สวัสดีค่ะหนูกลับมาแล้วนะคะพี่ๆ วันนี้หนูมาเล่าเรื่อง เหตุการณ์ที่หนูต้องพบเจอเกือบทุกวันค่ะ เมื่อหนูถึงบ้านสิ่งที่ได้ยินทุกวันคือคำหยาบคาย คำด่าค่ะ ขอบอกก่อนว่าหนูเรียนโครงการSmte แล้วมันเหนื่อยมากๆ ทุกวันมีวิชาพื้นฐานกับเพิ่มเติมอย่างต่ำ2วิชา ซึ่งเหนื่อยมากๆเลยค่ะต้องนั่งท่องนั่ฃจำตารางธาตุบ้าง จำสูตรต่างๆนาๆ แต่ละวันโคตรจะเหนื่อยค่ะ อีกอย่างหนูต้องตื่น 4.00 กลับบ้าน16.00 บางวันเรียนพิเศษด้วยถึง 18.00 ถึงบ้านก็ 19.00 แล้ว ไหนจะมีการบ้าน อ่านหนังสือ ทำแบบฝึกหัดอีก สำหรับหนูคือเหนื่อยสุดๆค่ะ แล้วสิ่งที่หนูต้องรับเกือบทุกวันคือถ้อยคำที่ทำร้ายจิตใจสุดๆ ยกตัวอย่างนะคะ หนังสือก็ไม่อ่านแล้วจะไปสอบแข่งกับเพื่อนได้ไง เรียนก็ไม่เก่งเภสัชจะสอบได้หรอ ดูคนนั้นดิ้เขาเรียนเก่งแล้วตัวเองอ่ะ เกรดน้อยเพราะไม่อ่านหนังสือไงกูเบื่อจริงๆทำไรไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง เรียนได้แค่นี้โตไปจะทำอะไรกิน (ม1เทอม1 4.00 เทอม2 3.98 ม2 เทอม1 3.82 ) สิ่งที่ฝั่งใจสุดก็ หนูป่วยหนักมากเลยร้องไห้ (ตอนนั้นปากซีตัวซีดสั่นไปหมด)เขาบอกร้องไห้ทำไม อ่อนแอ ป่วยแค่นี้ หนูเลยบอกเขาว่าพาไปรพหน่อยได้มั้ย เขาบอก ไปทำไมเปลืองเดี๋ยวก็หายทำเป็รอ่อนแอ ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง หนูช็อกคาห้องน้ำ เขาจึงเพิ่งพาไปหาหมอ แล้วพอหนูฟื้นตอนนั้นมีญาติมาเต็มเลยค่ะ เขาพูว่าเนี่ยยไม่สบายทำไมไม่บอก หนูไม่แรงค่ะตอนนั้นเลยไม่ได้พูดอะไรออกไป กับทำร้ายร่างกายหนูค่ะ เช่น หยิกแรงๆแบบหยิกแล้วบิดอ่ะค่ะ รุนแรงสุดก็ปาข้าวของใส่หนูค่ะ ร้องก็ร้องไม่ได้ค่ะตอนนั้นถ้าร้องเขาก็จะทวีความรุนแรงขึ้น จบแล้วค่ะ ขอบคุณที่มาอ่านเรื่องราวของหนูนะคะขอบคุณค่ะ🙏🏻
แก้ปัญหาเด็ก2011