▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
บันทึกนักเดินทาง
Backpack
ซินเจียงอีกครั้งประสบการณ์สำหรับที่ต้องเรียนรู้ในวัย 50 กว่า ระหว่างวันที่ 15-30 ตุลาคม 2568 (4)
เย้ เย้ วันนี้ได้เที่ยวแล้ว ที่แวะมาที่นี่คือเพื่อเทียวเทียนซานนี่แหละ ครั้งที่แล้วก้าวข้ามไป คราวนี้ต้องมี ซึ่งดูเหมือนที่นี่เหมือนเขาเคลมว่าเป็น 1/4 ทะเลสาบที่สวยของซินเจียงเลยนะ เท่าที่หาข้อมูลมา และคราวนี้น่าจะเก็บได้หมดทั้ง 4 ทะเลสาบละ (รวมไซหลีมู่ ทริปที่แล้ว)
ออกจากโรงแรมตอนเช้าเลย คือมึดตึ๊ดตื๋อ เพื่อไปสถานีรถบัสไปอุทยาน จัดการซื้อตั๋วทั้งไปกลับเลย เจอคนไทยด้วยเย้ ๆ (เขาดีใจกับเราหรือเปล่าไม่รู้) ได้ตั๋วแล้วก็ไปขึ้นบัสเที่ยว 9.00 น. ดูเหมือนจะมี 3 รอบนะสำหรับบัสไป แต่ดูเหมือนว่าเราไปเที่ยวเช้าสุดก็จริง แต่เสียเวลารถติดตอนออกจากเมืองค่อนข้างมากโขอยู่ ระหว่างทางที่อยู่ในรถบัสโดยสาร ก็จะมีคนมาถามว่าได้ตั๋วเข้าอุทยานหรือยัง ประมาณนี้ (เจอคนไทยอีกละ น้องเขาพูดจีนได้) ก็ถามเราคุยกันน้องเขาซื้อกับคนบนรถส่วนพวกเราซื้อออนไลด์จากทริปเวลานั้นเลย (แต่ประเด็นคือเราต้องนั่งบัสโดยสารนี้กลับคันเดิมไป ยังคราใจ เขาแนะนำแค่ว่า ควรจะออกมาจากอุทยานตอน 16.30 อะไรประมาณนี้) ก็อื่อ ๆ ไป น้องที่เจอบนรถ ก็ดูจาห่วง ๆ เรา ถึงอุทยานเราก็ไปแวะเข้าห้องน้ำอะไรให้เรียบร้อยที่นี่สะอาดนะขอบอกเยอะด้วย เดินไปขึ้นบัสอุทยานน้องสองคนนั้นหาย ตกลงขึ้นบัสคนละคันเลยได้ได้คุยกัน จุดหมายของพวกเราคือขึนเทียนซานดังนั้น พอถึงทะเลสาบหาที่ขายตั๋วกระเช้า (คือดูเพื่อน ๆ ที่รีวิวมาคือตัดจบที่ขึ้นกระเช้าแล้วจะได้ทุกวิว) จากจุดขายตั๋วกระเช้าคือต้องนั่งรถบัสอีกนะ ไม่ได้จะขึ้นกระเช้าเลย กระเช้าจริง ๆ แป๊บเดียวแต่ที่นังบัสมาขึ้นนะ โค้งแล้วโค้งอีกเหมือนกัน ทีนี้รู้ละ ว่าทำไมค่าขึ้นถึงรู้สึกว่าแพงนิ๊ดหนึ่ง เข้าใจเลย ***** เตือนนะคะ**** พอลงกระเช้าแล้วคือวิวโหดมาก ดังนั้นเตรียมร่างกายนิ๊ดหนึ่งก่อนไป เพราะเหมือนจะเสพติดวิวไปเรื่อย ๆ ไม่รู้จักพอ เขามีลูกเล่นให้ตลอด ไปต่อให้หลงอยู่เรื่อย ยิ่งปีนสูงเท่าไหรร่างกายพร้อมเท่าไหรก็จะสวยมากมาย และที่สำคัญคนก็จะน้อยลงเรื่อย ๆ เจอน้องคนไทยอีก 2 คน ดูพวกนางดีใจเช่นเดียวกับเรา นั่งคุยกันแป๊ปปปแต่น้องเขาไม่ไปต่อเพราะมากับทัวร์จีน เขากังวลเรื่องรถกลับ
ให้รูปเล่าแล้วกันเนอะ
เอาตรงนะ ตอนขึ้นคือเหนื่อย เหนื่อยมาก แต่วิวคือจูงใจขั้นสุด โดยลืมไปว่าขาลง ตัวเองมีปัญหากับการลงอย่างเดียวคือขาจะเปี้ยไปเฉย ๆ เวลาเดินทางราบแล้วจะเหมือนไม่มีแรง แทบแย่เหมือนกัน เหมือนร่ายกายมันส่งให้ล ๆ ๆ จนมันจำทำอย่างอื่นไม่เป็น
สุดท้ายเราลงจากเทียนซานเลยเวลาที่รถบัสโดยสารกำหนดให้ น้องคนที่เจอบนรถแจ้งเราแล้ว แฮ่ๆ พวกเราไม่ได้ดู......ไม่เป็นไรพวกเราก็ไปถามรถที่มีลักษณะเหมือนรถที่เรามาเมื่อเช้าถามเขา ตกลงคือตามที่บอกรถมี 3 รอบขามา ขากลับเราจะกลับคันไหนก็ได้เพราะเขาจะเช็คชื่อลูกค้าเขาไว้หมดว่ามาหรือยัง นั่นคือเรากลับรถคันสุดท้ายได้ ก็ไปเช็คชื่อกับคนขับพอรถเต็มก็กลับเข้าเมืองเท่านั้นเอง (อันนี้แอบคิดไว้แล้วนะถ้าถึงที่สุดไม่มีรถกลับอาจต้องเหมาแท็กซี่กลับเข้าเมือง) สรุปคือ ดีงามเหนือความคาดหมายสำหรับเทียนซานเทียนสือ ถูกใจมากเดินเตร่ตามใจตัวเองได้แบบสุด มาตกม้าตายก็อีตอนเข้าเมืองเนี่ย คือรถติดโคตร ๆ ลองเดินมาจากสถานีรถบัสอีก หลง คะหลงทาง เกือบแย่
ฮ่า ฮ่าฮ่า