คือผมจะตัดสินใจเลิกกันกับแฟนซึ่งมันเป็นความรู้สึกที่โดนกระทำซ้ำๆบ่อยๆจนมันเกิดเป็นความเคยชินครับ
ผมทำงานบ้านทุกอย่างซักผ้ารีดผ้า รับผิดชอบค่าใช้จ่ายลูกรวมถึง
ค่าใช้จ่ายของแฟนและครอบครัวแฟนผมด้วยครับ ก่อนหน้านี้ผมคบกับเขามาได้สามปีจึงได้มีลูกด้วยกัน ระหว่างนั้นผมก็ได้ทำงาน ส่งเสียค่าเลี้ยงดูทุกอย่าง แฟนผมก็จะขอเงินไปทำจมูกมาสองครั้ง ทำตาทำหน้าอีกหมดไปเป็นหลายแสน และผมก็ได้ปลูกบ้านให้เธออีกหนึ่งหลัง แต่สิ่งที่ผมทำลงไปมันกลับไม่ได้รับความสำคัญหรือความสนใจกลับคืนมาเลย จนวันหนึ่งเมื่อลูกเข้าโรงเรียน เธอก็ได้ไปทำงานคลีนิกเสริมความงานและผมก็รู้สึกได้ว่าเธอเปลี่ยนไป เพราะเธอไม่มีทักมาหาผมเลยระหว่างทำงาน ไม่มีแม้แต่ทักมาถามลูกสักคำว่ากินข้าวรึยังเลิกเรียนหรือยัง จนผมแอบเข้ารหัสเฟสเธอแล้วผมก็จังได้ว่าเค้าแอบคุยกับคนอื่น แต่ผมก็ให้อภัยเธอ มาถึงวันนี้ผมก็ได้ทะเลาะกับเธออีกเรื่องที่ทำงานเธอว่าเธอทำงานแต่เงินเดือนเธอไม่เหลือเลยหมดตั้งแต่ห้าวันแรกทำไม่รู้จักประหนัด และทุกวันที่เงินเดือนออกเธอจะไปกินฉลองกับเพื่อนของเธอ แต่มาครั้งนี้ผมไม่ให้ไป เธอจึงบอกเลิกกับผมผมเหมือนอยู่คนเดียวทุกวัน จนมาวันนี้ผมคิดว่าผมไม่รู้จะทนไปเพื่ออะไร
เราควรอยู่กับลูกหรือ เริ่มต้นใหม่ดีครับ
ผมทำงานบ้านทุกอย่างซักผ้ารีดผ้า รับผิดชอบค่าใช้จ่ายลูกรวมถึง
ค่าใช้จ่ายของแฟนและครอบครัวแฟนผมด้วยครับ ก่อนหน้านี้ผมคบกับเขามาได้สามปีจึงได้มีลูกด้วยกัน ระหว่างนั้นผมก็ได้ทำงาน ส่งเสียค่าเลี้ยงดูทุกอย่าง แฟนผมก็จะขอเงินไปทำจมูกมาสองครั้ง ทำตาทำหน้าอีกหมดไปเป็นหลายแสน และผมก็ได้ปลูกบ้านให้เธออีกหนึ่งหลัง แต่สิ่งที่ผมทำลงไปมันกลับไม่ได้รับความสำคัญหรือความสนใจกลับคืนมาเลย จนวันหนึ่งเมื่อลูกเข้าโรงเรียน เธอก็ได้ไปทำงานคลีนิกเสริมความงานและผมก็รู้สึกได้ว่าเธอเปลี่ยนไป เพราะเธอไม่มีทักมาหาผมเลยระหว่างทำงาน ไม่มีแม้แต่ทักมาถามลูกสักคำว่ากินข้าวรึยังเลิกเรียนหรือยัง จนผมแอบเข้ารหัสเฟสเธอแล้วผมก็จังได้ว่าเค้าแอบคุยกับคนอื่น แต่ผมก็ให้อภัยเธอ มาถึงวันนี้ผมก็ได้ทะเลาะกับเธออีกเรื่องที่ทำงานเธอว่าเธอทำงานแต่เงินเดือนเธอไม่เหลือเลยหมดตั้งแต่ห้าวันแรกทำไม่รู้จักประหนัด และทุกวันที่เงินเดือนออกเธอจะไปกินฉลองกับเพื่อนของเธอ แต่มาครั้งนี้ผมไม่ให้ไป เธอจึงบอกเลิกกับผมผมเหมือนอยู่คนเดียวทุกวัน จนมาวันนี้ผมคิดว่าผมไม่รู้จะทนไปเพื่ออะไร