ตัวกระผม

สวัสดีพี่น้องในห้องนี้ ทั้งห้องกลอนเพลงดีที่พักจิต ห้องคนเจ็บปวดใจในชีวิต คนใกล้ชิดห่างไกลไม่หวนคืน ข้าพเจ้าก็เศร้าใจเหมือนหลายท่าน ทุุกคืนวันอยากหลับไหลโดยไม่ตื่น ยามอยู่เดียวเปลี่ยวใจให้สะอื้น สุดจะ

ให้เวลา ติ๊กตอกๆ .......... ป.ล. ถ้ารู้คำตอบแล้ว กระผมรีบหลบรองเท้าก่อน

ตามหัวข้อเลยค่ะ พยามจะออกมาหลายครั้งเพราะอยู่ในความสัมพันธ์ที่อึดอัด ไม่สบายใจ แต่ทุกครั้งที่ออกมาก็จะเป็นฝ่ายวนกลับไปหาเขาทุกครั้งพยามหาวิธีมูฟออนเสพสื่อการมูฟออนทุกช่องทางไม่ได้ช่วยอะไรเลยตกกลางคืนค

มีอะไรให้ปล่อยว่างไม่ได้ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร แค่ต้องการพื้นที่และเวลา และใครสักคนเป็นเพื่อน แต่ยากที่จะเจอคนที่เคมีใกล้เคียงกับตัวเรา

แต่ความจริงคือ ดาวมีไว้เบิ่ง อ้ายเอื้อมบ่ถึงดอกเด้อ หัวใจของน้อง หลับตาฝันอ้ายจังได้กอด ยามคึดฮอดได้แต่หลอยมอง ไร้วาสนาได้เป็นเจ้าของดาวนั่น ถึงผูกคอตาย ใต้ต้นบักเขือขื่น คงบ่อาจฝืนชะตา ที่ฟ้าแบ่งกั้น

อยากหาเพื่อนที่อายุประมาณ15-18เล่นเฉยๆเหงามากกกค่าาาอยากหาคนที่ปรึกษาได้ทักไปไร้สาระได้ชายหญิงได้หมดค่าเหงาเหงาๆๆๆคุยในไลนไม่เปิดเปิดเผยตัวตนก็ได้งับ

https://www.youtube.com/watch?v=G0_rjBsk0-A

โพสต์ ครั้งแรก 1 ธค. 2016 ตอนนี้ 1.ธค2025 กูก็ยังติดอยู่กับลูบ เดิมๆเฮ้อ! ชีวิต กูขอโทษ ที่แครควมรู้สึกมากกว่าตัวเอง กูขอโทษ ที่กูเอาใจใส่มากเกินไป กูขอโทษ ที่กูพยามที่จะไช้เวลาเพื่ออยู่กับมุงไห้นา