ผู้หญิงตรงมุมห้อง…..ฝันน่ากลัวจนต้องตื่นมาใส่บาตร !!!

เริ่มเรื่องเลยนะคะ เมื่อประมาณปี 2564  ( 1 ปีหลังโควิด ) รัฐบาลเริ่มให้กลับมาใช้ชีวิตปกติได้แล้ว เรากับแฟนก็เลยไปเที่ยวระยองกัน เราหาที่พักไปแบบคร่าวๆ จำได้ว่าราคาถูกมาก ประมาณ 500 บาท ซึ่งเป็นราคาปกติสำหรับตอนนั้น ช่วงโควิดที่พักถูก เราก็ไม่คิดอะไร
       พอไปถึงที่พักก็เย็นแล้ว………. ที่พักเป็นตึก ประมาณ 4 ชั้น หันหน้าออกทะเล ห้องราสามารถมองเห็นทะเลได้ด้วยนะ miniheart
เรามีถ่ายรูปที่ระเบียงไว้ด้วย ดูได้เลย ตอนถ่ายคือเย็นแล้ว เพราะมัวแต่ไปเดินซื้ออาหารทะเลริมหาดที่ชาวประมงเอามาขายกัน….. เราได้ หอยนางรม หอยแครง  หอยแมลงภู่ …. ( เพื่อนๆไม่ต้องแปลกใจ เป็นคนชอบทานหอยทะเลอยู่แล้ว) ส่วนแฟนเราไม่กินมื้อเย็น )  
        และนี่คือรูปจากระเบียงของเราค่ะ


ภาพแตกหน่อยนะคะเราใช้การ —Crop ``` เพราะไฟล์ใหญ่เกินโหลดไม่ได้ค่ะ

         หลังจากนั้น เราก็มานั่งทานอาหารที่ซื้อมาที่ระเบียงกับแฟนค่ะ อากาศดี แต่สายตาเราก้เหลือบไปเห็นตึกข้างๆ เพราะมันมืดๆ เหมือน ตึกร้าง เราก็รู้สึกขนลุกละ แต่ก้ไม่อะไร กิน เปิดเพลงฟังเบาๆ ชิลมาก จำได้ว่าเราอยู่ชั้น —4— ห้องถัดไป อีกห้อง (ห้องติดกับเราเหมือนไม่มีคนอยู่)  ก็มีคนมาพักนะ เลยรู้สึกไม่น่ากลัว เพราะเค้าก็ออกมานั่งที่ระเบียงเหมือนกัน กินเสร็จก็ไปนอน ตามปกติ

         และคืนนั้นเองที่เรื่องน่าขนลุกเกิดขึ้น (เชื่อมั้ยว่า ตอนที่พิมพ์อยู่นี้ เราก็ยังรู้สึกขนลุกอยู่เลย) ทั้งๆที่ผ่านมา 4 ปีแล้ว เต่าเอือม
——— เราหลับและฝัน ————

         จากนี้คือเรื่องราวในฝันนะคะ …………  เรานอนอยู่ในห้องนั้น และเราก็ตื่น ลืมตามา เรามองไปที่โถงตรงทางเข้า มันมืดๆ เพราะเราเปิดไฟสลัวๆเพื่อนอนแต่เราปิดไฟตรงหน้าห้องน้ำไว้ จากนั้นเราก็ห็นเงามืดๆ เราก็เพ่งมอง แป็บเดียวเองมีผู้หญิงเดินออกจากมุมนั้น และหยุด    เราก้ตกใจตะโกนถามไปว่าใครคะ เข้ามาได้ยังงัยแต่จากการแต่งตัวเค้าแต่งชุดเดรสยาวผมยาว เหมือนชุดนอน  เราลุกจากเตียงแต่หยุดตรงปลายเตียงเรา เค้าเงยหน้าเดินตรงเข้ามา พร้องยกมือขึ้นจะมาบีบคอเรา แต่เหมือนมาไม่ถึงตัวเรา เราก็ตะโกนว่า ออกไป— ออกไป —ออกไป—ออกไป เค้ากรี๊ดกลับมา และวิ่งมาหาเรา เราตะโกนสุดเสียงเลยว่า อย่าเข้ามาาาาาาาาา และเราก็ตื่น///////  เหมือนฝันแป๊บเดียวใช่มั้ย แต่ช่วงเวลาในฝันมันยาวนานมากกกกกกกกก
         เราตื่นมาแบบเหนื่อยเหงื่ออก ร้อนเหมือนไปวิ่งมา -10 โล เราสะกิดเรียกแฟน ….. นิ่ง ….. เราเอามือเขย่าตัว แฟนส่งเสียงงึมงำ หันมาหาเรา และนอนต่อ !!!!!!! คือพึ่งพาได้มากจริงๆค่ะ
อมยิ้ม08

ตอนที่เราตื่นยังไม่เช้า ฟ้ายังไม่สว่าง เราก็ไม่กลัาขยับตัว ไม่กล้าแม้แต่จะเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาดูว่ากี่โมง ที่สำคัญเราไม่กล้านอนต่อ……. เรารอจนฟ้าเริ่มสว่างและปลุกแฟนว่า ไปใส่บาตรกันเถอะ

         โชคดีแถวๆนั้นมี 7-11 และชาวบ้านมาาของกินตอนเช้าเราก็ซื้ออาหาร ของใส่บาตร และข้ามถนน ไปใส่บาตร ตรงกับที่พัก พอดี (ตอนนี้ขนหัวลุกไปหมด) พอใส่บาตรเสร็จ แฟนเราถึงถามว่าเป็นอะไรรึป่าว ???  เอ่มคุณคะ คือความรู้สึกช้าไปประมาณ 3`4 ชม. ได้ค่ะ  เราก็บอกว่าเด๋วค่อยเล่า คือเรากลัวจนยังไม่กล้าเล่าอะไรกลัวเค้าได้ยิน

          พอเรากลับห้องมา เราก็ร็สึกมวนท้องหนักมาก และท้องเสีย และวันนั้นเราก็ป่วยเลย จนกลับ กทม. ป่วยต่ออีกประมาณ วันสองวันได้  เรื่องก็มีเท่านี้ ค่ะ แต่ใดๆ คือน่ากลัวมากกก ตอนนี้ที่มาเล่าเราก็ขนลุกตลอดเวลาที่พิมพ์……… จริงๆนะ

ปล.จริงๆเราถ่ายรูปในห้องไว้ด้วยเพราะห้องยังใหม่และสวยอยู่เลย ตกแต่งน่ารัก แต่เราลบออกเพราะเ รากลัวเจอภาพอะไรอย่างอื่นติดมา เราเลยลบออกไปหมดเลย
หัวเราะ

     จบแล้วค่ะ ใครมีประสบการณ์คล้ายๆกันมา แชร์กันได้นะคะ อยากรู้ว่าใครเคยเจอแบบเราบ้าง
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่