สวัสดีเพื่อน ๆ พี่ ๆ ทุกคนที่ได้มีโอกาสกดเข้ามาอ่านกระทู้นี้ค่ะ เนื่องจากไม่อยากมากความ ฉะนั้นเราจะขออนุญาตเข้าเรื่องเลยนะคะ
ดังที่ได้เกริ่นไปจากหัวกระทู้ ทุกคนเคยกลัวจะพลาดทุกสิ่งอย่างกันเกินไปบ้างไหมคะ ? ไม่ว่าจะโอกาส ความสัมพันธ์ หน้าที่การงาน คอนเนคชั่นต่าง ๆ เราเป็นคนที่กลัวพลาดนู่นพลาดนี่ไปหมด ไม่ว่าจะมีโอกาสอะไรเข้ามา เรามักจะคว้าไว้เสมอ เพราะกลัวจะพลาดมันไป กลัวว่าจะต้องมานั่งคิดกับตัวเองว่า รู้อะไรไม่เท่ารู้งี้ แต่การที่เราพยายามจะคว้าทุกสิ่งไว้ มันกลายเป็นเหมือนดาบสองคมค่ะ อีกนัยหนึ่งคือบางครั้งสิ่งที่หยิบยื่นเข้ามามันมอบโอกาสให้เราได้จริง แต่หลายครั้งมักจบด้วยความที่เราเหน็ดเหนื่อยที่จะยื้อมันไว้ มันไม่มีอะไรรับประกันว่าสิ่งที่เราฝืนรั้งไว้มันจะดีขึ้นหรือคุ้มค่า แต่จะทำใจปล่อยไปก็ปล่อยไม่ลงค่ะ หากให้ยกตัวอย่างง่าย ๆ ก็คงเหมือนกับการที่มีคนมาเสนองานบางอย่างให้ทำ ซึ่งเราก็รับมาทำด้วยความหวังว่างานนั้นจะเป็นตัวเปิดประสบการณ์ให้เรา แต่ยิ่งทำไปยิ่งกลับรู้สึกเหน็ดเหนื่อย รู้สึกว่ามันไม่เหมาะสมกับตนเอง แต่ก็ทำใจทิ้งงานนั้นไม่ลง เพราะกลัวว่าจะพลาดโอกาสบางอย่างไป
เรามีนิสัยนี้กับทุก ๆ เรื่อง กับความสัมพันธ์ของคน(ไม่ใช่เรื่องชู้สาว) บางครั้งก็ฝืนรั้งไว้ ทั้งที่รู้สึกว่าเข้ากันไม่ได้ แต่ในใจลึก ๆ ก็แอบกลัวว่าเราจะพลาดคอนเนคชัน หรือพลาดอะไรไป แต่ยิ่งเรารั้งไว้เราก็รู้สึกเหนื่อย เราปล่อยวางไม่ได้สักเรื่อง อยากจะดี อยากจะเพอร์เฟ็คในทุกด้าน จนต้องไล่ตามในทุก ๆ อย่าง เราค่อนข้างทราบดีว่าอาการแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องปกติเท่าไหร่ เลยอยากสอบถามและพูดคุยกับเพื่อน ๆ พี่ ๆ ชาวกระทู้ค่ะว่ามีใครเคยมีประสบการณ์แบบเดียวกันบ้างไหมคะ หรือมีวิธีแก้อะไรบ้าง ขอบพระคุณทุกคนล่วงหน้าค่ะ 🥹🙏🏻
เคยกลัวจะพลาดทุกสิ่งทุกอย่างมากจนเกินไปบ้างไหมคะ ?
ดังที่ได้เกริ่นไปจากหัวกระทู้ ทุกคนเคยกลัวจะพลาดทุกสิ่งอย่างกันเกินไปบ้างไหมคะ ? ไม่ว่าจะโอกาส ความสัมพันธ์ หน้าที่การงาน คอนเนคชั่นต่าง ๆ เราเป็นคนที่กลัวพลาดนู่นพลาดนี่ไปหมด ไม่ว่าจะมีโอกาสอะไรเข้ามา เรามักจะคว้าไว้เสมอ เพราะกลัวจะพลาดมันไป กลัวว่าจะต้องมานั่งคิดกับตัวเองว่า รู้อะไรไม่เท่ารู้งี้ แต่การที่เราพยายามจะคว้าทุกสิ่งไว้ มันกลายเป็นเหมือนดาบสองคมค่ะ อีกนัยหนึ่งคือบางครั้งสิ่งที่หยิบยื่นเข้ามามันมอบโอกาสให้เราได้จริง แต่หลายครั้งมักจบด้วยความที่เราเหน็ดเหนื่อยที่จะยื้อมันไว้ มันไม่มีอะไรรับประกันว่าสิ่งที่เราฝืนรั้งไว้มันจะดีขึ้นหรือคุ้มค่า แต่จะทำใจปล่อยไปก็ปล่อยไม่ลงค่ะ หากให้ยกตัวอย่างง่าย ๆ ก็คงเหมือนกับการที่มีคนมาเสนองานบางอย่างให้ทำ ซึ่งเราก็รับมาทำด้วยความหวังว่างานนั้นจะเป็นตัวเปิดประสบการณ์ให้เรา แต่ยิ่งทำไปยิ่งกลับรู้สึกเหน็ดเหนื่อย รู้สึกว่ามันไม่เหมาะสมกับตนเอง แต่ก็ทำใจทิ้งงานนั้นไม่ลง เพราะกลัวว่าจะพลาดโอกาสบางอย่างไป
เรามีนิสัยนี้กับทุก ๆ เรื่อง กับความสัมพันธ์ของคน(ไม่ใช่เรื่องชู้สาว) บางครั้งก็ฝืนรั้งไว้ ทั้งที่รู้สึกว่าเข้ากันไม่ได้ แต่ในใจลึก ๆ ก็แอบกลัวว่าเราจะพลาดคอนเนคชัน หรือพลาดอะไรไป แต่ยิ่งเรารั้งไว้เราก็รู้สึกเหนื่อย เราปล่อยวางไม่ได้สักเรื่อง อยากจะดี อยากจะเพอร์เฟ็คในทุกด้าน จนต้องไล่ตามในทุก ๆ อย่าง เราค่อนข้างทราบดีว่าอาการแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องปกติเท่าไหร่ เลยอยากสอบถามและพูดคุยกับเพื่อน ๆ พี่ ๆ ชาวกระทู้ค่ะว่ามีใครเคยมีประสบการณ์แบบเดียวกันบ้างไหมคะ หรือมีวิธีแก้อะไรบ้าง ขอบพระคุณทุกคนล่วงหน้าค่ะ 🥹🙏🏻