เป็นใหม แก่แล้ว เกษียณงานแล้ว เวลาเยอะขึ้น แต่กลับไม่มีเพื่อน

ตอนแรกคิดว่าพอเกษียณจะมีเวลาว่างได้สันทนาการกับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันมากยิ่งขึ้น มีเพื่อนที่ชอบอะไรคล้ายๆกันเพิ่มมากขึ้น กลับกลายว่า เพื่อนที่มีอยู่ก็ทะยอยเสียไป ที่อยู่ก็อยู่ครอบครัวใครครอบครัวมัน ไม่มีเหตุให้ได้คุยกันเจอกัน เรื่องที่ชอบ คิดที่จะทำด้วยกันนี่ หมดโอกาส เพื่อนใหม่ ไม่ต้องพูด ไม่มีเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันเฉี่ยวมาเลย ทั้งที่เป็นคนไม่ปิดกั้น คนที่เข้าหากลับเป็นเด็กๆรุ่นลูกรุ่นหลาน ที่พูดภาษาเดียวกัน ไลฟ์สไตล์คล้ายๆกัน สันทนาการวัยนี้ก็ โหด มันส์ ฮา เหลือเกิน บางที่ก็เกินไป ชอบขี่มอไซค์ หลานมันก็ชวนขึ้นเขา เที่ยวไกลๆ เป็นพันๆกิโลหลายๆวัน จนบางทีก็เหนื่อย
สุดท้ายเลยต้องอยู่กับตัวเอง ลูกเต้าก็ไม่มี เลยก็ทำอะไรที่ชอบไปเรื่อยๆ จนกว่าจะไม่ไหว ชีวิตชรานี่โดดเดี่ยวพิลึก
ใครมีประสพการ แชรกันหน่อยครับ
รูปทรงปัจจุบัน กับสันทนาการของผมครับ
ขอบคุณครับ