เมื่อเรา เริ่มฝึกเปียโน

เราอายุ ปามาครึ่งนึงของ 80 ปีละ
รู้สึกว่า ที่ผ่านมาทำแต่งาน
ขนาดงานอดิเรก ยังเกี่ยวกับงานเลย

ครั้งนึง นักจิตบำบัดก็แนะนำให้ หาอย่างอื่น ที่ไม่ใช่งานทำ
เราก็ ช่างใจ ระหว่าง เรียนเย็บผ้า กับ เปียโน

สุดท้าย เลอกเรียนเปียโน
อาจดชคดี ที่เข้ากันได้ กับคนสอน
เรียนได้ 3 เดือน เลยตัดสินใจซื้อเปียโนไฟฟ้า

ถามว่าทำได้ดีมั้ย
ตอบเลยว่า ไม่  
แต่ชอบและอยากทำต่อ เพราะได้เรียนรู้ว่า

มันจะมีอีกหลายอย่าง ที่เราพลาดไป ถ้าเรามัวแต่ทำงาน อย่างเดียว
สำหรับเรา เปียโน เหมือนสะท้อน สภาพ จิตใจ

สมองที่อ่านโน็ตไม่ได้ สั่งแยกมือซ้ายขวา ไม่ได้
เล่นตามจังหวะไม่ได้  สมาธิหลุดนิดเดียว คือหลุดหมด

แต่ที่สำคัญมันสอนให้เรารู้ว่า สมอง คือกล้ามเนื้ออย่างนึง ถ้าถูกใช้งานในทางใด ทางนึงบ่อย ๆ มันจะเก่งและทำได้อัตโนมัติ

สรุป เป็นการตัดสินใจซื้อของ ที่คิดว่า ตัดสินใจได้ถูกต้อง