สวัสดีค่ะทุกคน
กระทู้นี้ไม่ได้ตั้งขึ้นเพื่อวิจารณ์บุคคลใดโดยเฉพาะ และไม่ต้องการให้เกิดการโจมตีหรือละเมิดความรู้สึกของผู้มีศรัทธาในศาสนาใด ๆ
แต่ต้องการเปิดพื้นที่สำหรับแลกเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับ
"ความเลื่อมใสในพระชั้นผู้ใหญ่" โดยเฉพาะในช่วงหลังที่สื่อมวลชนรายงานข่าวเกี่ยวกับ
พระระดับสูงหลายรูปที่ถูกพาดพิงถึงกรณีส่วนตัวกับฆราวาสหญิง หรือแม้แต่
บุคคลในคณะกรรมการมหาเถรสมาคม เองก็มีชื่อเข้ามาเกี่ยวข้อง
สิ่งที่อยากชวนคิดต่อคือ ?
ในขณะที่พุทธศาสนา (โดยเฉพาะในสังคมไทย) สอนเรื่องศีล ความละวาง และสมถะเป็นหลัก
แล้วเมื่อผู้ที่เป็นตัวแทนศาสนาในระดับสูงปรากฏอยู่ในข่าวที่อาจทำลายภาพลักษณ์เช่นนี้
🔸 สังคมควรแยกแยะ "ศาสนา" ออกจาก "บุคคลในศาสนา" อย่างไร?
🔸 เมื่อความศรัทธาในตัวบุคคลถูกสั่นคลอน จะส่งผลต่อความเชื่อมั่นในหลักคำสอนหรือไม่?
🔸 เราควรมีระบบตรวจสอบภายในกลุ่มสงฆ์มากน้อยแค่ไหน โดยที่ยังไม่ละเมิดเสรีภาพทางศาสนา?
🔸 ในฐานะญาติโยมทั่วไป เราควรรับมือกับข่าวเช่นนี้อย่างมีสติอย่างไร?
ดิฉันเชื่อว่า “ศาสนา” เป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก และการวิพากษ์วิจารณ์อย่างขาดสติก็
อาจก่อให้เกิดความแตกแยกหรือบาดแผลทางสังคมโดยไม่จำเป็น
จึงอยากเปิดพื้นที่นี้ให้ทุกคนร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยความเคารพซึ่งกันและกัน 🙏
ไม่ต้องเห็นเหมือนกันทุกคน แต่อยากชวนให้แลกเปลี่ยนในแง่มุมที่
ถกได้ แต่ไม่ถล่ม
เพราะวุฒิภาวะทางความคิด เริ่มต้นจากการยอมรับความหลากหลายโดยไม่ทำร้ายกัน
ขอบคุณทุกคนที่ร่วมวงสนทนาในพื้นที่เล็ก ๆ นี้ค่ะ
ด้วยความเคารพในศาสนา และศักดิ์ศรีของการตั้งคำถามอย่างมีวุฒิภาวะ
สามารถแสดงความคิดเห็นได้เลย ขอเพียงอยู่ในขอบเขตของความสุภาพ
และไม่กระทบภาพรวมของพระพุทธศาสนาโดยไม่จำเป็นนะคะ
ดิฉันเชื่อว่า ในพระพุทธศาสนายังมีพระสงฆ์ที่มีวัตรปฏิบัติงดงาม เคร่งครัดในพระธรรมวินัย
และตั้งใจทำหน้าที่สงฆ์เพื่อประโยชน์สุขของญาติโยมอยู่มากมาย
ซึ่งจำนวนเหล่านั้นมีมากกว่าพระที่ตกเป็นข่าวเสียอีก
เราจึงควรแยกแยะให้ชัดว่า “พระสงฆ์ที่ดี” กับ “บุคคลบางกลุ่มในคราบผ้าเหลือง” นั้นไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
อย่าให้การกระทำของใครบางคนมากลบแสงของพระแท้ที่ยังมีอยู่อย่างเงียบ ๆ ในทุกพื้นที่ของสังคม
คุณคิดอย่างไรกับความเลื่อมใสในพระชั้นผู้ใหญ่จากข่าวปัจจุบัน ?
กระทู้นี้ไม่ได้ตั้งขึ้นเพื่อวิจารณ์บุคคลใดโดยเฉพาะ และไม่ต้องการให้เกิดการโจมตีหรือละเมิดความรู้สึกของผู้มีศรัทธาในศาสนาใด ๆ
แต่ต้องการเปิดพื้นที่สำหรับแลกเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับ "ความเลื่อมใสในพระชั้นผู้ใหญ่" โดยเฉพาะในช่วงหลังที่สื่อมวลชนรายงานข่าวเกี่ยวกับ
พระระดับสูงหลายรูปที่ถูกพาดพิงถึงกรณีส่วนตัวกับฆราวาสหญิง หรือแม้แต่ บุคคลในคณะกรรมการมหาเถรสมาคม เองก็มีชื่อเข้ามาเกี่ยวข้อง
สิ่งที่อยากชวนคิดต่อคือ ?
ในขณะที่พุทธศาสนา (โดยเฉพาะในสังคมไทย) สอนเรื่องศีล ความละวาง และสมถะเป็นหลัก
แล้วเมื่อผู้ที่เป็นตัวแทนศาสนาในระดับสูงปรากฏอยู่ในข่าวที่อาจทำลายภาพลักษณ์เช่นนี้
🔸 สังคมควรแยกแยะ "ศาสนา" ออกจาก "บุคคลในศาสนา" อย่างไร?
🔸 เมื่อความศรัทธาในตัวบุคคลถูกสั่นคลอน จะส่งผลต่อความเชื่อมั่นในหลักคำสอนหรือไม่?
🔸 เราควรมีระบบตรวจสอบภายในกลุ่มสงฆ์มากน้อยแค่ไหน โดยที่ยังไม่ละเมิดเสรีภาพทางศาสนา?
🔸 ในฐานะญาติโยมทั่วไป เราควรรับมือกับข่าวเช่นนี้อย่างมีสติอย่างไร?
ดิฉันเชื่อว่า “ศาสนา” เป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก และการวิพากษ์วิจารณ์อย่างขาดสติก็
อาจก่อให้เกิดความแตกแยกหรือบาดแผลทางสังคมโดยไม่จำเป็น
จึงอยากเปิดพื้นที่นี้ให้ทุกคนร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยความเคารพซึ่งกันและกัน 🙏
ไม่ต้องเห็นเหมือนกันทุกคน แต่อยากชวนให้แลกเปลี่ยนในแง่มุมที่ ถกได้ แต่ไม่ถล่ม
เพราะวุฒิภาวะทางความคิด เริ่มต้นจากการยอมรับความหลากหลายโดยไม่ทำร้ายกัน
ขอบคุณทุกคนที่ร่วมวงสนทนาในพื้นที่เล็ก ๆ นี้ค่ะ
ด้วยความเคารพในศาสนา และศักดิ์ศรีของการตั้งคำถามอย่างมีวุฒิภาวะ
สามารถแสดงความคิดเห็นได้เลย ขอเพียงอยู่ในขอบเขตของความสุภาพ
และไม่กระทบภาพรวมของพระพุทธศาสนาโดยไม่จำเป็นนะคะ
ดิฉันเชื่อว่า ในพระพุทธศาสนายังมีพระสงฆ์ที่มีวัตรปฏิบัติงดงาม เคร่งครัดในพระธรรมวินัย
และตั้งใจทำหน้าที่สงฆ์เพื่อประโยชน์สุขของญาติโยมอยู่มากมาย
ซึ่งจำนวนเหล่านั้นมีมากกว่าพระที่ตกเป็นข่าวเสียอีก
เราจึงควรแยกแยะให้ชัดว่า “พระสงฆ์ที่ดี” กับ “บุคคลบางกลุ่มในคราบผ้าเหลือง” นั้นไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
อย่าให้การกระทำของใครบางคนมากลบแสงของพระแท้ที่ยังมีอยู่อย่างเงียบ ๆ ในทุกพื้นที่ของสังคม