ช่วงที่หนูฝึกงาน หนูรู้สึกว่าเจอเหตุการณ์หลายอย่างที่ทำให้สับสนว่าตัวเอง “เป็นคนตรงเกินไปไหม” หรือ “เราควรรับผิดแทนเพื่อนหรือเปล่า”
เหตุการณ์แรก คือเพื่อนเตรียมของให้แต่เตรียมไม่ครบ พอถึงเวลาทำงาน พี่ที่ทำงานถฝลถามว่าทำไมของไม่ครบ หนูก็บอกว่าเพื่อนเตรียมให้ กลายเป็นเราโทษเพื่อนไหมคะ เพราะเพื่อนเตรียมให้จริงๆ
อีกเหตุการณ์คือเคสที่ทำร่วมกับเพื่อน พี่ถามว่าของที่หนูใช้ขนาดเท่าไหร่ หนูก็ตอบตามที่ตัวเองวัดจริงคือ 30 ซม. แต่พอพี่ถามของเพื่อน หนูรู้ว่าเพื่อนไม่ได้วัด กะเอา แต่หนูตอบแค่ว่า “ไม่รู้” ไม่ได้พูดว่าเพื่อนไม่ได้วัด เพราะไม่รู้ควรพูดยังไงถึงจะเหมาะสม
ครั้งล่าสุด ตอนหนูได้เป็นหัวหน้าประสานงานรถ ซึ่งเป็นครั้งแรก ยังไม่รู้รายละเอียดงานทั้งหมด พี่คนขับถามว่าต้องมารับกี่โมง หนูก็ตอบตามกำหนด แต่เพื่อนตอบว่าให้มารับ 11.30 (ทั้งที่เลิกงาน 12.00) พอรถมารับเร็ว พี่ที่ทำงานก็ถามหนูว่าทำไมจัดคิวแบบนี้ หนูก็ตอบถามความจริงว่ามีเพื่อนเป็นนัดเวลาผิด ค่ะ สรุปคือความผิดของหนู เพราะเราเป็นหัวหน้า ทั้ง ๆ ที่เพื่อนเป็นคนให้เวลาผิดหริอเป็นของเพื่อนไหม
เลยรู้สึกว่า สุดท้ายคนที่ถูกมองว่าผิดคือเรา ทั้งที่เราก็ไม่ได้ตั้งใจทำผิด และก็ไม่ได้อยากโทษเพื่อน แต่บางที่เพื่อนก็ผิด เราเป็นคนไม่นึกถึงใจเพื่อนไหมคะ
ตอนนี้เลยสับสนว่า เราเป็นคนยังไงกันแน่ — เราเป็นคนตรงไปหรือเปล่า หรือเราควรเด็ดขาดกว่านี้ หรือเราควรจะรับผิดแทนเพื่อนไหม
เพื่อนเตรียมของ เราทำงาน
เหตุการณ์แรก คือเพื่อนเตรียมของให้แต่เตรียมไม่ครบ พอถึงเวลาทำงาน พี่ที่ทำงานถฝลถามว่าทำไมของไม่ครบ หนูก็บอกว่าเพื่อนเตรียมให้ กลายเป็นเราโทษเพื่อนไหมคะ เพราะเพื่อนเตรียมให้จริงๆ
อีกเหตุการณ์คือเคสที่ทำร่วมกับเพื่อน พี่ถามว่าของที่หนูใช้ขนาดเท่าไหร่ หนูก็ตอบตามที่ตัวเองวัดจริงคือ 30 ซม. แต่พอพี่ถามของเพื่อน หนูรู้ว่าเพื่อนไม่ได้วัด กะเอา แต่หนูตอบแค่ว่า “ไม่รู้” ไม่ได้พูดว่าเพื่อนไม่ได้วัด เพราะไม่รู้ควรพูดยังไงถึงจะเหมาะสม
ครั้งล่าสุด ตอนหนูได้เป็นหัวหน้าประสานงานรถ ซึ่งเป็นครั้งแรก ยังไม่รู้รายละเอียดงานทั้งหมด พี่คนขับถามว่าต้องมารับกี่โมง หนูก็ตอบตามกำหนด แต่เพื่อนตอบว่าให้มารับ 11.30 (ทั้งที่เลิกงาน 12.00) พอรถมารับเร็ว พี่ที่ทำงานก็ถามหนูว่าทำไมจัดคิวแบบนี้ หนูก็ตอบถามความจริงว่ามีเพื่อนเป็นนัดเวลาผิด ค่ะ สรุปคือความผิดของหนู เพราะเราเป็นหัวหน้า ทั้ง ๆ ที่เพื่อนเป็นคนให้เวลาผิดหริอเป็นของเพื่อนไหม
เลยรู้สึกว่า สุดท้ายคนที่ถูกมองว่าผิดคือเรา ทั้งที่เราก็ไม่ได้ตั้งใจทำผิด และก็ไม่ได้อยากโทษเพื่อน แต่บางที่เพื่อนก็ผิด เราเป็นคนไม่นึกถึงใจเพื่อนไหมคะ
ตอนนี้เลยสับสนว่า เราเป็นคนยังไงกันแน่ — เราเป็นคนตรงไปหรือเปล่า หรือเราควรเด็ดขาดกว่านี้ หรือเราควรจะรับผิดแทนเพื่อนไหม