สวัสดีค่ะ เราอายุ 23 ปีค่ะ ขอเล่าก่อนว่าตอนอายุ19 เราเคยไปเรียนที่ออสเตรเลียค่ะ และทำงาน เราทำงาน 6 วัน ต่อสัปดาห์ เดราะเรารู้สึกสนุกดี แต่เราอยู่แค่ 10 เดือน จากนั้นเราก็ตัดสินใจกลับบ้านเพราะเราปวดหลัง บวกกับเราว่าจะหาอะไรทำที่ไทยดีกว่า (กันยา2022-มิถุนาปี2023)
พอกลับมาที่บ้านว่าจะช่วยแม่ไปก่อน ก็มีเหตุให้ไม่สามารถขายของได้ต่อค่ะ แต่เรายังมีขายอย่างอื่นอีกก็ทูซี้ทำต่อค่ะ แล้วเราก็มีปลูกต้นอ่อนทานตะวันขายค่ะ ก็ส่งตามร้านหมูทะ ต่าง ๆ แต่เมื่อปีที่แล้ว(2024)มันติดราค่ะ ก็ไม่สวยจนไม่มีส่ง พอไม่มีส่งร้านอาหารก็ไม่เอาแล้วค่ะ แล้วคราวนี้พอปลูกเท่าไหร่ก็ไม่สวยเท่าเดิม เราเลยไม่ทำค่ะ แล้วเราทำงานช่วยที่บ้านอย่างเดียว พูดง่าย ๆ คือเราเกาะแม่กินถึงเราจะช่วยงานแต่ไม่มีรายได้ส่วนตัวค่ะ
จริง ๆ ตอนปี2024 ช่วงเดือน กรกฏาเราขอแม่มาหางานกรุงเทพแต่แม่ไม่ให้ แกเหมือนให้คำขาดว่าถามจะไปให้ไปต่างประเทศอย่างเดียว แกชอบบอกว่าเมืองไทยไม่น่าอยู่ เมืองไทยกำลังจะตายแล้ว
จนเดือนกรกฏาคมปีนี้เราบอกแม่ว่าจะกลับไปออสเพราะเราไม่รู้จะทำอะไร ถึงทุกวันนี้เราจะยังมีอาการปวดหลังเรื้อรังก็เถอะ แต่ใจเราจริง ๆ ไม่อยากไปเลยค่ะ
จนมาเดือนกันยาปีนี้(2025)มีคนมาติดต่อเช่าร้านค่ะ ตอนแรกเราแปะป้ายขายค่ะ แต่เขาขอเช่าแล้วจะเช่าทั้งตึก แต่ต่อมามาคิดกันว่าถ้ากินค่าเช่าอย่างเดียวไม่ไหวค่ะ เลยให้เช่าแค่ครึ่งเดียวคนที่มาเช่าเขาจะมาขายสินค้าแบบเดียวกันค่ะ แม่เลยจะไม่ขายของแล้ว(คนที่เขามาเช่าเขาเป็นเอเจนขนมใหญ่จากมาเลย์ เขาขาย1ชิ้นราคา36บาท สินค้าตัวเดียวกันราคาก็รับมาแล้ว38บาทแล้วค่ะ)
แล้วตอนนี้เราเลยต้องตัดสินใจว่าจะอยู่ไทยต่อหรือจะไปทำงานออสเตรเลียค่ะ
ถ้าเราอยู่ไทยต้องหาอะไรทำ แต่ถ้าไม่สำเร็จเราจะไม่สามารถกลับตัวไปทำอะไรได้แล้ว
แต่เราไม่เคยที่จะเริ่มทำอะไรเลย ตอนนี้เรามีไลฟ์สดขายของในช้อปปี้บ้าง แต่เพิ่งจะ1สัปดาห์รายได้จึงไม่เยอะมากค่ะ
ปล.เราจบแค่ปวช.ค่ะ เมื่อก่อนบ้านเรามีเงินกว่านี้จึงไม่ได้กังวลมากมาทุกวันนี้มันไม่หมือนเดิมค่ะ
ใจเราอยากสู้ต่อที่ไทย แต่แม่อยากให้ไปออสมากกว่าค่ะ
ปล.2พื้นที่ที่เราอยู่ไม่สามารถทำอาหารขายได้เนื่องจากเรื่องความต่างของศาสนาค่ะ
จะไปทำงานต่างประเทศหรืออยู่ไทยต่อดี?
พอกลับมาที่บ้านว่าจะช่วยแม่ไปก่อน ก็มีเหตุให้ไม่สามารถขายของได้ต่อค่ะ แต่เรายังมีขายอย่างอื่นอีกก็ทูซี้ทำต่อค่ะ แล้วเราก็มีปลูกต้นอ่อนทานตะวันขายค่ะ ก็ส่งตามร้านหมูทะ ต่าง ๆ แต่เมื่อปีที่แล้ว(2024)มันติดราค่ะ ก็ไม่สวยจนไม่มีส่ง พอไม่มีส่งร้านอาหารก็ไม่เอาแล้วค่ะ แล้วคราวนี้พอปลูกเท่าไหร่ก็ไม่สวยเท่าเดิม เราเลยไม่ทำค่ะ แล้วเราทำงานช่วยที่บ้านอย่างเดียว พูดง่าย ๆ คือเราเกาะแม่กินถึงเราจะช่วยงานแต่ไม่มีรายได้ส่วนตัวค่ะ
จริง ๆ ตอนปี2024 ช่วงเดือน กรกฏาเราขอแม่มาหางานกรุงเทพแต่แม่ไม่ให้ แกเหมือนให้คำขาดว่าถามจะไปให้ไปต่างประเทศอย่างเดียว แกชอบบอกว่าเมืองไทยไม่น่าอยู่ เมืองไทยกำลังจะตายแล้ว
จนเดือนกรกฏาคมปีนี้เราบอกแม่ว่าจะกลับไปออสเพราะเราไม่รู้จะทำอะไร ถึงทุกวันนี้เราจะยังมีอาการปวดหลังเรื้อรังก็เถอะ แต่ใจเราจริง ๆ ไม่อยากไปเลยค่ะ
จนมาเดือนกันยาปีนี้(2025)มีคนมาติดต่อเช่าร้านค่ะ ตอนแรกเราแปะป้ายขายค่ะ แต่เขาขอเช่าแล้วจะเช่าทั้งตึก แต่ต่อมามาคิดกันว่าถ้ากินค่าเช่าอย่างเดียวไม่ไหวค่ะ เลยให้เช่าแค่ครึ่งเดียวคนที่มาเช่าเขาจะมาขายสินค้าแบบเดียวกันค่ะ แม่เลยจะไม่ขายของแล้ว(คนที่เขามาเช่าเขาเป็นเอเจนขนมใหญ่จากมาเลย์ เขาขาย1ชิ้นราคา36บาท สินค้าตัวเดียวกันราคาก็รับมาแล้ว38บาทแล้วค่ะ)
แล้วตอนนี้เราเลยต้องตัดสินใจว่าจะอยู่ไทยต่อหรือจะไปทำงานออสเตรเลียค่ะ
ถ้าเราอยู่ไทยต้องหาอะไรทำ แต่ถ้าไม่สำเร็จเราจะไม่สามารถกลับตัวไปทำอะไรได้แล้ว
แต่เราไม่เคยที่จะเริ่มทำอะไรเลย ตอนนี้เรามีไลฟ์สดขายของในช้อปปี้บ้าง แต่เพิ่งจะ1สัปดาห์รายได้จึงไม่เยอะมากค่ะ
ปล.เราจบแค่ปวช.ค่ะ เมื่อก่อนบ้านเรามีเงินกว่านี้จึงไม่ได้กังวลมากมาทุกวันนี้มันไม่หมือนเดิมค่ะ
ใจเราอยากสู้ต่อที่ไทย แต่แม่อยากให้ไปออสมากกว่าค่ะ
ปล.2พื้นที่ที่เราอยู่ไม่สามารถทำอาหารขายได้เนื่องจากเรื่องความต่างของศาสนาค่ะ