ครอบครัวผมมีปัญหาหลายอย่างครับ ทุกครั้งที่นั่งกินข้าวกันหรือนั่งคุยกันก็จะมีแต่เรื่องเครียดอยู่ตลอด ทำให้คนในครอบครัวรวมถึงตัวผมด้วยก็เบื่อการที่จะนั่งกินข้าวร่วมกัน และเบื่อการที่จะต้องนั่งคุยกัน เพราะ ไม่เคยคุยเรื่องปกติธรรมนดาเลย ทุกครั้งที่คุยกันก็จะเป็นการว่าคนอื่น คนอื่นที่ผมหมายถึงนี่ไม่ใช่คนนอกครอบครัวนะครับ คนในครอบครัวเดียวกันนี่แหละ เช่น เวลาพ่ออยู่กับผม พ่อก็จะว่าพี่สาวบ้าง หรือเวลาแม่อยู่กับพี่สาวก็จะว่าผมบ้าง ว่าพ่อบ้าง แต่ตัวผมนี่จะเป็นคนที่คอยรับฟงัทุกๆคนอยู่ตลอด เพราะไม่ว่าใครก็ตามก็จะเอาเรื่องของคนอื่นมาพูดให้ผมฟังทั้งๆที่เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน มันทำให้ตัวผมรู้สึกว่าเหมือนมันไม่ใช่ครอบครัวเลย ไม่ได้สนิทนกันและพูดคุยกันได้เหมือนครอบครัวอื่นๆ แต่เรื่องไม่สนิทกันเหมือนครอบครัวอื่นผมไม่ค่อยจะซีเรียสอะไรในส่วนนั้นครับ แต่ผมไม่ชอบการที่อยู่กับอีกคนและต่อว่าเรื่องของอีกคนให้ฟัง และส่วนใหญ่มันก็จะเป็นตัวผมที่คนในบ้านมักจะวนมาพูดกับผมเพื่อต่อว่าอีกคน ซึ่งตัวผมไม่สามารถแสดงความคิดเห็นได้ เพราะพี่สาวคนโตกับพ่อก็มักจะเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักวาลอยู่เสมอ จนทำให้ผมไม่สบายใจ บางทีก็มีคำพูดจากพี่สาวคนโตว่าผมเป็น นกสองหัวบ้างเพราะวาผมรับฟังคนอื่น ในขณะที่คนอื่นกำลังต่อว่าพี่ผมอยู่ ซึ่งผมไม่ได้เป็นนกสองหัว แต่ทุกคนวนเวียนมาเล่าเรื่องของอีกคนให้ผมฟัง และผมก็ไม่สามารถที่จะแสดงความคิดเห็นได้ พอแสดงความคิดเห็น และปรากฎว่าความคิดเห็นนั้นไม่ตรงกับพี่สาวคนโต ผมก็จะโดนด่าซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนี้ เหมือนยัดเยียดความผิดให้ผม ทั้งๆที่ผมไม่ได้เป็นคนก่อมันขึ้นมา....
ครอบครัวคุยแต่เรื่องเครียด ทำยังไงดี?