ต้องบอกว่า พ่อผม เรียนจบวิศวะ พระจอมเกล้า และทำงานมา 10 ปี และออกมาเป็นครูอัตราจ้าง 2-3 ปี  เนื่องจากครูที่โรงเรียนเป็นเพื่อนพ่อ แต่พ่อก็ต้องเรียน ป.บัณฑิตกว่าจะได้บรรจุครูก็ 35 ปีแล้ว พ่อสอนฟิสิกส์ ปัจจุบันพ่อก็ 50 กว่าบรรจุมาก็จะ 20 ปีแล้ว

-วันนี้เราถามพ่อมา พ่อบอกว่ามันมีทั้งเหนื่อยและสบายทั้ง 2 อาชีพแหละ  แต่ถ้างานหนักวิศวกรหนักกว่ามาก ในสายโยธา ถ้าอายุเกิน 30 จะวัดได้เลยว่าใครรักอาชีพนี้จริง หรือเรียนวิศวะเพียงแค่อยากเรียน เพราะวิศวกรจะโดนคาดหวังมากที่สุดเพราะไม่ว่าจะกำไรหรือขาดทุน "เราคือส่วนหนึ่งของบริษัท" ช่วงงานหนักไม่ได้กลับบ้าน 4-5 เดือนเป็นเรื่องปกติ ใครที่มีแฟนอาจถึงขั้นเลิกลากันถ้าไซด์งานมันอยู่ไกลจริงๆก็กลับไม่ได้ การทำงานเสร็จดึกๆแล้วนอนทั้งที่ไม่ได้อาบน้ำ แปรงฟัน หรือเปลี่ยนเสื้อ นี่คือเรื่องปกติถ้างานมันหนักจริงๆ วิศวะจะต้องเตือนตัวเองว่าทุกๆลายเซนต์ของเราถ้าผิดมันหมายถึงคุก  แต่ช่วงสบายนี่ก็คือชิลล์ๆเลย

-ส่วนครู ที่พ่อบอกว่าสบาย เพราะพ่อบอกว่าครูที่ไร้จรรยาบรรณ มันก็มีอยู่จริงในสังคมโรงเรียน แต่ครูที่มีจรรยาบรรณก็เยอะนะ  ครูบางคนก็แค่สอนเฉยๆ สอนรอบเดียว พอเด็กไม่รู้เรื่อง ก็บอกว่า รู้ไหมว่าเด็กที่เรียนเก่งๆ เขาทำอย่างไง เขาขวนขวายเอง เขากระตือรือล้นหาความรู้ เขากวดวิชาเรียนพิเศษ  ฉันมาถึงฉันก็สอนแปๆๆ และก็โยนๆๆงานให้มัน มันก็รุมขวนขวายเอง ไม่ต้องมาบอกสอนอะไรหรอก เพราะเด็กเก่งๆเขารู้หน้าที่ว่าเขาต้องทำอะไร  แต่มันก็จริงนะเพราะเด็กที่เรียนจุฬา เรียนหมอ เรียนที่ดังๆ เขาก็เรียนพิเศษกันหมด  แต่พ่อเราไม่เคยทำนะ แต่พ่อบอกว่าครูแบบนั้นมีจริง หรืออาจจะเยอะด้วยเพราะมิฉะนั้นคงไม่มีใครต้องเรียนพิเศษกันหรอก  แต่สังคมครูเอาตรงๆคนเรียนไม่เก่งแล้วจบมาได้บรรจุก็เยอะมากนะ พ่อเคยบอกว่าครูบางคนแค่พิมพ์งานอย่างเช่นจริงๆควรพิมพ์ได้ 3 บรรทัดและ กลับทำได้แค่บรรทัดเดียว  คอมมีปัญหามีภาษาอังกฤษขึ้นศัพท์ง่ายๆยังแปลไม่ออก จนต้องตามคนโน้นคนนี้มาแก้ จนบางครั้งก็รู้สึกว่าจบมาได้อย่างไงอะไรแบบนี้ก็มี

แต่สิ่งที่ผมแปลกใจอยู่อย่างหนึ่ง ที่หลายคนบอกว่าครูงานหนัก ต้องทำงานดึกๆดื่นๆ แถวบ้านผมมีครูอยู่ 5 คนรวมพ่อสอนคนละโรงเรียน  ผมเห็น 5-6 โมงเย็นก็กลับถึงบ้านกันทุกวัน ที่บอกว่าทำงานดึก นี่คืองานอะไรครับ