ช่วยถอดคำประพันธ์หน่อยค่ะ

สององค์ลงจากอาชา เสนาแวดล้อมแน่นนันต์ ครั้นถึงจึงแจ้งกิจจา เราผู้น้องระตูผู้บรรลัย บัดนั้น พาระตูพีน้องทั้งสององค์ วันทาทูลแถลงแจ้งคดี น้องระตูผู้ม้วยชีวัน เมื่อนั้น จ้านอยทั้งสองเป็นไหลไป จงโปรดปรานป

ครั้นมาถึงท้ายค่ายมั่น ท้าวประหมันปาหยังเป็นใหญ่ จึงหยุดปรึกษากันทันใด อันเราจะหนีไปเห็นไม่พ้น ครั้นจะคืนเข้าค่ายรายรับ ไม่ทันทีกองทัพยังสับสน จะซ้ำเสียเสนีรี้พล จำจะผ่อนให้พ้นมรณา มาเราจะเข้าบังค

ครั้นมาถึงท้ายค่ายมั่น จึงหยุดปรึกษากันทันใด ท้าวประหมันปาหยังเป็นใหญ่ ครั้นจะคืนเข้าค่ายรายรับ อันเราจะหนีไปเห็นไม่พัน จะซ้ำเสียเสนีรี้พล ไม่ทันทีกองทัพยังสับตน จำจ

เมื่อนั้น สองระตูตัวสั่นหวั่นไหว ก้มกราบบาทมูลแล้วทูลไป ภูวไนยได้ทรงพระเมตตา ข้าน้อยทั้งสองเป็นไพรี โทษผิดครั้งนี้หนักหนา จงโปรดปรานประทานชีวา ไว้เป็นข้าใต้เบื้องบทมาลย์ ขอเอาพระเดชปกเกศเกล้า ตราบเท้า

ถอดเองแล้วงงๆค่ะขอเป็นบทๆนะคะ•ครั้นถึงนิเวศน์วังใน ลงจากมโนมัยผายผันยุรยาตรนาดกรจรจรัล เข้าพระโรงสุวรรณทันใด •บัดนั้น ดะหมังกุเรปันกรุงใหญ่จึงรีบไปหาเสนาใน แถลงไขข้อความตามคดี •บัดนั้น

ใครทำได้ช้วยหน่อยค้าบ พยายามมาหลายวันเเล้วเเต่ทำไม่ได้ ต้องส่งพรุ่งนี้เเล้วค้าบ ๏ เมื่อนั้น ท้าวกะหมังกุหนิงเรืองศรี ได้ฟังชื่นชมยินดี ครั้งนี้อิเหนาจะวายชนม์ อันเพลงกริชชวามลายู กูรู้สันทัดไม่ข

ฯ๘คำฯ เมื่อนั้น พระองค์วงศ์อสัญแดหวา จึงตอบว่าอันตัวจรกา มิได้อยู่ดาหาธานี เมื่อหลับตามารบไห้ผิดเมือง รี้พลตายเปลืองไม่พอที่ จะรบกับจรกาดังว่านี้ จงล่าเลิกโยธีถอยไป แม้นไม่รู้แห่งเมืองจรกา จะช่วยชี้ม

ช่วยถอดคำประพันธ์ จากบทกลอนข้างต้นให้หน่อยยนะค่ะ ขอแบบสละสลวยค่ะ จะต้องมาพรีเซนวันพุธนี้แล้วค่ะ แม้นสิ้นสูญบุญนางในปางนี้ ไม่มีที่พึ่งพาจะอาศัย จะกอดศพซบหน้าโสกาลัย ระกำใจกว่าจะม้วยไปด้วยกัน นึกจะใคร

ทุติยโกกาลิกสูตรที่ ๑๐ พระไตรปิฎก ฉบับหลวง (ภาษาไทย) เล่มที่ ๑๕ สุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อที่ ๕๙๘ เป็นต้นไป ---------------------------------------------------------------------- สาวัตถี