัวของหนูรับรู้และเราก็อยู่ในลู่ในทางตลอด และเราสองคนก็พยายามเติบโตไปพร้อมๆกันเสมอ ทั้งการเรียน ความคิดและการใช้ชีวิต แต่อุปสรรคเดียวตอนนี้ในความสัมพันธ์เลยคือ ครอบครัว ครอบครัวฝั่งเขาดูไม่ชอบหนูสักเท่าไหร่ ตอนแรกหนูคิดว่าอาจจะเพราะยังเด็ก แต่พอมีหลายๆเหตุการณ์ก็ยิ่งทำให้หนูคิดว่า หรือเป็นหนูกันแน่ ครั้งแรกคือพ่อหนูไปบ้านเขาเพื่อไปส่งเขากลับจากที่เรียนพิเศษ และได้เจอกับญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่งที่มีความอาวุโสกว่า แต่พอพ่อได้เรียกชื่อเขาและยกมือไหว้ เขากลับทำเปไม่เห็นและเรียกหลานเขาอยู่อย่างนั้น และใช่ค่ะ พ่อหนูและหนพยายามเท่าไหร่ เขาก็ไม่รับไหว้ขนาดที่เขามองและทำเปไม่สนใจ ครั้งนี้ครั้งแรก ไม่ให้เกียรติกันเลย เราเป็นผู้หญิงด้วยกันทั้งคู่ และมาทำงี้กับพ่อเราอีก สองคือ ตอนนั้นวันสงกรานต์ แฟนหนูจะรีบเก็บเสื้อผ้า หนูเลยอาสาไปช่วย แต่การขึ้นบ้านเขาหนูไปพร้อมกับคุณแม่ และอยู่ในสายตาตลอด ไม่อยู่กันสองต่อสอง และอยู่ไม่เกิน 30 นาทีแน่นอน พอหลายอาทิตย์ผ่านไป ได้รับสารมาว่า ทางญาติผู้ใหญ่ท่านนั้นบอกมาว่า ไม่อนุญาตให้ผู้หญิงเข้าบ้าน และต่อจากนั้นก็มีหลายๆเหตุการณ์เรื่อยมา หนูเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาแม่ แม่บอกว่า เขาเลี้ยงกันมา ก็ต้องหวงกันเป็นธรรมดา เหมือนกับยายหนูแรกๆ หนูก็เข้าใจนะคะ แต่ก็มีความคิดอีกด้านว่าหนูก็เด็กคนหนึ่ง ไม่เคยหวังร้ายกับบ้านเขาเลย ไม่เคยคิดว่าจะอยากได้อะไรจากลูกหลานเขาเลย หนูพยายามโตขึ้น และบอกแฟนเสมอว่าช่วงวัยนี้หน้าที่เราสองคนคืออะไร แฟนไปเวิร์คหนูก็ช่วยเขาเสมอไม่เคยคัดขวางเลย เขาอยากทำอะที่เป็นประโยชน์ทำเลย แล้วหนูต้องทำยังไง พิสูจน์ตัวตนขนาดไหนถึงจะเอ็นดูหนูสักนิด หรือหนูควรคิดอย่างไรดีคะ