คือว่าเราอยู่มหาลัยแล้วยังให้แม่ไปรับไปส่งอยู่เลยค่ะ เพราะว่าเราไม่มีรถเป็นของตัวเอง ฐานะที่บ้านเราค่อนข้างจนค่ะ มีมอเตอไซค์อยู่คันเดียวซึ่งก็เอาไว้ให้แม่ขับ บ้านเราอยู่ในมหาลัยด้วยแม่เลยคอยไปรับไปส่งค่ะ ตอนกลางวันเราอาศัยติดรถเพื่อนบ้าง แต่ถ้าวันไหนมีเรียนไม่ตรงกันแม่ก็จะคอยมารับมาส่งค่ะ ตอนนี้เหมือนแม่เป็นคนขับรถประจำตัวเลยค่ะ สงสารแม่มาก😭
แม่เราว่างงานนะคะ แต่แม่ก็เอามอไซค์ไว้ขับออกไปซื้อของไปข้างนอก เรื่องนี้เราเคยคุยกับแม่แล้วค่ะ แต่แม่บอกว่าเดี๋ยวคอยไปรับไปส่งเอง
แล้วคือจุดที่บ้านอยู่ไม่สามารถขึ้นรถเมล์ของมหาลัยได้ค่ะ รถมันไม่มาจอดแถวบ้านเลย
บอกตามตรงเราอายมากค่ะที่ให้แม่ไปรับไปส่งทั้งวัน
เราก็พยายามเก็บเงินแต่ค่ากินไม่มีใครจ่ายให้ค่ะ ว่าจะเก็บซื้อมอไซค์แต่ไม่มีเงินเหลือเลย บางทีต้องช่วยจ่ายให้ที่บ้านด้วยค่ะ
(เรากู้ กยศ. ไม่ได้นะคะ พ่อเงินเดือนเกิน แล้วพ่อก็แยกกันอยู่ค่ะ)
ทำไงดีคะรู้สึกอายและสงสารแม่มากเลยค่ะ😭😭
อยู่มหาลัยแต่ให้แม่ไปรับไปส่งทั้งวัน
แม่เราว่างงานนะคะ แต่แม่ก็เอามอไซค์ไว้ขับออกไปซื้อของไปข้างนอก เรื่องนี้เราเคยคุยกับแม่แล้วค่ะ แต่แม่บอกว่าเดี๋ยวคอยไปรับไปส่งเอง
แล้วคือจุดที่บ้านอยู่ไม่สามารถขึ้นรถเมล์ของมหาลัยได้ค่ะ รถมันไม่มาจอดแถวบ้านเลย
บอกตามตรงเราอายมากค่ะที่ให้แม่ไปรับไปส่งทั้งวัน
เราก็พยายามเก็บเงินแต่ค่ากินไม่มีใครจ่ายให้ค่ะ ว่าจะเก็บซื้อมอไซค์แต่ไม่มีเงินเหลือเลย บางทีต้องช่วยจ่ายให้ที่บ้านด้วยค่ะ
(เรากู้ กยศ. ไม่ได้นะคะ พ่อเงินเดือนเกิน แล้วพ่อก็แยกกันอยู่ค่ะ)
ทำไงดีคะรู้สึกอายและสงสารแม่มากเลยค่ะ😭😭