สวัสดึครับ มาความความคิดเห็นตามที่หัวข้อต้นกระทู้หน่อยครับ เล่าก่อนว่าผมในตอนนี้อายุ18 กำลังจบม.6 เเละตอนนี้ผมก็ติดมหาลัย ซึ่งมหาลัยผมอยู่กรุงเทพส่วนตัวผมอยู่ใต้ เหลือเเค่หาหออยู่ ซึ่งนั้นกลายเป็นปัญหาหนักกับคนในครอบครัวอย่างมาก ซึ่งตอนนี้ผมอยู่กับเเม่2คน
ส่วนตัวผมอยากอยู่คนเดียวในหอเพราะผมจำเป็นต้องใช้เสียงตลอดเวลาเพราะผมเล่นดนตรี(เข้าเกี่ยวกับดนตรี) อาจจะต้องซ้อมถึงกลางคืน เเละส่วนตัวอยากใช้ชีวิตหรือหัดใช้ชีวิตคนเดี่ยว
ในตอนเเรกเเม่ผมก็จะให้ผมไปอยู่กับญาตืเเถวบางเขนซึ่งม.ผมอยู่เเถวธนบุรี เเละท่านอยากให้ผมเดินทางไปกลับๆทุกวันซึ่งผมก็ว่ามันไม่ไหว กับการเดินทาง ผมเถียงกับท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้2-3รอบ ผมก็ยังยืนยันว่าจะอยู่คนเดียว ซึ่งเหตุผลก็คือท่านชอบบอกว่าผมเป็นคนขี้ลืม(ซึ่งนั้นก็จริง เเต่ผมก็ไม่ได้ลืมถึงขั้นลืมทุกวันลืมทุกอย่าง) เเละบอกว่าผมเป็นคนไม่ค่อยเรียบร้อย (ท่านเป็นคนเรียบร้อยเเบบสุดๆ)เเบบผมจัดที่นอนเบี้ยวนิดหน่อยเเกก็ว่าผมเเล้ว
ซึ่งสาเหตุที่ผมอยากอยู่คนเดียวไม่ใช่เพียงเพราะความสะดวก เพราะผมค่อนข้างอึดอัดเวลาอยู่กับท่านเล็กน้อย เพราะทุกการกระทำผมท่านชอบเซะผมตลอดเวลา บางทีผมยังไม่ทำอะไรก็ว่าผมไปก่อนเเล้ว เวลาทำงานบ้านเเม่ก็ชอบว่าให้ทำนู้นทำนี้ ทำเบี้ยวมั้งไม่มีเเรงมั้ง ทำช้ามั้งไม่ทันใจ หลังๆอยู่บ้านผมเลยไม่ทำเลย เพราะบางส่วนท่านก็บอกว่าจะทำเอง(เเละทีหลังก็เอาเรื่องนี้มาว่าผมตอนนี้ใช้คำว่าเถียงกับผมไม่ได้) ท่านอยู่ช่วงวัยทองด้วย ก็จะมีอารมณ์ขึ้นๆลงๆ เเละตลอดมาผมต้องรองรับอารมณ์ท่านบ่อยครั้ง บางครั้งผมก็ไม่ไหวก็เลยทำกลับบ้าง(เเค่ขึ้นเสียงใส่เหมือนที่เขาทำ)เขาก็มาบ่นบ้างประชดบ้าง คือช่วงมัธยมผมออกมาอยู่กับเเกใน6ปีนี้ไม่มีปีไหนที่ไม่ทะเลาะกับท่านเลย
ซึ่งส่วนตัวผมที่อยู่ได้เพราะผมเป็นคนชิวมากเเละไม่ค่อยคิดอะไรเลยพออยู่ได้เเต่รู้สึกนับวันมันยิ่งเยอะขึ้น บ้านผมตอนนี้ผมไม่มีที่ส่วนตัว ต้องนอนกับเเม่ส่วนเวลาปกติผมจะอยู่บริเวณนอกบ้านเเละทำกิจกรรมตามวัยรุ่น เบียวๆเล่น การ์ดคุยกับเพื่อนกับเเฟนส่วนท่านก็อยู่ในห้องดูซีรีย์ไป
เเต่หลายครั้งเเกชอบมาเเอบฟังผมคุยกับเพิ่อนบ้างถึงขึ้นมานั่งจ่อข้างๆผมเลย[ผมเล่นการ์ดในดิสคอร์ดช่วงเเรกๆเเกก็มาฟัง] ผมเดินหนีท่านก็ว่าผมอีก บางทีก็เดินตามเพื่อมาฟังหรือถึงขั้นเเอบฟัง เวลาผมคุยกับญาติในโทรศัพท์ก็บังคับให้ผมพูดตามที่เเกบอกหรือให้เปิดลำโพง หรือเคยมาประชดผม เพราะว่าผม ล็อคโทรศัพท์ตัวเองอารมณ์เเบบ"ถ้าไม่มีอะไรจะล็อคทำไม"ทั้งทีเเกก็ล็อคเหมือนกัน ซึ่งปกติผมก็จะไม่ยุ่งกับโทรศัพท์เเกอยู่ละ เเละก็อีกหลายๆอย่างซึ่งวันหยุดของผมโชคดีที่ท่านไปทำงานช่วงเช้าซึ่งนั้เป็นเวลาที่สงบที่สุด ผมเลยคิดว่าผมอยู่คนเดียวดีกว่า มันจะไม่ได้อึดอัดตัวผมเเละตัวเเม่เอง ซึ่งผมก็เคยบอกเเม่หลายรอบเเล้ว เเต่ท่านก็ไม่ค่อยฟังผมเท่าไหร่ ตอนคุยผมใช้เหตุผลตลอดเเต่เหมือนเขาก็ใช้เหตุผลเเต่มันฟังไม่ขึ้น หลายๆอย่างท่านก็ทำการดร่าม่าอะไรไม่รู้เยอะเยะเเละจบทีเงียบใส่ผม โดยเนื้อหาที่เเกดร่าม่าหรือชอบบ่นให้ฟังคือ ทำอันนู้นอันนี้ไม่ได้เเละอยู่คนเดี่ยวจะทำได้หรอซึ่ง ผมทำได้อยู่เเล้วทำให้เเกดูเเล้วก็ไม่เชื่อ ผมเคยไปกรุงเทพคนเดียว ไปบ้านญาติเอง เที่ยวคนเดียว นั่งรถไฟเอง กลับบ้านเอง เพียงคนเดียวก็ทำมาเเล้ว ท่านก็สนใจเเค่สิ่งที่ผมทำพลาด(เล็กน้อยมากๆเช่นลืมกรอกน้ำเเมว)
เเละค่อยต่อว่าผมจน ผมเคยเป็นเพนิคหนัก เเบบต้องตื่นไปดูประมาณ2-3รอบก่อนนอน ซึ่งในช่วงเวลา4-6ปีคือผมคิดว่าผมอยากเเยกไปอยู่คนเดี่ยวโดยไม่กะจะตัดขาดเเต่เเค่นานๆเจอกันทีทีผมคิดตอนนี้ ผมพึ่งเเค่บอกเเม่ว่าอยากอยู่อยู้หอคนเดียวใกล้ๆมอ.เเละวางเเผนอยากหางานพิเศษทำระหว่างนั้นด้วย เผื่อช่วยเหลือค่าใช้จ่ายทั่วไป ค่าเทอม(กู้กยศ.ต่อเนื่องอยู่)
*ผมเลยอยากขอความคิดเห็นว่าผมทำถูกไหมว่าผมอยากเเยกอยู่คนเดียว เเละไม่อยากให้เเม่เข้ามาอยู่ด้วย
ส่วนตัวผมก็เข้าใจในมุมเเม่เเต่ก็อยากให้เขาเข้าใจผมด้วย
หรือถ้าคนอ่านเจอสถานการณ์เเบบนี้จะทำอย่างไร
หรือถ้าใครสงสัยอะไรเพิ่มเติมก็สอบถามได้
หากผมพิมผิดหรือไม่รู้เรื่องขออภัยด้วยเเละเรื่องทั้งหมดนี้คือมุมมองผมเเต่ในมุมมองของเเม่อาจจะเป็นคนละเเบบกับคนเล่า
ไม่ว่าอย่างไรขอบคุณที่อ่านถึงตรงนี้
ขอบคุณครับ
ขอความคิดเห็นเกี่ยวกับการอยู่หอคนเดียว,ความเข้าใจหน่อยครับ
ส่วนตัวผมอยากอยู่คนเดียวในหอเพราะผมจำเป็นต้องใช้เสียงตลอดเวลาเพราะผมเล่นดนตรี(เข้าเกี่ยวกับดนตรี) อาจจะต้องซ้อมถึงกลางคืน เเละส่วนตัวอยากใช้ชีวิตหรือหัดใช้ชีวิตคนเดี่ยว
ในตอนเเรกเเม่ผมก็จะให้ผมไปอยู่กับญาตืเเถวบางเขนซึ่งม.ผมอยู่เเถวธนบุรี เเละท่านอยากให้ผมเดินทางไปกลับๆทุกวันซึ่งผมก็ว่ามันไม่ไหว กับการเดินทาง ผมเถียงกับท่านเกี่ยวกับเรื่องนี้2-3รอบ ผมก็ยังยืนยันว่าจะอยู่คนเดียว ซึ่งเหตุผลก็คือท่านชอบบอกว่าผมเป็นคนขี้ลืม(ซึ่งนั้นก็จริง เเต่ผมก็ไม่ได้ลืมถึงขั้นลืมทุกวันลืมทุกอย่าง) เเละบอกว่าผมเป็นคนไม่ค่อยเรียบร้อย (ท่านเป็นคนเรียบร้อยเเบบสุดๆ)เเบบผมจัดที่นอนเบี้ยวนิดหน่อยเเกก็ว่าผมเเล้ว
ซึ่งสาเหตุที่ผมอยากอยู่คนเดียวไม่ใช่เพียงเพราะความสะดวก เพราะผมค่อนข้างอึดอัดเวลาอยู่กับท่านเล็กน้อย เพราะทุกการกระทำผมท่านชอบเซะผมตลอดเวลา บางทีผมยังไม่ทำอะไรก็ว่าผมไปก่อนเเล้ว เวลาทำงานบ้านเเม่ก็ชอบว่าให้ทำนู้นทำนี้ ทำเบี้ยวมั้งไม่มีเเรงมั้ง ทำช้ามั้งไม่ทันใจ หลังๆอยู่บ้านผมเลยไม่ทำเลย เพราะบางส่วนท่านก็บอกว่าจะทำเอง(เเละทีหลังก็เอาเรื่องนี้มาว่าผมตอนนี้ใช้คำว่าเถียงกับผมไม่ได้) ท่านอยู่ช่วงวัยทองด้วย ก็จะมีอารมณ์ขึ้นๆลงๆ เเละตลอดมาผมต้องรองรับอารมณ์ท่านบ่อยครั้ง บางครั้งผมก็ไม่ไหวก็เลยทำกลับบ้าง(เเค่ขึ้นเสียงใส่เหมือนที่เขาทำ)เขาก็มาบ่นบ้างประชดบ้าง คือช่วงมัธยมผมออกมาอยู่กับเเกใน6ปีนี้ไม่มีปีไหนที่ไม่ทะเลาะกับท่านเลย
ซึ่งส่วนตัวผมที่อยู่ได้เพราะผมเป็นคนชิวมากเเละไม่ค่อยคิดอะไรเลยพออยู่ได้เเต่รู้สึกนับวันมันยิ่งเยอะขึ้น บ้านผมตอนนี้ผมไม่มีที่ส่วนตัว ต้องนอนกับเเม่ส่วนเวลาปกติผมจะอยู่บริเวณนอกบ้านเเละทำกิจกรรมตามวัยรุ่น เบียวๆเล่น การ์ดคุยกับเพื่อนกับเเฟนส่วนท่านก็อยู่ในห้องดูซีรีย์ไป
เเต่หลายครั้งเเกชอบมาเเอบฟังผมคุยกับเพิ่อนบ้างถึงขึ้นมานั่งจ่อข้างๆผมเลย[ผมเล่นการ์ดในดิสคอร์ดช่วงเเรกๆเเกก็มาฟัง] ผมเดินหนีท่านก็ว่าผมอีก บางทีก็เดินตามเพื่อมาฟังหรือถึงขั้นเเอบฟัง เวลาผมคุยกับญาติในโทรศัพท์ก็บังคับให้ผมพูดตามที่เเกบอกหรือให้เปิดลำโพง หรือเคยมาประชดผม เพราะว่าผม ล็อคโทรศัพท์ตัวเองอารมณ์เเบบ"ถ้าไม่มีอะไรจะล็อคทำไม"ทั้งทีเเกก็ล็อคเหมือนกัน ซึ่งปกติผมก็จะไม่ยุ่งกับโทรศัพท์เเกอยู่ละ เเละก็อีกหลายๆอย่างซึ่งวันหยุดของผมโชคดีที่ท่านไปทำงานช่วงเช้าซึ่งนั้เป็นเวลาที่สงบที่สุด ผมเลยคิดว่าผมอยู่คนเดียวดีกว่า มันจะไม่ได้อึดอัดตัวผมเเละตัวเเม่เอง ซึ่งผมก็เคยบอกเเม่หลายรอบเเล้ว เเต่ท่านก็ไม่ค่อยฟังผมเท่าไหร่ ตอนคุยผมใช้เหตุผลตลอดเเต่เหมือนเขาก็ใช้เหตุผลเเต่มันฟังไม่ขึ้น หลายๆอย่างท่านก็ทำการดร่าม่าอะไรไม่รู้เยอะเยะเเละจบทีเงียบใส่ผม โดยเนื้อหาที่เเกดร่าม่าหรือชอบบ่นให้ฟังคือ ทำอันนู้นอันนี้ไม่ได้เเละอยู่คนเดี่ยวจะทำได้หรอซึ่ง ผมทำได้อยู่เเล้วทำให้เเกดูเเล้วก็ไม่เชื่อ ผมเคยไปกรุงเทพคนเดียว ไปบ้านญาติเอง เที่ยวคนเดียว นั่งรถไฟเอง กลับบ้านเอง เพียงคนเดียวก็ทำมาเเล้ว ท่านก็สนใจเเค่สิ่งที่ผมทำพลาด(เล็กน้อยมากๆเช่นลืมกรอกน้ำเเมว)
เเละค่อยต่อว่าผมจน ผมเคยเป็นเพนิคหนัก เเบบต้องตื่นไปดูประมาณ2-3รอบก่อนนอน ซึ่งในช่วงเวลา4-6ปีคือผมคิดว่าผมอยากเเยกไปอยู่คนเดี่ยวโดยไม่กะจะตัดขาดเเต่เเค่นานๆเจอกันทีทีผมคิดตอนนี้ ผมพึ่งเเค่บอกเเม่ว่าอยากอยู่อยู้หอคนเดียวใกล้ๆมอ.เเละวางเเผนอยากหางานพิเศษทำระหว่างนั้นด้วย เผื่อช่วยเหลือค่าใช้จ่ายทั่วไป ค่าเทอม(กู้กยศ.ต่อเนื่องอยู่)
*ผมเลยอยากขอความคิดเห็นว่าผมทำถูกไหมว่าผมอยากเเยกอยู่คนเดียว เเละไม่อยากให้เเม่เข้ามาอยู่ด้วย
ส่วนตัวผมก็เข้าใจในมุมเเม่เเต่ก็อยากให้เขาเข้าใจผมด้วย
หรือถ้าคนอ่านเจอสถานการณ์เเบบนี้จะทำอย่างไร
หรือถ้าใครสงสัยอะไรเพิ่มเติมก็สอบถามได้
หากผมพิมผิดหรือไม่รู้เรื่องขออภัยด้วยเเละเรื่องทั้งหมดนี้คือมุมมองผมเเต่ในมุมมองของเเม่อาจจะเป็นคนละเเบบกับคนเล่า
ไม่ว่าอย่างไรขอบคุณที่อ่านถึงตรงนี้
ขอบคุณครับ