ตัวรู้ซ้อนตัวรู้ จิตซ้อนจิต

1.การพิจารณา สติปัฐฐานนั้น ต้องเห็นอารมณ์ตามความเป็นจริง จึงจะเรียกว่า พิจารณาถูก

เช่น เมื่อเรามีสติรู้ทันความโกรธ จะเป็นว่ามีผู้ถูกรู้คือ สังขาร อันเป็นความโกรธ และมีจิตที่ไม่เป็นไปตามความโกรธ

เป็นตัวรู้ทำหน้าที่รู้อยู่  จิตกับสังขารจึงแยกกัน อาการอย่างนี้เรียกว่า "มีจิตเป็นผู้ดูความโกรธ หรือจิตไม่ใช่ขันธ์5

สังขาร มโนวิญญานขันธ์