สิ่งที่ทำให้วอลเลย์บอลไทยหยุดพัฒนาส่วนนึงก็คือลูกกบนี่แหละ

ขอออกตัวก่อนเลยนะครับว่าอันนี้เป็นเรื่องความเห็นส่วนตัวล้วนๆ แต่จากที่นั่งดูกีฬาหลายๆประเภททั้งแบดมินตันวอลเลย์บอล ปัญหาจริงๆของนักกีฬาไทยไม่ใช่เรื่องศักยภาพหรือพรสวรรค์แต่ผมว่าเป็นเรื่องของเทคนิคและก

ปีนี้ดูทีมชาย เบื่อตั้งแต่ Nation cup ที่ฟอร์มบู่ตกรอบไปแต่หัววัน เบื่อโค้ชที่มั่นใจนักกีฬาที่เล่นไม่ออก ไม่ให้โอกาสสำรอง เบื่อจูน ดอม ที่บอลแรกแหก บุกจมเวลาไประดับเอเชีย พอมา SEA V league สัปดาห์นี้

เมื่อวานนักกีฬาบางคนยังเล่นให้สโมสรที่เดอะมอลล์บางแคอยู่เลย วันนี้โผล่แม่โจ้แล้ว เรี่ยวแรงเหลือเฟือ https://www.youtube.com/live/FC4TU6yOHek?si=1L3oepf4gTlQrK5J

เวลาได้ชัยชนะ เราร่วมมีความสุขกันทั้งประเทศ แต่เวลาแพ้ก็ร่วมกันโทษโน่นโทษนี่ นักกีฬาทำเต็มที่แล้วใครไม่เห็นแต่เราเห็น แพ้ก็คือแพ้แต่ไม่ไช่ช่วยกันทับถม ก่อนจะว่าอะไรนักกีฬาให้ย้อนนึกถึงสิ่งที่เค้าเคยทำ

เด็กสู้ได้ สู้ได้ดีกว่าครั้งที่แล้ว อยู่ที่การวางแผนการเล่น และการจัดตัวผู้เล่น แต่โค้ชชุดนี้ก็ดูดีกว่าชุดเอเชียนยูธเกมส์พอสมควร และปั้นเด็กดาวรุ่งขึ้นมาหลายคน คู่นี้ดูแล้วไม่ต่างกับนัดชิงอะคาเดมี่ แ

เมื่อวาน เทพบิวทำลายกำแพงตนเอง ในรอบคัดเลือก วิ่ง 100 เมตร วิ่งได้ 9.94 วินาที วิ่งต่ำกว่า10 วินาที สำเร็จ แม้ในนัดชิงจะวิ่งได้ 10.00 วินาทีก็ตาม นี่คือจุดเริ่มต้นที่สำคัญมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่จะส่งให้เท

เอาคนที่ไม่เก่งพอกับระดับเอเชีย ระดับชิงแชมป์โลกมาคุม พวกเค้าทำเต็มที่แล้วแต่มันสู้เค้าไม่ได้เลยแพ้ เค้าเก่งแค่คุมนักเรียนแข่งในประเทศเท่านั้นจะเอาเทคนิคไหนมาพัฒนาเด็ก โค๊ชอ๊อตหมดยุคมานานแล้ว