นิราศขนมไทย

โอ้ขนมไทยในถาดมาดละไม
หอมกลิ่นใบเตยไหวราวเชิญชวน
ทั้งทองหยิบหยาดหยดรสเย้ายวน
ละมุนชวนคิดถึงครัวเรือนไทย

ทองหยอดวาววับดังทรัพย์สรวง
ละลายล่วงถึงใจในรสหวาน
ฝอยทองพริ้วดั่งเส้นไหมลมละมาน
เคยประสานรักแท้แผ่วแนบทรวง

ลูกชุบงามดังแก้ววับแววใส
แต้มแต่งใจด้วยสีชวนให้หวง
เม็ดขนุนอ่อนนุ่มหอมทั้งปวง
ราวเจ้าดวงนวลเจ้าเคยเฝ้าปั้น

ขนมชั้นซ้อนรักไว้ห้าหกตอน
คล้ายอาวรณ์ในอกยามคิดฝัน
ข้าวเหนียวมูนชื่นใจในคืนจันทร์
เมื่อราดกะทิขาวพลันหอมทั่วเรือน

ขนมหม้อแกงแฝงกลิ่นเนยไหม้
หวานละไมกลมกล่อมพร้อมความเยือน
ดั่งรักหนึ่งที่อุ่นละมุนเตือน
ให้ใจเหมือนอยู่ครัวเก่าแห่งวันวาน

โอ้ขนมไทยงามแท้ดังมณี
คือศักดิ์ศรีแห่งหญิงผู้ขยัน
หอมละไมในครัวทุกยามวัน
คือขวัญไทยไม่จางแม้กาลไกล