ฝันเธอเป็น

๑. แสงอรุณแห่งการพบเจอ เช้าวันนั้น ดวงอาทิตย์เพิ่งทอแสงส่องทุ่งนาบ้านอุตตรยวมัชฌคาม ละอองน้ำค้างยังคางคาบปลายใบข้าว ส่งประกายระยิบระยับดุจแก้วมณีกระจัดกระจาย มโหสถบัณฑิตในคราบช่างชุนผ้าเดินมาตามทางคด

แสงอรุณอ่อนอาบขอบฟ้าใส ลมละไมไล้ลูบภูผาผลาญหม่น หมอกบางบางวางตัวทั่วพงดล โลกเริ่มพ้นพันธนาการแห่งราตรี สรรพสิ่งนิ่งงันในจังหวะคิด เสียงชีวิตแผ่วแว่วแทรกวิถี หยาดเวลาเคลื่อนคล้อยอย่างรอบคี ทุกนาทีมีค่