อยู่ในวัยที่ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าดีสักเท่าไหร่ มีใครเป็นแบบนี้ไหมคะ

ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ กับชีวิตตัวเองค่ะ ไม่ได้มีเรื่องเศร้าใหญ่โตอะไร แต่ก็ไม่ถึงกับตื่นมาด้วยความรู้สึกสดใส ทุกวันผ่านไปเหมือนเดิม เรียน ทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ
มีหัวเราะบ้าง แต่พออยู่คนเดียวก็เงียบ บางทีก็สงสัยว่าเรากำลังพยายามอยู่หรือแค่ปล่อยให้วันมันผ่าน เห็นคนรอบข้างดูมีเป้าหมายกันหมด
ส่วนเรายังยืนงงๆ อยู่ที่เดิม ไม่ได้อิจฉา แค่รู้สึกว่าตัวเองช้า พยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร แต่ลึกๆ ก็อยากรู้สึกว่าชีวิตมัน “ไปข้างหน้า” กว่านี้
เลยอยากมาถามเพื่อนๆพี่ๆค่ะ มีใครเคยผ่านช่วงแบบนี้บ้าง แล้วผ่านมันไปยังไง