สวัสดีค่ะ หนูขอใช้นามสมมุติว่าเชอรี่นะคะ หนูมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง เขาเป็นLGBTQ ชื่อ J หนูรักเพื่อนคนนี้มาก ตามใจเพื่อนคนนี้ตลอด ไปไหนไปกัน มีอะไรก็เล่าให้กันฟัง วันไหนเบื่อๆหนูก็ไปนอนที่คอนโดเขาตลอด
เราก็รักกันดี จนมาถึงช่วงประมาณต้นเดือน หนูกับเขาทะเลาะกัน คือหนูยอมรับว่าหนูเป็นคนปากไว เก็บความลับไม่เก่ง หนูดันเป็นแบบนั้น ไป3ครั้ง พูดไปโดยไม่คิด คิดน้อย ครั้งที่3คือมันทักมาขอแยกย้าย หนูเลยทักไปขอโทษในไลน์ พิมพ์ไปยาวมากๆ เพราะรู้สึกผิดมากๆ สุดท้ายก็เงียบ แต่เขาไม่ได้บล็อกหนู แต่มันเสียใจ จนตอนนี้จากที่หนูเป็นคนร่าเริง ชอบเล่นชอบคุย กลายเป็นคนที่แพนิค สะดุ้งตื่นมาร้องไห้ พอนึกถึงหน้าเพื่อนคนนั้น ที่เคยคุยกันเคยทำอะไรด้วยกัน มันมีความสุขมาก ก็ยิ่งร้องไห้หนักเข้าไปอีก หนูอยากให้เขากับหนูกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม หนูไม่ขออะไรมากเลย เพราะหนูรักเพื่อนคนนี้มากจริงๆ หนูคิดมากจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ปล.เพื่อนหนูคนนี้เป็นโรคซึมเศร้า เป็นโรค perfectionism ย้ำคิดย้ำทำ หนูทำเขาเสียความรู้สึก แต่หนูขอโทษเขาทุกครั้ง หนูอยากให้เขาให้อภัยหนูจริงๆ
ทำผิดกับเพื่อน จนเพื่อนขอแยกย้าย คิดมาก แพนิค สะดุ้งตื่นมาร้องไห้ทุกคืน
เราก็รักกันดี จนมาถึงช่วงประมาณต้นเดือน หนูกับเขาทะเลาะกัน คือหนูยอมรับว่าหนูเป็นคนปากไว เก็บความลับไม่เก่ง หนูดันเป็นแบบนั้น ไป3ครั้ง พูดไปโดยไม่คิด คิดน้อย ครั้งที่3คือมันทักมาขอแยกย้าย หนูเลยทักไปขอโทษในไลน์ พิมพ์ไปยาวมากๆ เพราะรู้สึกผิดมากๆ สุดท้ายก็เงียบ แต่เขาไม่ได้บล็อกหนู แต่มันเสียใจ จนตอนนี้จากที่หนูเป็นคนร่าเริง ชอบเล่นชอบคุย กลายเป็นคนที่แพนิค สะดุ้งตื่นมาร้องไห้ พอนึกถึงหน้าเพื่อนคนนั้น ที่เคยคุยกันเคยทำอะไรด้วยกัน มันมีความสุขมาก ก็ยิ่งร้องไห้หนักเข้าไปอีก หนูอยากให้เขากับหนูกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม หนูไม่ขออะไรมากเลย เพราะหนูรักเพื่อนคนนี้มากจริงๆ หนูคิดมากจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ปล.เพื่อนหนูคนนี้เป็นโรคซึมเศร้า เป็นโรค perfectionism ย้ำคิดย้ำทำ หนูทำเขาเสียความรู้สึก แต่หนูขอโทษเขาทุกครั้ง หนูอยากให้เขาให้อภัยหนูจริงๆ