ชีวิตไร้สี

เรายุกับปู่ย่า แต่ย่าก็อยู่ใกล้พี่น้องเขา พอเราทำผิดอะไรนิดหน่อยก็พูดถึงเราอย่างนุ้นอย่างนี้ เราเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบให้ใครมาว่าเราซักเท่าไหร่ หัวร้อนง่าย แต่ย่าเราชอบเอาเราไปพูดให้พี่น้องเขาฟัง เราเบื่

คือเรื่มจากป.4เราเรื่มมีนิสัยเป็นกระเทย คือเรื่มแต่งตัวพอกลับบ้านมาคือครูมาบอกปูากับย่า แล้วคราวนี้ท่านด่าเราแรงมาก เราเลยปิดจนมาม.2 (ปัจจุบัน) เมื่อวานครูมาฟ้องปู่ว่า เราสนิทกับผู้หญิงทำอะไรก็ทำกับผู

เคยเปนป่ะไม่ได้ฉลาดเหมือนคนอื่นๆเปนคนเข้าใจอะไรเราก้อเปนเราเกิดมาพร้อมโรคหอบหืดโรคภูมิแพ้บวกด้วยโรคเลือดจางแต่กำเนิดทำให้เราอ่อนแอปวกเปียกืโง่ช้าด้วยควบคุมอารมไม่เปนแถมเรายังกำพร้าพ่ออีกพ่อมีชู้ตอนเรา

ขอเริ่มเรื่องเลยนะคะคือเราอยู่บ้านกับปู่ย่าพี่น้อง(พ่อกับแม่เราไปทำงาน) แล้วมีนี้เราทำไรนิดๆหน่อยๆไม่ได้เลย เราโดนด่าตลอดทำงานบ้านก็ทำนะคะ แต่ถ้ามำไม่ถูกใจก็โดนด่า แต่เราทำแบบละเอียดทุกอย่างเราก็ไม่รู

พ่อกับแม่เราเลิกกัน มีพี่น้องสามคน เราและน้องคนเล็กอยู่กับแม่ อีกสองคนอยู่กับพ่อ แต่น้องสาวพ่อไม่ชอบแม่เรา เลยไม่ชอบเราไปด้วยเพราะเราฟังแต่แม่ หาว่าแม่เป่าหูเรา ทำให้เราไม่ฟังเขา เราเลยอยากมาอยู่กับแม

คือเราเป็นเด็กกำพร้า พ่อกันแม่เราทิ้งเราไว้กับย่าตั้งแต่เด็กครอบครัวเราก็มีลูกพี่ลูกน้องรวมตัวเรา5คนผู้ใหญ่4 มีป้าลุงปู่ย่า เราโดนด่ามาตลอดว่าทำตัวใหญ่ที่สุดในบ้านทั้งที่ไม่มีพ่อมีแม่ควรทำตัวน่าสงสาร

หนูควรทำไงคะ คือหนูมีความฝันว่าอยากเป็นครูพละค่ะหนูก็คิดว่าหนูมีความสามารถทางด้านกีฬาพอตัวค่ะเเต่ครูที่คอยสอนคอยส่งเขาไม่ชอบหนูค่ะเพราะตอนนั้นหนูโดนพาไปเเข่งครั้งเเรกรุ่นมอปลายค่ะทางครอบครัวก็สนับสนุน

พ่อแม่ชอบมองว่าเราเป็นเด็กเสมอในฐานนะลูก ไม่ว่าจะอายุเท่าไร แต่การปิดโอกาศและสร้างความหวาดกลัวแทนคำว่าระวังพร้อมภาษาหยาบๆอยู่ทุกวันเสมือนการทักทายยามเช้าของพ่อแม่ที่มีต่อเราไปเสียแล้ว เราเคยมีอดีดวัยเ

หนูอายุ 14 ค่ะ หนูมาอยู่กับปู่ย่าตั้งแต่เด็กเพราะพ่อแม่ต้องทำงานหาเงิน ตอนเด็กๆเลยหนูอยู่กับปู่ที่เป็นญาติเขาเลี้ยงหนูดีมากๆ แต่ก็ต้องกลับมาอยู่บ้านอยู่ดี หนูโตมากับป้า ป้าที่กินเหล้าทุกวัน พอเมาก็มาอ

สวัสดีเพื่อนพันทิพทุกคนครับ ผมขออนุญาตแนะนำตัวเองสักหน่อยนะครับ ผมชื่อ เอ ตอนนี้อายุ 23 ปี กำลังทำงานออฟฟิศครับ (เรื่องราวต่อไปนี่ค่อนข้างยาวและเป็นเรื่องราวชีวิตผมเองครับ) เกริ่น...ผมเป็นคนจังหวัด ส