มนุษย์จะเข่นฆ่ากันรบกันทำสงครามกันไปทำไม

จากส่งครามระหว่างไทยกับกัมพูชาในช่วงนี้ทำให้ผมนึกไปถึงเมื่อก่อนว่ามันมีสงครามตลอดในช่วงที่ไทยรบกับพูชาในภูมิภาคอื่นก็มีสงครามเช่นกันครับเช่นสงครามรัสเซียยูเครน  สงครามอินเดียกับปากีสถานที่ปะทะกันอยู่ประจำ  สาเหตุของการเกิดสองครามมักมีสาเหตุมาจากผลประโยชน์หลายอย่างเช่นอันดับ1การแย่งชิงทัพยากรณ์ต่างๆเช่นทัพยากรณ์ธรรมชาติการแย่งชิงทัพสินทัพสมบัติของผู้อื่นมาเป็นของตนและนอกนั้นก็มีสาเหตุมาจากการเมืองและอื่นๆอีกหลายสาเหตุ  แต่การแย่งชิงดินแดนอานาเขตทัพพยากรณ์มักนำไปสู่สงครามมากที่สุดเลยครับอย่างเช่นข้อพิพาทในทะเลจีนใต้ที่จีนต้องการครอบแต่เพียงผู้เดียวและข้อพิพาทในทะเลที่อื่นอีกเช่นข้อพิพาทในอ่าวไทยระหว่างไทยกับกัมพูชาเป็นต้นและยังมีข้อพิพาทบนบกอีกหลายที่เลยครับ  หรือใช้กำลังทหารยกทัพไปตีรุกรานอีกประเทศหรืออานาจักรอื่นๆถ้ายึดได้ผู้ชนะสงครามมักได้ประโยชน์ซึ่งเป็นแบบนี้มาตลอดเลยครับเท่าที่ผมรู้มนุษย์รบกันฆ่ากันเป็นจำนวลมากๆมาตั้งสมัยอานาจักรเมโสโปเตเมียที่เป็นอานาจักรแรกแล้วครับ  และหลายประเทศยังมีการแข่งขันอำนาจทางการทหารกันเช่นการสะสมกำลังทหารการแสดงแสนยานุภาพที่มีมาตั่งแต่สมัยโบราณรวมถึงการใช้อำนาจทางการทหารข่มกันไปมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้วครับ  ถ้าตอบในมุมมองของผมเองก็ไม่อยากให้เกิดสงครามและแทบจะไม่มีทหารคนไหนบนโลกอยากไปรบเพราะเนื่องจากมันมีแต่ความรุแรงการสูญเสียครับเห็นไดจากสงครามที่ผ่านๆมาในอตีด  โดยเฉพาะทหารแม้ว่าพวกเค้าต้องทำตามคำสั่งของคนไม่กี่คนแม้ว่าพวกเข้าจะไม่อยากไปรบเพราะมันมีแต่ความสูญเสียชีวิตและทัพสินแม้ว่าพวกเค้าจะฝึกมาให้ยอมเสียสละได้ก็ตาม  แต่มันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่มนุษย์จะหยุดทำสครามกันเข่นฆ่ารบกัน  แม้ว่าสงครามมันจะหยุดด้วยสันติภาพได้แต่สำหลับผมสันติภาพมันเหมือนไม่มีอยู่จริงเลยครับ  ถึงจะหยุดรบกันได้แต่มนุษย์ก็รบกันอีกแบบนี้อยู่เรื่อยครับท่าทางจะไม่มีวันจบสิ้นแน่นนอน




ขอแถมด้วยภาพนี้นะครับที่ทหารรัสเซียตะโกนร่องขอชีวิตจากโดรนของทหารยูเครนแสดงให้เห็นว่าพวกเค้าก็รักตัวกลัวตายเหมือนกันแต่ต้องไปรบเพาะคำสั่งของผู้นำ