ชีวิตไร้สี

ตั้งแต่จำความได้ เราเกิดมาในครอบครัวที่แม่อยู่บ้านพ่อและปู่ย่า แม่ต้องทนดูแลปู่และย่า พ่อทำธุรกิจส่วนตัวเล็กๆ ย่าไม่ชอบแม่ ชอบหาเรื่องบ่นด่าได้ทุกวัน ด้วยแม่ฐานะไม่ดีและหนีมาอยู่กับพ่อตั้งแต่อายุยังน้

เรายุกับปู่ย่า แต่ย่าก็อยู่ใกล้พี่น้องเขา พอเราทำผิดอะไรนิดหน่อยก็พูดถึงเราอย่างนุ้นอย่างนี้ เราเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบให้ใครมาว่าเราซักเท่าไหร่ หัวร้อนง่าย แต่ย่าเราชอบเอาเราไปพูดให้พี่น้องเขาฟัง เราเบื่

คือวันนี้คือวันที่รร.ของหนูต้องจ่ายค่าเทอมเเล้วเเม่บอกว่าเค้าไม่มีเงินจ่ายเราก็แอบหงุดหงิดนิดหน่อยเพราะมันคือหน้าที่ของเค้า(ก่อนหน้านั้นตอนหนูม.2เค้ามารับหนูจสกบ้านของปูากับย่าด้วยการขู่หนูว่าถ้าไม่ไป

คือเรื่มจากป.4เราเรื่มมีนิสัยเป็นกระเทย คือเรื่มแต่งตัวพอกลับบ้านมาคือครูมาบอกปูากับย่า แล้วคราวนี้ท่านด่าเราแรงมาก เราเลยปิดจนมาม.2 (ปัจจุบัน) เมื่อวานครูมาฟ้องปู่ว่า เราสนิทกับผู้หญิงทำอะไรก็ทำกับผู

เคยเปนป่ะไม่ได้ฉลาดเหมือนคนอื่นๆเปนคนเข้าใจอะไรเราก้อเปนเราเกิดมาพร้อมโรคหอบหืดโรคภูมิแพ้บวกด้วยโรคเลือดจางแต่กำเนิดทำให้เราอ่อนแอปวกเปียกืโง่ช้าด้วยควบคุมอารมไม่เปนแถมเรายังกำพร้าพ่ออีกพ่อมีชู้ตอนเรา

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับผมโดยตรงครับ ผมเจน y ปัจจุบันอายุ40 แล้ว ครอบครัวผมมี3 พี่น้อง ผมเป็นคนโต ซึ่งถือว่ามีสมาชิกน้อยมากเมื่อเทียบกับคนในหมู่บ้านที่อย่างต่ำ 4 คนขึ้นไปถึง7 หรือ8 คน ที่เกิด

เรื่องยาวนิดนึงนะคะ เรื่องนี้เรารู้สึกได้และบ่นมาตั้งแต่ตอนเด็กๆแล้วค่ะ แต่ทุกคนบอกว่ารักเราเท่าพี่หมด ทั้งที่การกระทำที่เรารู้สึกได้มันต่างกันลิบลับ เรากับพี่เป็นซึมเศร้าทั้งคู่ โดยที่พี่เราไปหาหมอ

สวัสดีค่ะ เรื่องมันมีอยู่ว่าที่บ้านหนูมีคุณย่า ซึ่งท่านเป็นครูมาก่อน ค่อนข้างเคร่งเลยและเป็นคนที่ในมุมมองหนู หนูมองว่าท่านไม่เปิดรับความเห็นของผู้อื่นเพราะเชื่อว่าตัวเองเป็นครู ตัวเองรู้ดี หนูโดนคุณย

สวัสดีค่ะหนูยุมอ2กำลังจะขึ้นมอ3เร้วๆนี้คือตอนมอ1หนู ติดร.วิชาคนิตเเล้วครอบครัวด่าว่านี่ปกติไหมคะพอดีเป็นลูกคนเดียวค่ะจะทำอะไรก้อต้องยุในของเขตเข้าใจนะคะว่าลูกคนเดียวเเละเป้นผู้ญด้วยคาดหวังไส้เยอะเเต่ห