สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวพันทิป

เรื่องมีอยู่ว่าทริปเวียดนามของเราครั้งนี้ เริ่มต้นอย่างสมบูรณ์แบบค่ะ เราเริ่มเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปลงที่โฮจิมินห์ก่อน



แล้วต่อเครื่องบินไปดานัง เพื่อเที่ยวฮอยอันและดื่มด่ำกับบรรยากาศเมืองเก่าจนหนำใจ





ด้วยความตั้งใจอันแรงกล้าที่จะสัมผัสประสบการณ์แบบนักเดินทางตัวจริง เลยไปเช่ามอเตอร์ไซค์ขับ

ด้วยการเช่ามอเตอร์ไซค์จากเมืองดานัง ขับเลียบชายฝั่งไปเรื่อยๆ จนถึงเมืองเว้ ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ ได้เห็นวิวสวยๆ และบรรยากาศที่น่าประทับใจตลอดทาง









พอเที่ยวเว้เสร็จ เราก็ขึ้นรถบัสเพื่อจะเดินทางต่อไปฮานอยตามแผนเดิม แต่แล้วความวุ่นวายก็เกิดขึ้นค่ะ

ด้วยความเข้าใจผิดเรื่องเส้นทางหรืออะไรก็ตาม รถบัสไม่ได้พาเราเข้าสู่ใจกลางฮานอย แต่กลับมาจอดทิ้งเราไว้ที่เมืองที่ชื่อว่า Ninh Binh ซึ่งไม่ได้อยู่ในแผนการเดินทางของเราเลยครับ นาทีแรกที่ลงจากรถ รู้สึกสับสนและผิดหวังมาก เพราะจากที่วางแผนมาอย่างดี กลับต้องมาเริ่มต้นใหม่ในเมืองที่เราไม่รู้จัก
แต่เมื่อตั้งสติได้ เราก็ตัดสินใจที่จะลองเปิดใจให้กับเมืองที่อยู่นอกเหนือแผนนี้ค่ะ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความทรงจำที่ดีที่สุดในทริปนี้เลย
เมื่อความผิดพลาดนำไปสู่ประสบการณ์ที่ไม่คาดคิด

เพราะมีเวลาไม่มาก เรามีโอกาสได้สัมผัสกับ Ninh Binh เพียงแค่ได้ นั่งเรือพายชม 'ฮาลองบก' ตามที่หลายคนเรียกกัน ได้เห็นทิวทัศน์ของภูเขาหินปูนที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางแม่น้ำและทุ่งนาสีเขียวขจี ซึ่งสวยงามอย่างไม่น่าเชื่อ แม้จะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกเหมือนได้หลุดเข้าไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง แม้จะมีเวลาจำกัด แต่ก็ประทับใจไม่รู้ลืม









หลังจากนั้น เราก็นั่งรถตู้เข้าสู่ฮานอยตามแผนเดิม และได้ไปล่องเรือชมความงามของ ฮาลองเบย์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่ตั้งใจมาตั้งแต่แรก บอกตามตรงว่าฮาลองเบย์สวยงามสมคำร่ำลือจริงๆ ค่ะ





แต่เมื่อมองย้อนกลับไปแล้ว ความทรงจำที่เด่นชัดที่สุดในทริปนี้กลับไม่ใช่ความยิ่งใหญ่ของฮาลองเบย์ที่วางแผนมาอย่างดี แต่เป็นความรู้สึกที่ได้ไปค้นพบเมืองเล็กๆ ที่ชื่อว่า Ninh Binh อย่างไม่ได้ตั้งใจต่างหากค่ะ

ทริปนี้สอนให้เรารู้ว่า บางครั้งการเดินทางที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่การทำตามแผนที่วางไว้ แต่คือการเปิดรับความผิดพลาดและพร้อมที่จะค้นพบสิ่งดีๆ ที่ซ่อนอยู่ระหว่างทางค่ะ

แล้วเพื่อนๆ ล่ะคะ? มีทริปไหนที่ 'ไม่เป็นไปตามแผน' แต่กลับกลายเป็นทริปที่ดีที่สุดบ้าง? มาแชร์เรื่องราวกันนะคะ