เรายังมีคุณค่าอยู่มั้ย

ตอนนี้เหมือนอยู่คนเดียว เวลาหิว มีใรสักคนถามว่า กินข้าวรึยัง  ตอนนี้ไม่มีใครถามสักคำ กับข้าวที่กำลังจะกิน โดนเอาไปให้คนอื่นโดยไม่ถามสักคำ

บอกเลยพอผม อดข้าว ผมจะคิดมากและจะเครียดโกรธ แต่สมองเริ่มคิดลบ ดีไม่ดี ถ้าวันไดวันหนึ่ง ผมควบคุมตัวเองไม่ได้ อาจจะค่าตัวตุย ก็ได้  เพราะคิดมาก

ทุกวันนี้ ผมอยู่อย่างกะ เศษขยะชิ้นหนึ่งในบ้าน แม้กะทั้งตอนนี้ ที่เขียนอยู่ ผมก็ยังอยู่ในสภาพคิดลบ

เด็กคนหนึ่งที่กำลังมีความสุขแต่กับเสียไปเพราะข้าวแค่จานเดียวในแต่ละมื้อ ปิดไฟนอนพร้อมน้ำตาที่ไหลและคิดแต่ว่าถ้าตุยไปคงดี

...