ึความฝันที่ไม่เคยสิ้นสุดในวัยสูงอายุ เริ่มงานที่อยากทำกันเถอะ

ปีนี้เราอายุ 51
เราคิดมาตลอดว่าอยากมีร้านอาหารเล็กๆ ความคิดนี้เริ่มขึ้นตั้งเเต่เมื่อ 22 ปีที่เเล้ว คิดมาตลอด เเต่เพิ่งจะเริ่มค่ะ  อาหารไทยเราหรับเราเเล้ว มันคืองานศิลปะ สำหรับคนที่ทำอาหารไทยจริงๆ จะรู้ได้ว่า อาหารไทยเต็มไปด้วยสมุนไพรที่ดีต่อร่างกาย พริก ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด หอม กระเทียม ผักชี เเละยังเครื่องเทศอีกร้อยเเปด ยิ่งได้ศึกษา เรายิ่งหลงรัก คุณอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไร ถ้าคุณซื้อเครื่องเเกงสำเร็จรูปมาปรุงอาหาร เเต่ให้ลองตำพริกเเกงเองสักครั้ง คุณจะรู้ได้เลยว่า รสชาติมันคนละเรื่อง ความหอม ความอร่อยมันเย้ายวน ซึ่งสมัยนี้หากินยากเเล้ว ถ้าไม่ลงมือทำเอง รับรองไม่มีให้กิน เราอยู่อเมริกามานาน อยู่มาตั้งเเต่ต้องใช้เกลือเเทนน้ำปลา มาวันนี้บ้านเมืองเปลี่ยนไป อยากกินกระปิ ปลาร้า มีให้ทั้งหมด

หลายปีก่อนเราตัดสินใจซื้อตึกธนาคารเก่าที่ร้างมาหลายปี เหตุการณ์โรคระบาดโควิด ทำให้ผู้คนเลิกเดินเข้าธนาคาร ผู้คนหันมาทำธุรกรรมออนไลน์ หลายธนาคารถูกปล่อยทิ้งร้าง ราคามันลดลงเรื่อยๆ จากที่เคยสูงเกินเอื้อม จนมาเป็นราคาที่จับต้องได้ เราอยากได้ตึกนี้จริงๆ มันเป็นตึกเก่าเเก่ อายุเกินหกสิบปี เราชอบโครงสร้าง ตึกสมัยก่อนทำเเน่นหนา มันมีความเป็นอมตะ ยิ่งเก่า ยิ่งขลัง เเละที่สำคัญ มันห่างจากบ้านเราเพียงเเค่การขับรถห้านาที เราเกลียดการทำงานไกลบ้านเป็นที่สุด เพราะเราเชื่อว่า มันเป็นการเสียเวลาชีวิตโดยใช่เหตุ หลังจากการต่อรองไปมาหลายครั้ง เราหาหลากหลายเหตุผล ข้อด้อยที่จะเอาไปต่อรอง อย่างเช่น หลังคามันรั่วนะ ยิ่งปล่อยไว้นานมันจะยิ่งผุพัง เเน่นอนว่าธนาคารไม่ได้ต้องการจะซ่อมเเซม สุดท้ายเเล้ว เราก็ซื้อได้ในราคาที่เราต้องการค่ะ เราต่อราคาเเบบหักคอเลยค่ะ เผื่อใครสนใจอยากซื้อ ขอให้รู้ไว้เลยค่ะว่ามันต่อได้มากกว่าที่เราคิด

การออกเเบบธนาคารให้กลายเป็นร้านอาหาร มันไม่ใช่เรื่องง่าย มันจะเป็นการลงทุนที่มหาศาล เราบอกกับตัวเองว่า เอาวะ ทุ่มเทกับสิ่งที่เราอยากจะทำ ยังไงก็คุ้ม  เราไม่เคยคิดถึงเรื่องเกษียณเลยค่ะ เราไม่ได้อยากอยู่เฉยๆ เราไม่ได้อยากท่องเที่ยว เเละเราก็ไม่ได้อยากจะทำสวนพอเพียง เราคิดเพียงเเค่ว่า จะทำอย่างไรให้ร่างกายเเข็งเเรง เพื่อที่จะทำในสิ่งที่อยากทำ ชีวิตในฝันของเราคือชีวิตที่โลดเเล่นไปข้างหน้าอย่างไม่สิ้นสุด

ใครๆก็บอกกับเราว่า ร้านอาหารไทยมันยากนะ มันเหนื่อย มันวุ่นวาย ไหนจะกับลูกค้า ไหนจะกับลูกน้อง เเต่เพราะประสพการณ์ทั้งชีวิตของเราอยู่เเต่กับร้านอาหาร (เเต่เป็นอาหารคนละเเนวกับร้านอาหารไทย) ในมุมมองของเราคือ มันจะยากกว่าที่เราทำอยู่นี่จริงๆเหรอ เราไม่เชื่อค่ะ เราขอลอง ถ้าไม่ได้ลองทำด้วยตัวเอง คงจะค้างคาใจกันน่าดู

เราใช้เวลาเกือบปีสำหรับการขุด เจาะ ห้องน้ำต้องทำเพิ่ม ห้องครัวต้องวางท่อใหม่ทั้งหมด การเจาะตู้เซฟขนาดใหญ่ให้กลายเป็นตู้เย็น อันนี้งานหินที่สุด ลานจอดรถต้องทำเพิ่ม ตบเเต่งทั้งในเเละบริเวณรอบนอก มันช้ากว่าที่ผู้รับเหมาคาดเอาไว้ เเต่เราก็คิดว่ามันน่าจะใช้เวลาประมาณนี้เเต่เเรกเเล้วหละ เรารู้เเเต่เเรกเเล้วว่า เวลาที่เค้ากำหนดมันเป็นไปไม่ได้  บางครั้งผู้รับเหมาก็ขายฝัน ^_^ เราพยายามที่จะทำให้ทุกตารางนิ้วได้ใช้งาน เราอยากใช้พื้นที่ให้คุ้มค่าที่สุด เพราะร้านมีบริเวณจำกัด มันพอดี ไม่ได้มีพื้นที่เหลือเลยสักนิด  

กระทู้นี้ไม่มีอะไร เราเพียงเเค่อยากเเบ่งปัน สิ่งที่คนวัยอย่างเราๆจะทำได้ ในขณะที่หลายคนที่อายุเท่าเราคิดเรื่องเกษียณ เเต่งานของเราเพิ่งจะเริ่ม เรายังมีความฝัน เรายังมีสิ่งที่เราอยากจะทำอีกมากมาย ในทุกๆวันมีเรื่องราวให้เราได้คิด ได้วางเเผน เราเปิดรับทุกคำเเนะนำค่ะ ผิดพลาดตรงไหน เรายินดีปรับปรุง



ตึกนี้เคยเป็นธนาคารมากว่าหกสิบปี เราก็เคยเป็นลูกค้า ผู้คนในพื้นที่ต่างอยากเห็นว่า หลังจากทำเสร็จเเล้ว หน้าตามันจะออกมาเป็นยังไง ไว้เสร็จเเล้ว เราจะกลับมาลงรูปให้ชมกันค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่