ชีวิตไร้สี

เรายุกับปู่ย่า แต่ย่าก็อยู่ใกล้พี่น้องเขา พอเราทำผิดอะไรนิดหน่อยก็พูดถึงเราอย่างนุ้นอย่างนี้ เราเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบให้ใครมาว่าเราซักเท่าไหร่ หัวร้อนง่าย แต่ย่าเราชอบเอาเราไปพูดให้พี่น้องเขาฟัง เราเบื่

คือเรื่มจากป.4เราเรื่มมีนิสัยเป็นกระเทย คือเรื่มแต่งตัวพอกลับบ้านมาคือครูมาบอกปูากับย่า แล้วคราวนี้ท่านด่าเราแรงมาก เราเลยปิดจนมาม.2 (ปัจจุบัน) เมื่อวานครูมาฟ้องปู่ว่า เราสนิทกับผู้หญิงทำอะไรก็ทำกับผู

เคยเปนป่ะไม่ได้ฉลาดเหมือนคนอื่นๆเปนคนเข้าใจอะไรเราก้อเปนเราเกิดมาพร้อมโรคหอบหืดโรคภูมิแพ้บวกด้วยโรคเลือดจางแต่กำเนิดทำให้เราอ่อนแอปวกเปียกืโง่ช้าด้วยควบคุมอารมไม่เปนแถมเรายังกำพร้าพ่ออีกพ่อมีชู้ตอนเรา

คือเราเป็นเด็กกำพร้า พ่อกันแม่เราทิ้งเราไว้กับย่าตั้งแต่เด็กครอบครัวเราก็มีลูกพี่ลูกน้องรวมตัวเรา5คนผู้ใหญ่4 มีป้าลุงปู่ย่า เราโดนด่ามาตลอดว่าทำตัวใหญ่ที่สุดในบ้านทั้งที่ไม่มีพ่อมีแม่ควรทำตัวน่าสงสาร

ตั้งแต่จำความได้ เราเกิดมาในครอบครัวที่แม่อยู่บ้านพ่อและปู่ย่า แม่ต้องทนดูแลปู่และย่า พ่อทำธุรกิจส่วนตัวเล็กๆ ย่าไม่ชอบแม่ ชอบหาเรื่องบ่นด่าได้ทุกวัน ด้วยแม่ฐานะไม่ดีและหนีมาอยู่กับพ่อตั้งแต่อายุยังน้

คือวันนี้คือวันที่รร.ของหนูต้องจ่ายค่าเทอมเเล้วเเม่บอกว่าเค้าไม่มีเงินจ่ายเราก็แอบหงุดหงิดนิดหน่อยเพราะมันคือหน้าที่ของเค้า(ก่อนหน้านั้นตอนหนูม.2เค้ามารับหนูจสกบ้านของปูากับย่าด้วยการขู่หนูว่าถ้าไม่ไป

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับผมโดยตรงครับ ผมเจน y ปัจจุบันอายุ40 แล้ว ครอบครัวผมมี3 พี่น้อง ผมเป็นคนโต ซึ่งถือว่ามีสมาชิกน้อยมากเมื่อเทียบกับคนในหมู่บ้านที่อย่างต่ำ 4 คนขึ้นไปถึง7 หรือ8 คน ที่เกิด

หนูอายุ 14 ค่ะ หนูมาอยู่กับปู่ย่าตั้งแต่เด็กเพราะพ่อแม่ต้องทำงานหาเงิน ตอนเด็กๆเลยหนูอยู่กับปู่ที่เป็นญาติเขาเลี้ยงหนูดีมากๆ แต่ก็ต้องกลับมาอยู่บ้านอยู่ดี หนูโตมากับป้า ป้าที่กินเหล้าทุกวัน พอเมาก็มาอ

คือหนูเป็นเด็กวัย14กำลัเข้า15 และทางบ้านหนูฐานะดีอยู่ แต่เพื่นทั้งห้องไม่ชอบหนูตั้งแต่แรกเขาเคยให้เหตุผลหนูว่าเขาเกลียดขี้หน้าหนู หนูก็ไม่อะไร แต่ทั้งหมดเขาชอบเอาเปรียบหนูบูลลี่หนู แกล้งและด่า ช่วงแรก