ในวันที่คุณอ่อนแอที่สุด และ ไม่เหลือใครอีก ความทรงจำอะไรที่ยังหล่อเลี้ยงชีวิต

เป็นวิดิโอนิทานค่ะ เช่ามาดูประมาณปี 2535-2536 น่าจะเป็นนิทาน(การ์ตูน) ญี่ปุ่น เป็นเรื่องสั้น หลายตอนใน 1ม้วน ที่จำได้ก็มีตอน ดอกต้อยติ่ง ที่เอานิ้วชี้และนิ้วโป้งของมือ 2ข้าง จุ่มสีม่วงของดอกต้อยติ่ง แ

หลังจากที่ฟ้าดินเริ่มแบ่งแยก ทุกสรรพสิ่งเริ่มหมุนวนไปตามครรลองของมัน เมื่อกาลเวลาผ่านไปนานแสนนาน โลกมนุษย์เริ่มตกต่ำลงเพราะผู้คนเริ่มขาดศีลธรรม แต่ในห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่นี้ ได้มีสถานที่แห่งหนึ่งซึ่

เนื้อเรื่องเกี่ยวกับ พริกขี้หนู กับ มะเขือพวงค่ะ ขอความกรุณาด้วยนะคะ^^

ขี้เกียจแยกกันให้มันรก  เลยเอามารวมไว้เป็นกระทู้เดียว

ตอนที่ 10 "ชื่อแรกที่โลกตั้งให้ตัวเอง" หลังจากวันที่เด็กได้ยินเสียง ที่เกิดก่อนภาษา เขาเริ่มสังเกตว่า หลายสิ่งรอบตัว เริ่มมีชื่อ ผู้ใหญ่เรียกน้ำว่า “น้ำ” เรียกต้นไม้ว่า &ld

ตอนที่ 7 "ผู้สร้างที่ไม่พูด" เด็กเริ่มสังเกตว่า โลกมีกฎ ทั้งที่ไม่มีใครบอก ดวงอาทิตย์ขึ้นทุกวัน ไม่เคยอธิบาย ต้นไม้โต โดยไม่เคยสั่งสอน เด็กเงยหน้ามองฟ้า แล้วถามเบา ๆ “ใครเป็นคน

ตอนที่ 6) "ความกลัวที่เดินช้า" เช้าวันนั้น เด็กเดินช้ากว่าปกติ ไม่ใช่เพราะง่วง แต่เพราะมีอะไรบางอย่าง เดินมาพร้อมเขา มันไม่ดัง ไม่ผลัก ไม่ดึง มันแค่ทำให้ เท้าหยุดนานขึ้นนิดหนึ่ง ก่

ตอนที่ 5) "เด็กที่ไม่ถาม" เด็กคนนั้นโตขึ้นอีกนิด ไม่ใช่เพราะตัวสูงขึ้น แต่เพราะเขาหยุดถาม เขามองฝนตก โดยไม่ถามว่าฝนมาจากไหน เขามองดวงดาว โดยไม่ถามว่ามีกี่ดวง เขาฟังเสียงหัวใจ โดยไม่ถาม

ตอนที่ 4) "สิ่งที่มองไม่เห็นแต่เดินชน" เช้าวันหนึ่ง เด็กเดินออกจากบ้าน โดยไม่รีบ เขาเดินได้ไม่กี่ก้าว ก็หยุด ไม่ใช่เพราะมีใครเรียก แต่เพราะรู้สึกว่า มีอะไรบางอย่างอยู่ตรงหน้า เด็กยื่น