ตัวที่ใช้แทนการบอกว่า “จบบทกวี”กับ“จบตอน”แต่ละอันใช้ตอนไหน ใช้อย่างไร และแตกต่างกันอย่างไร

@ คือ"ฅน" ธรรมดา กินดื่ม จำ ลืม ดีชั่ว ได้เสมอ "ตื่นรู้" ปรับเปลี่ยน "ธรรม"เจอ "ขออภัย" ยามเผลอ พลาดกระทำ

คือ อยากให้ช่วแต่งกลอน8 ที่เกี่ยวกับท้าวเวสสุวรรณครับ เป็นแนวความเชื่อ บาปบุญคุณโทษครับ และก็อยากให้มีคำไวพจน์ด้วยครับ ผมจะเอาไปเป็นกลอนหลีดในกีฬาสีครับ ขอบคุณครับ🙏🙏

@ กี่คราบไคล ไหลย้อย ร้อยหล้าโลก กี่เหงื่อริน ล้างโศก สร้างมรรคหน ให้น้อมนึก ระลึกคุณ ข้าเป็น"ฅน" พระ แม่พ่อ ครูดล ขอบพระคุณ

วรรณคดีคุณครูประพันธ์   ท่านสร้างสรรค์บทกวีที่เล่าขาน ทั้งโคลงฉันท์นิราศกาพย์กลอนกานท์ เป็นพื้นฐานแนวคิดชีวิตตน (ช่วยต่อให้หน่อยได้มั้ยคะ)🥹🥹🥹

@ คืนสู่เหย้า เหงาสลาย หายหมดสิ้น ได้ยลยิน เสียงสหาย สบายหู พลังมิ่งมิตร ปลุกจิต พิชิต"ตู" ห่างสุดกู่ ใจจดจ่อ รอพบกัน

สุนทรภู่ครูกวีศรีวรรณศิลป์ คนเดินดินเก่งกล้าอัชฌาสัย เป็นกวีคู่หล้าน่าวิไล ชื่อเสี้ยงไซร้ระบือไกลไปต่างแดน พระคมคายวายเฉลียวกลอนกวี ประพันธ์ดีโดดเด่นเป็นแสนแสน กลอนนิราศนั้นหรือคือตัวแทน เมื่อต้องห่าง