พี่แต่งงานมีสามีมา 40 ปี เลี้ยงตัวเองมาตลอด พี่เป็นคน
ทำงานเก่งมากๆ จนไม่เคยนึกว่าจะต้องให้ใครมาเลี้ยง ไม่เคยได้เงินเดือนจากสามี ไม่มีของขวัญใดๆ เลย ไม่มีวันครบรอบ ไม่เคยชวนไปเที่ยว มีแต่เราชวน เค้าทำแต่งานเก็บเงินทุกบาททุกสตางค์เป็นเรื่องส่วนตัวของเค้า เรามีลูกชายที่น่ารักสองคน เรียนจบทำงานดี(ค่าเล่าเรียนลูกเราแชร์กันค่ะ) พึ่งพาตัวเองได้ ตอนนี้พี่เกษียณจากงานประจำแล้ว มีเวลาให้ตัวเองมากขึ้น ได้ไปออกกำลังกาย เรียนเต้นรำ ขับรถไปแค้มปิ้ง ทำทุกอย่างที่อยากทำ แต่พอมีเวลาเยอะ จึงรู้สึกได้ว่า ช่องว่างระหว่างเราสองคนมันกว้างเกินไป พี่ไปเที่ยวต่างจังหวัดเป็นอาทิตย์เค้าไม่โทรหาเลย  เราเคยทะเลาะกันครั้งเดียวเมื่อหลายปีก่อนเรื่องเค้าไปติดพันธุ์ผู้หญิงอื่น ตอนนั้นลูกๆ กำลังเรียนมหา’ลัย พี่จึงบอกให้เค้าเลิกคบกันพี่จะอภัยให้เพราะเห็นแก่ลูก กลัวว่าลูกจะเสียกำลังใจในการเล่าเรียน เรื่องนั้นก็จบไป ปัจจุบันพี่มาคิดไตร่ตรอง ลูกก็โตแล้ว พึ่งพาตนเองได้ พี่เองมีความสามารถเลี้ยงชีวิตด้วยเงินตัวเองมาตลอด หากจะต้องแก่ตัวไปเรื่อยๆ กับผู้ชายที่ไม่ใส่ใจในตัวพี่ ทั้งชีวิตมีแต่เรื่องงานของตัวเอง มันจะยังไงกันนะ ถ้าพี่เกิดเจ็บป่วยขึ้นมาจะเต็มใจดูแลกันมั้ย? น้องๆ คิดว่าไงคะ แชร์ความคิดเห็นหน่อยค่ะ