โตขึ้นแล้วรู้สึกว่า "คำบางคำ" จากพ่อแม่ มันดังอยู่ในหัวเราตลอดเลยค่ะ

เมื่อก่อนตอนเด็กๆ เราฟังพ่อแม่บ่นแล้วก็เถียงในใจตลอดว่า "พูดอะไรเนี่ย ไม่เข้าใจเราเลย"
แต่พอโตขึ้น อยู่คนเดียว ทำงาน ใช้ชีวิตแบบที่ไม่มีใครบอกให้ตื่น กินข้าว หรือกลับบ้านตรงเวลา
คำบางคำที่เคยฟังผ่านหู กลับลอยขึ้นมาในหัวแบบไม่ได้นัดหมาย

อย่างเช่น "อย่าไว้ใจใครง่ายๆ", "ไม่มีใครรักเราจริงเท่าคนในบ้าน", หรือแม้แต่ "รีบกิน เดี๋ยวจะหิวตอนดึก" 😅
ตอนเด็กคิดว่าพวกเขาเผด็จการ โตมาถึงรู้ว่า นั่นแหละคือคนที่เป็นห่วงเราแบบเงียบๆ
ใครมีประโยคจากพ่อแม่ที่ยังจำได้ชัดไหมคะ? แบบที่คิดว่า... เออ ตอนนั้นเราไม่น่าดื้อเลย 😔