สู้ชีวิตที่ "ท่าดินแดง" (ฝั่งที่มุ่งไปท่าน้ำ) ที่แห่งนี้ไม่ได้มีแค่ของกินอร่อยเท่านั้น แต่มี "มหกรรมคอนเสิร์ตท่อไอเสีย"

ร้านนี้ตั้งอยู่ติดกับ ธนาคารธนชาต สาขาท่าดินแดง ผ่านไปแถวนั้น ช่วงตอนประมาณ 20.00 น. เห็นคนในร้านกำลังเก็บร้านกันยกใหญ่ เอ่อ ทำไม ตักน้ำซุปในหม้อมาเทใส่ ท่อระบายน้ำ ตรงริมถนน ด้วยล่ะ เดินตั้งหลายรอบ ไ

ฉันเกลียดแม่ตัวเอง ทำไมแม่ต้องทำเหมือนความรู้สึกของฉันไม่มีค่าฉันชอบให้แม่สปอยล์หนังแต่แม่ก็ชอบพูดพูดไม่หยุดฉันรำคาญที่ผ่านมาฉันก็ทนได้ตลอดแต่วันนี่ฉันเหนื่อยมากกลับบ้านมาอยากกินข้าวแต่แม่กับพี่สาวบอก

ค่ะ เราเป็นคนขี้อายตั้งแต่เด็กๆแล้วก็ค่อนข้างมีโลกส่วนตัวนิดนึงแต่ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นคนเก็บตัวอะไรขนาดนั้น เวลามีคนชวนออกไปไหนก็ไปตลอดเพราะชอบที่ที่มีคนครึกครื้น แต่..ช่วงหลังๆมาพอเริ่มโตขึ้นนิดหน่อยก็

ช่วยกันลงชื่อถนนที่คุณคิดว่า จักรยาน ไม่ควรใช้สัญจรด้วยประการทั้งปวงเนื่องจากสภาพถนนที่ย่ำแย่ ชำรุดทรุดโทรมหรือเต็มไปด้วยฝาท่อระบายน้ำ ผมเสนอถนนในดวงใจก่อนเลย 1 เส้นทางมุ่งหน้าจากแยก อสมท (พระราม9)

คือ เมื่อ ประมาณวัน จันทร์ หรือ อังคาร เราลงบันไดกับเพื่อน คนหนึ่งขอให้ชื่อว่า A นะคะ เราลงบันไดกับA แล้วเรา ก็คุยกับA แล้วตอนนั้นคุยกันยังไงไม่รู้ เราจำได้ว่า มีประโยคที่พูดว่า " เดี๋ยวกูก็ตกบัน

ร้านกะเพาะปลาทำความดี เป็นเรื่องดีน่าอุดหนุน วันก่อนมีคนทักท้วงเรื่องตั้งวางของบนถนน เห็นว่าร้านราดหน้าท่อระบายควันติดเต้นท์ก็ยังพอให้อภัย แต่นี่วันนี้เจอร้านโจ๊กวางโต๊ะเก้าอี้บนถนนแบบเต็มตา คุณพอที่

คือเราอยากระบายมากเลยอ่ะทำไมคนไทยเห็นเรื่องตายเป็นเรื่องตลกกันเราดูในติ๊กต๊อกว่าแบบหมากัดแมวอย่าวแรงและสบัดไปมา พอเราดูในความคิดเห็นก็เห็นคนไทยพิมพ์กันว่าแบบเป็นเรื่องตลก น้อนแค่หยอกกันเอง 5555 ขำมากม

ผมมีเรื่องมาปรึกษาครับ(ระบายมากกว่า) คือช่วงหลายๆปีมานี้มันมีความรู้สึกแบบทุกอย่างมันดูช้าไปหมดเลย ผมนึกกับตัวเองตลอดเลยว่า ทำไมเวลาหรือทุกอย่างรอบข้างมันดูช้าลง ผมรู้สึกว่าทุกการกระทำมันดูนานและน่าเบ